Είδα πολλά...

Το εξώφυλλο του βιβλίου του Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου "Εκεί που δεν φαίνεται ο Θεός" όπως επιλέχθηκε για τη βουλγάρικη έκδοσή του. Τελικά δεν είναι δυνατόν τη στιγμή που σβήνει κάποιος στο κρεβάτι, τότε από μόνος του να ανακαλύψει μέσα του δυνάμεις που του χρειάζονται να στηριχθεί. Δεν υπάρχουν ανθρώπινες δυνάμεις που απουσίασαν στη διάρκεια της ζωής και εμφανίζονται ξαφνικά να βοηθήσουν στην εκπνοή της. Αναφέρεται σε κείμενα της ασκητικής βιβλιογραφίας ότι μεγάλοι, επώνυμοι ασκητές, οι οποίοι έζησαν μονίμως προσευχόμενοι, στις τελευταίες τους στιγμές, δεν είχαν τη δύναμη ούτε προσευχή να κάνουν. Κρατούσαν μέσα τους μόνο την πίστη τους. Και αυτό σε εποχές που ο άνθρωπος μπορούσε να πεθάνει αρκετά πριν φθάσει στην κατάσταση που η σύγχρονη τεχνολογία συνήθως προκαλεί στους καρκινικούς ασθενείς. Δυστυχώς, ό,τι κερδίζουμε σε χρόνο, το πληρώνουμε συχνά σε βάσανο και ταλαιπωρία. Αλλά και η γεμάτη αγάπη παρουσία μας δίπλα στον ασθενή, σίγουρα ανακουφίζει από τ...

Μας μένουν έντονα τα βιώματα της πρώτης μεγάλης παγκοινιάς για το μάζεμα των ελαιών στον Δοντά το 1974. Πήγαμε όλοι οι νεότεροι πατέρες. Μέναμε στρωματσάδα σε όλο το σπίτι. Εμείς δουλεύαμε κι ο διακο-Ιωαννίκιος μας μαγείρευε, μας έστρωνε την τράπεζα και, ενώ τρώγαμε, εκείνος παρακολουθούσε μήπως μας λείπει κάτι. Τότε κάναμε εκεί την αγρυπνία για την γιορτή του Αγίου Χρυσοστόμου. Ήλθε και ο Γέροντας. Η χαρά του παππού ήταν απερίγραπτη. "Τέτοια τιμή στο σπίτι! Τέτοια δόξα στην εκκλησία με τις ψαλμωδίες και το συλλείτουργο!", έλεγε και ξανάλεγε.   Είναι αλήθεια πως για να μένει μόνος μέσα σ' εκείνη την ερημιά, μόνο με βαθειά πίστη το κατόρθωνε. Ενθυμούμαι ότι κάποτε του πόνεσε πολύ το χέρι και το πόδι του, συμπτώματα κάποιας οσφυαλγίας -ισχυαλγίας. Πήγαμε με κάποιον γιατρό να τον δούμε και του δώσαμε κάποια φαρμακευτική αγωγή, αφού δεν τον πείσαμε να έλθει στο Μοναστήρι για θεραπεία. Πηγαίναμε κάθε δύο μέρες και του κάναμε μια σειρά ενέσεις. Μετά από λίγες μέρες μας λέει: ...

Σήμερα επιτέλους η μαμά θέλησε να μιλήσει μαζί μου, γι' αυτό το θέμα. Χωρίς εγώ να την ξαναρωτήσω, μου εξήγησε γιατί πριν χρόνια μου είχε πει πως η καρδιά της γιαγιάς είχε σκληρύνει. - Είναι βέβαια μεταφορικό, τρόπος του λέγειν, μα εκφράζει και κάτι πολύ πραγματικό... Θεωρείται πως η καρδιά είναι το μέρος όπου φωλιάζει η αγάπη, και πολύ πιθανό να είναι πράγματι έτσι. Όταν μια απώλεια μας ταρακουνήσει, άξαφνα, η καρδιά υποφέρει και νομίζει πως θα πεθάνει. Μετά, για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα, ψάχνει έναν τρόπο να μετριάσει τον πόνο της, να προστατευτεί, να κρυφτεί, να γίνει σκληρή. - Αυτό έπαθε κι η γιαγιά; - Κάτι τέτοιο. Έχεις ακουστά τον Αντόνιο Ματσάδο ; - Συγγραφέας δεν ήταν; - Ποιητής. Μεγάλος ποιητής. Έγραψε ένα απ' τα πιο σκληρά και όμορφα ποιήματα που γράφτηκαν ποτέ. Απ' ό,τι θυμάμαι λέει: Τραγουδώ σαν περπατώ στο μονοπάτι... Πέφτει το βράδυ... Είχα ενός πάθους το αγκάθι στην καρδιά, μια μέρα το ξερίζωσα και την καρδιά πια δεν τη νιώθω! Κι όλος ο κάμπος μια στιγμή...

  Είναι το φως μας και όχι το σκοτάδι μας που μας φοβίζει περισσότερο. Ο βαθύτερος φόβος μας δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Ο βαθύτερος φόβος μας είναι ότι είμαστε πανίσχυροι. Είναι το φως μας και όχι το σκοτάδι μας που μας φοβίζει περισσότερο. Αναρωτιόμαστε ποιος είμαι εγώ για να είμαι λαμπρός, υπέροχος, ταλαντούχος και φανταστικός! Στην πραγματικότητα, ποιος είσαι για να μην είσαι; Είσαι παιδί του Θεού. Το να το παίζεις μικρός δεν εξυπηρετεί τον κόσμο. Δεν υπάρχει τίποτα φωτισμένο στη συρρίκνωση έτσι ώστε οι άλλοι άνθρωποι να μην αισθάνονται ανασφαλείς δίπλα σας. Γεννηθήκαμε για να φανερώνουμε τη δόξα του Θεού που είναι μέσα μας. Δεν είναι μόνο σε μερικούς από εμάς. είναι σε όλους. Και καθώς αφήνουμε το δικό μας φως να λάμψει, δίνουμε ασυνείδητα σε άλλους ανθρώπους άδεια να κάνουν το ίδιο. Καθώς απελευθερωνόμαστε από τον φόβο μας, η παρουσία μας αυτόματα απελευθερώνει τους άλλους. -- Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχε...

Τα παιδιά της γενιάς του '80-'90 μεγάλωσαν με κάτι ιδιαίτερο στις τηλεοράσεις τους, κάτι που ήρθε από το εξωτερικό και προβλήθηκε για αρκετό καιρό μεταγλωττισμένο στα Ελληνικά. Ήταν η σειρά "Power Rangers". Η σειρά αυτή μπορεί να συνέχισε μόνο στο εξωτερικό αλλά έκανε συνολικά πάνω από 29 σαιζόν και ακόμη συνεχίζεται. Ο πιο παλιός Power Ranger, αυτός που ξεκίνησε ως κακός και τελικά μεταστράφηκε, αυτός που ηγήθηκε αρκετές ομάδες, αυτός που άλλαξε πολλά χρώματα, αυτός που πολέμησε αρκετές φορές τις άλλες εκδοχές του εαυτού του για να βγει νικητής, αυτός που δεν παραδόθηκε ποτέ, αυτός που δεν ήταν απλά ο πιο παλιός αλλά ο καλύτερος από όλους, αυτός ήταν ο Jason David Frank. Μέχρι πρότινος... ένας ζωντανός θρύλος! Και λέω μέχρι πρότινος γιατί στις αρχές της εβδομάδες μαθεύτηκαν τα νέα για το θάνατό του... και ύστερα για την αυτοκτονία του έπειτα από έναν καυγά με την εν διαστάσει σύζυγό του. Υπάρχουν πολλά που θα μπορούσαμε να πούμε σε αυτό το σημείο αλλά θα προσπαθήσω ν...

Παρακάτω υπάρχουν μόνο μερικά τραγούδια από αυτά που συνήθως δε θα ακούσει ο περισσότερος κόσμος της Εκκλησίας. Τους καλλιτέχνες ίσως μάλιστα τους αμφισβητήσουν πολλοί πως είναι καν καλλιτέχνες! "Μα είναι μουσική αυτή;" ίσως πουν κάποιοι! Παρότι το Hip-Hop υπάρχει χρόνια στην ελληνική μουσική σκηνή, υπάρχει ακόμη αρκετός κόσμος που το αποστρέφεται. Ίσως μάλιστα να ακούει "Hip-Hop" και να μπερδεύεται με κάτι άλλο που ακούγεται τελευταία στα ραδιόφωνα ή που προβάλλει η τηλεόραση. Μα η αλήθεια είναι άλλη! Ή μάλλον ΚΑΙ άλλη! Γιατί το Hip-Hop - όπως και άλλα μουσικά είδη - έχει αρκετούς ερμηνευτές που είναι γνωστοί αλλά και άγνωστοι, η λεγόμενη underground σκηνή. Είναι οι στιχουργοί και ερμηνευτές που δίνουν την αλήθεια τους στα κομμάτια τους, την ψυχή τους, την αγάπη τους αλλά και το σεβασμό τους στο κοινό τους. Θυμάμαι ακόμη τον τραγουδιστή "Βέβηλος" (Μα όνομα είναι αυτό; Ξέρω! Μα διάβασε παρακάτω...). Τον θυμάμαι σε μια συνέντευξή του να αναφέρει πως, όταν ...

Η Ελαστίνα δε σώζει την κατάσταση, απλά αναβάλλει την ήττα της. Και όσο αναβάλλει την ήττα της, εσείς τρώτε πατατάκια και τη βλέπετε να αντιμετωπίζει προβλήματα που εσείς τεμπελιάζετε να λύσετε. Οι super ήρωες είναι μέρος της επιθυμίας σας να αντικαταστήσετε την αληθινή εμπειρία με την εξομοίωση. Δε συζητάτε - βλέπετε εκπομπές! Δεν παίζετε παιχνίδια - βλέπετε τηλεπαιχνίδια! Ταξίδια, σχέσεις, κίνδυνος: όλες οι σημαντικές εμπειρίες σας παραδίδονται πακεταρισμένες για να τις βλέπετε εξ αποστάσεως. Μπορείτε λοιπόν να κρύβεστε για πάντα στο καβούκι σας. Αιώνιοι θεατές. Αιώνιοι καταναλωτές που αρνούνται να ξεκολλήσουν από τον καναπέ τους, να ξυπνήσουν και να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Θέλετε να σας προσέχουν οι super ήρωες αποδυναμώνοντας έτσι κι άλλο τους εαυτούς σας. Νομίζετε ότι κάποιος σας προστατεύει. Ότι τα συμφέροντά σας εξυπηρετούνται. Ότι τα δικαιώματά σας προασπίζονται. Έτσι το σύστημα κλέβει κι άλλα από εσάς ενώ σας χαμογελάει με νόημα. Εμπρός, στείλτε τους super ήρωες! Πάρτε γ...

Αγαπητοί μου συνάνθρωποι, ήρθε η ώρα να κάνουμε άλλον εναν απολογισμό... Όλα ξεκίνησαν πίνοντας ένα μιλκο δίπλα στη θάλασσα, ρεμβάζοντας το παιχνίδισμα των άστρων, επάνω στον ήρεμο παφλασμο των κυμάτων. Αφορμή για ότι διαβάσετε παρακάτω ήταν η ανάμνηση της γιαγιάς Γιάννας, η οποία σαν όλες τις γιαγιάδες ύφαινε στο μυαλό μου την κοινωνία που θα κληθώ να ζήσω. Γεννημένη σε μια δύσκολη εποχή μια δεκαετία πριν τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, μεγάλωσε με αρχές, αξίες, νουθεσίες, σκληρές για ένα παιδί και ακόμα σκληρότερες για μια νέα γυναίκα που το μόνο που ήθελε ήταν να ανοίξει τα φτερά της και να αξιοποιήσει το τετραπέρατο μυαλό της. Το κοινωνικό κατεστημένο που ως ένα βαθμό έχει επιβιώσει μέχρι και σήμερα, δεν της εδωσε το ελεύθερο να προοδεύσει, την ώθησε με βία σε "νόρμες" της εποχής, οι οποίες διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα της, τον οποίο βίωσα μέχρι τα γεράματα της... Ένας δύσκολος άνθρωπος ο οποίος ενώ αγαπούσε, δεν ήξερε πως να το δείξει σωστά... ο τρόπος της έμεινε χα...

Η γυναίκα μού χαμογέλασε καθώς πέρασε από μπροστά μου. «Ήθελα απλά να σας πω πως εσείς οι δύο είστε εξαιρετικοί γονείς» μου είπε. Ήμασταν σε μία πισίνα όπου τα παιδιά μπορούσαν να πηδήξουν επάνω σε γιγάντια πράσινα νούφαρα, με τη βοήθεια σκοινιών που κρέμονταν από πάνω τους. Ο Max δεν μπορεί να σηκώσει τα χέρια του όπως πρέπει, γι’ αυτό ο Dave τον κουβαλά από νούφαρο σε νούφαρο, ο Max το διασκεδάζει κι εγώ χαίρομαι για τους δυο τους από το πλάι που στέκομαι. Ακούμε ορισμένες φορές από αγνώστους μπράβο που μεγαλώνουμε τον Max. Αν είστε κι εσείς γονιός ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες πιθανώς να το έχετε ακούσει, ειδικά τη χιλιοειπωμένη φράση: «Ο Θεός δίνει ένα τέτοιο ξεχωριστό παιδί σε ξεχωριστούς ανθρώπους». Ίσως έχετε ακούσει την ιστορία που συνέβη τις προάλλες όπου σε ένα εστιατόριο κέρασαν το γεύμα μίας οικογένειας στη Βόρεια Καρολίνα, που είχε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες αφήνοντας αυτό το μήνυμα στο λογαριασμό τους. Ξέρω πως το κάνουν καλοπροαίρετα, και σίγουρα είναι καλύτερο...

Το παρακάτω κείμενο το βρήκα στο Quora και συγκεκριμένα στην ερώτηση "Prisons and Prison Life: What is it like to be a geek in prison?" και το μετέφρασα. Μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον τόσο από αυτά που έζησε ο ομιλητής, όσο και από αυτά που είδε να συμβαίνουν στους συγκρατούμενούς του. --- Είμαι ένας hacker που έκανε 4,5 μήνες από μια κανονική ποινή 9 μηνών πριν από 5 χρόνια. Πέρασα 2 φυλακές εκείνη την περίοδο, με τον περισσότερο χρόνο στη δεύτερη, μικρότερης ασφάλειας. Η εμπειρία σίγουρα με άλλαξε αλλά προς το θετικό. Πρώτα από όλα, διασκέδασα αρκετά στη φυλακή. Η εκπαίδευσή μου έδωσε πρόσβαση σε κάποιες πλευρές του συστήματος της φυλακής όπως τα νομικά έγγραφα ή το να συζητάω με τους φρουρούς. Η ικανότητά μου να διορθώνω χαλασμένες ηλεκτρονικές συσκευές έγινε πολύ σύντομα γνωστή. Όλα αυτά με έκαναν να νιώθω ασφαλής αφού οι άνθρωποι γύρω μου με προστάτευαν ενεργά. Με έκαναν επίσης να νιώθω αρκετά σημαντικός στην όλη κοινότητα - της φυλακής. Όλα άρχισαν όταν κά...

Ενώ τα περιοδικά και τα τηλεοπτικά κανάλια μιλούν για τη ζωή των διασήμων, ο Αρχηγός της Φυλής των Kayapo έλαβε το χειρότερο νέο της ζωής του: ο Dilma, ο πρόεδρος της Βραζιλίας, έδωσε την έγκρισή του για την ανέγερση ενός τεράστιου κεντρικού υδροηλεκτρικού εργοστασίου (του τρίτου μεγαλύτερου στον κόσμο). Αυτό αποτελεί ουσιαστικά το θάνατο όλων των λαών που ζουν κοντά στο ποτάμι, καθώς το φράγμα θα πλημμυρίσει περίπου 400 000 εκτάρια δάσους. Περισσότεροι από 4000 Ινδιάνοι θα πρέπει να βρουν ένα νέο τόπο για να ζήσουν. Γνωρίζουμε πως μία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις και δείχνει το τίμημα που πρέπει να πληρωθεί για την "ποιότητα ζωής" του τρόπου ζωή μας, του αποκαλούμενου "μοντέρνου" Δεν υπάρχει πια στον κόσμο μας τόπος για αυτούς που ζουν διαφορετικά. Όλα οφείλουν να είναι προγραμματισμένα και ο καθένας, στο όνομα της παγκοσμιοποίησης, να χάσει την ταυτότητά του, τον τρόπο ζωής του. Να χαιρόμαστε τη ζωή μας και την ποικιλομορφία, τόσο τη δική της όσο...

Θα ξεκινήσω όχι με τη σειρά που τα διάβασα αλλά με τη σειρά που θεωρώ καλύτερη κατά τη γνώμη μου. Αρχικά, θέλω να ταξιδέψουμε 60 χρόνια πίσω, στο έτος 1952. Για να πάρουμε λίγο τα πάνω μας... Εν συνεχεία, οφείλω να πω μπράβο σε μερικούς ανθρώπους που συνεχίζουν να προσπαθούν. Άλλωστε το να λες το δίκαιο και το σωστό στους ανθρώπους είναι μεν καλό, αλλά το να λες το δίκαιο και το σωστό την ώρα που οι συνάδελφοί σου λέει το αντίθετο είναι κάτι ακόμη καλύτερο. Με αυτή τη μικρή εισαγωγή, λοιπόν, σας παραδίδω το επόμενο θέμα: Την Παρασκευή 30/11/2012 συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και της ΓΕΝΟΠ/ΕΤΕ επανασυνέδεσαν το ρεύμα σε μονογονεϊκή οικογένεια όπου η μητέρα ήταν άνεργη. Μάλιστα, ο εργολάβος που είχε αναλάβει την διακοπή είχε αφαιρέσει σημαντικά εξαρτήματα από το όλο σύστημα. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε τους ανθρώπους να πράξουν το έργο τους κατά πώς ένιωθαν πως έπρεπε να το πράξουν. Αν θέλετε, μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ . Από την άλλη πλευρά, οι μεγαλοεπιχειρήσεις συνεχί...

Λόγω της σημερινής επετείου για τα γεγονότα του πολυτεχνείου, βρήκα κατάλληλο προς δημοσίευση το ακόλουθο κείμενο. Είχε δημοσιευτεί σε πολλές ιστοσελίδες και blogs λίγες μέρες μετά το θάνατο του Αλέξη. Για τους πολύ νεότερους, το επίθετο αυτού "Γρηγορόπουλος". Σημασία όμως δεν έχει το επίθετο του παιδιού όσο το γιατί ήταν το λάθος άτομο στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Κάθε γεγονός βέβαια έχει τα αίτιά του και τη σημασία του. Παρακάτω, απλώς θα αναλάβει κάποιος τις ευθύνες... Η λέξη συγγνώμη έχει χαθεί από το λεξιλόγιο των ανθρώπων πια! Από το Σάββατο και μετά, ακούω πολλά για το ποιος φταίει για το θάνατο του 15χρονου Αλέξη. Ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του! Έτσι ψυχρά! Η Ελλάδα χωρίστηκε σε εισαγγελείς της καφετέριας, του καναπέ και των τηλεοπτικών παράθυρων!  Όχι φίλοι εισαγγελείς Νεοέλληνες ! Εγώ δε θα παίξω το παιχνίδι της νέας τάξης πραγμάτων που δημιουργεί ένα επεισόδιο για να μας σερβίρει μετά τη δικιά της λύση! Δε θα χωριστώ μέσα μου σε αναρχικό και...

Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την κατάργησι του αβάτου του Αγίου Όρους και την χειροτονία γυναικών. Εζητήθη και η ιδική μου γνώμη, την οποία και καθηκόντως διατυπώνω, διότι κατά τον σοφόν Σολομώντα «καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν» (Εκκλ. 3, 7). Οι φεμινίστριες ζητούν την κατάργησι του αβάτου του Αγίου Όρους, γιατί θεωρούν ότι θίγεται το ατομικό δικαίωμά τους να μπορούν να επισκεφθούν και πιθανώς να εγκαταβιώσουν και στο Άγιον Όρος. Λησμονούν όμως ότι και οι Μοναχοί έχουν το ατομικό δικαίωμα να μονάζουν σ’ έναν τόπο που οι ίδιοι τον διάλεξαν, οι ίδιοι τον δημιούργησαν και οι ίδιοι τον θέλησαν άβατο. Και ακόμη, ότι όσοι βοήθησαν να δημιουργηθή το ¶γιον Όρος, Ορθόδοξοι Αυτοκράτορες και Ηγεμόνες, Έλληνες και μή Έλληνες, και Οικουμενικοί Πατριάρχαι, έτσι το ήθελαν και έτσι με χρυσόβουλα και σιγίλλια το κατωχύρωσαν. Ακόμη ότι και η Έφορος του Αγίου Όρους, η Κυρία Θεοτόκος, με σ...

του Παντελή Σιδηρόπουλου (συμβούλου νεολαίας) Όλοι οι άνθρωποι έχουμε δυο βασικές ανάγκες: να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε να αισθανόμαστε ότι αξίζουμε για τον εαυτό μας και για τους άλλους Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή στο σημείο αυτό. Έχουμε το δικαίωμα να επιλέξουμε την πηγή για να δροσίσουμε τη διψασμένη μας καρδιά για κάθε μας ανάγκη. Αλλά δεν έχουμε το δικαίωμα να καθορίσουμε εμείς τα αποτελέσματα της επιλογής μας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου σήμερα είναι ότι πιστεύει σε ένα μεγάλο ψέμα σχετικά με το ποιος είναι σαν προσωπικότητα και με το ποιος του παρέχει αγάπη και αξία. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο εαυτός τους ή οι άλλοι θα ικανοποιήσουν τις δυο αυτές βασικές τους ανάγκες. Έτσι, δυστυχώς, καταλήγουν στην απογοήτευση, στην απόρριψη και στην απόγνωση. Πραγματικά, μπορούμε να μειώσουμε την αυτοεκτίμηση μας στηριζόμενοι στον εαυτό μας, η στο πώς μας βλέπουν οι άλλοι. Από την άλλη πλευρά, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια υγιή αυτοεκτίμηση πατώντας πάνω σ...