Είδα πολλά...

Μεγάλη είναι η νύχτα, αδελφοί μου αγαπητοί η σημερινή. Είναι μεγάλη η νύχτα των Χριστουγέννων. Όχι γιατί έχει πολλές ώρες η νύχτα της - που έχει. Αλλά είναι μεγάλη, διότι μεγάλα είναι τα γεγονότα που έλαβαν σήμερα το βράδυ. Είναι μεγάλα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν και δεν διαδραματίστηκαν. Δεν συνέβησαν πόλεμοι, συμφωνίες, θεομηνίες, κατακλυσμοί, καταστροφές, συμφωνίες κρατών, ειρηνεύσεις μεταξύ μεγάλων ηγεμόνων, ούτε πτώσεις αυτοκρατοριών. Αυτό που συνέβη, είναι αυτό που έσπασε την ιστορία στα δύο. Είναι αυτό που ανάγκασε ειδωλολάτρες, σατανιστές, αθέους, απίστους, να λένε προ Χριστού και μετά Χριστόν. Όλοι αυτοί που δεν πιστεύουν στον Χριστό, μετράνε από τη γέννηση του Χριστού. Όλοι αυτοί που είναι εχθροί του Χριστού, μετράνε από τη γέννηση του Χριστού. Αυτό που συνέβη εκείνη τη νύχτα, ήταν να κατέβει ο Θεός στη γη και να γεννηθεί σαν ένα μικρό μωράκι. Σαν ένα βρέφος, το οποίο όμως, όπως ακούσαμε στην προφητεία του προφήτου Ησαΐου προηγουμένως την ώρα του Εσπερινού, πριν ακόμα μ...

Μας μένουν έντονα τα βιώματα της πρώτης μεγάλης παγκοινιάς για το μάζεμα των ελαιών στον Δοντά το 1974. Πήγαμε όλοι οι νεότεροι πατέρες. Μέναμε στρωματσάδα σε όλο το σπίτι. Εμείς δουλεύαμε κι ο διακο-Ιωαννίκιος μας μαγείρευε, μας έστρωνε την τράπεζα και, ενώ τρώγαμε, εκείνος παρακολουθούσε μήπως μας λείπει κάτι. Τότε κάναμε εκεί την αγρυπνία για την γιορτή του Αγίου Χρυσοστόμου. Ήλθε και ο Γέροντας. Η χαρά του παππού ήταν απερίγραπτη. "Τέτοια τιμή στο σπίτι! Τέτοια δόξα στην εκκλησία με τις ψαλμωδίες και το συλλείτουργο!", έλεγε και ξανάλεγε.   Είναι αλήθεια πως για να μένει μόνος μέσα σ' εκείνη την ερημιά, μόνο με βαθειά πίστη το κατόρθωνε. Ενθυμούμαι ότι κάποτε του πόνεσε πολύ το χέρι και το πόδι του, συμπτώματα κάποιας οσφυαλγίας -ισχυαλγίας. Πήγαμε με κάποιον γιατρό να τον δούμε και του δώσαμε κάποια φαρμακευτική αγωγή, αφού δεν τον πείσαμε να έλθει στο Μοναστήρι για θεραπεία. Πηγαίναμε κάθε δύο μέρες και του κάναμε μια σειρά ενέσεις. Μετά από λίγες μέρες μας λέει: ...

  Ως σπουδαίος θεολόγος και διδάσκαλος του μυστηρίου της Ευχαριστίας, ο ιερός Χρυσόστομος δεν θα μπορούσε παρά να θεολογήσει αναλύοντάς το σε βάθος και έκταση πρωτοφανή για την εποχή του. Ο μέγας ρήτορας και διδάσκαλος της Εκκλησίας αναζητεί την ουσία του μυστηρίου ανατρέχοντας στη θεία οικονομία στο σύνολό της, ξεκινώντας από τις προτυπώσεις εκείνου, σε χαρακτηριστικά συμβάντα της ζωής του λαού του Ισραήλ, όπου και «προσκιαγραφήθηκε». Η Θεία Ευχαριστία προτυπώθηκε από πολλά γεγονότα της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης, τα οποία υπήρξαν προάγγελοι της Αλήθειας· οι ίδιοι οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης τα αναζήτησαν, οι δε Πατέρες της Εκκλησίας τα ερμήνευσαν. Οι σημαντικότερες από τις προτυπώσεις αυτές είναι οι παρακάτω:   Ο Παράδεισος, η πηγή της Εδέμ Τύπος του μυστηρίου, η πηγή που ανέβλυζε μέσα στον Παράδεισο και «ἐπότιζεν πᾶν τό πρόσωπον τῆς γῆς». Από αυτήν ξεχύνονταν οι αισθητοί ποταμοί, που ομόρφαιναν τον Παράδεισο και δρόσιζαν τους Πρωτοπλάστους. Από το θυσιαστήριο της Ευχ...

Σήμερα επιτέλους η μαμά θέλησε να μιλήσει μαζί μου, γι' αυτό το θέμα. Χωρίς εγώ να την ξαναρωτήσω, μου εξήγησε γιατί πριν χρόνια μου είχε πει πως η καρδιά της γιαγιάς είχε σκληρύνει. - Είναι βέβαια μεταφορικό, τρόπος του λέγειν, μα εκφράζει και κάτι πολύ πραγματικό... Θεωρείται πως η καρδιά είναι το μέρος όπου φωλιάζει η αγάπη, και πολύ πιθανό να είναι πράγματι έτσι. Όταν μια απώλεια μας ταρακουνήσει, άξαφνα, η καρδιά υποφέρει και νομίζει πως θα πεθάνει. Μετά, για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα, ψάχνει έναν τρόπο να μετριάσει τον πόνο της, να προστατευτεί, να κρυφτεί, να γίνει σκληρή. - Αυτό έπαθε κι η γιαγιά; - Κάτι τέτοιο. Έχεις ακουστά τον Αντόνιο Ματσάδο ; - Συγγραφέας δεν ήταν; - Ποιητής. Μεγάλος ποιητής. Έγραψε ένα απ' τα πιο σκληρά και όμορφα ποιήματα που γράφτηκαν ποτέ. Απ' ό,τι θυμάμαι λέει: Τραγουδώ σαν περπατώ στο μονοπάτι... Πέφτει το βράδυ... Είχα ενός πάθους το αγκάθι στην καρδιά, μια μέρα το ξερίζωσα και την καρδιά πια δεν τη νιώθω! Κι όλος ο κάμπος μια στιγμή...

Απόσπασμα από ομιλία του π. Γ. Δ. Μεταλληνού στον Άγιο Αντίπα στο Γουδί, στις 13-10-2005. Απομαγνητοφώνηση: Θ. Α. Επιμέλεια: Θωμάς Δρίτσας Ορισμένες φορές, είμαστε βιαστικοί στην κρίση μας για τους άλλους. Θεωρούμε πως εύκολα μπορούμε να κατηγοριοποιούμε ανθρώπους, και να αποφασίζουμε ποιος σώζεται και ποιος όχι. Όμως η κρίση του Θεού είναι πολύ διαφορετική από την δική μας. Ερώτηση από το ακροατήριο: «Είναι αλήθεια ότι ο Ραφαηλίδης πέθανε μετανοημένος;» Η απάντηση του π. Γ. Δ. Μεταλληνού: Μακάρι να πεθάνω κι εγώ έτσι! Εδώ, τώρα, θα απαντηθεί το «Πού βρίσκεται ο Χριστιανισμός;» του πρώτου ερωτήματος. Το πού φθάνει ο κάθε άνθρωπος ο Θεός το ξέρει. Γι' αυτό, όταν κοιμηθεί ο άνθρωπος, από τα λείψανα αναγνωρίζουμε τη κατάστασή του. Τον Κωλέττη τον ξέθαψαν και βρομούσε τόσο πολύ που έπεφτε λιπόθυμος ο κόσμος. Ήταν τυμπανιαίος δε -κι όχι λείψανο που ευωδιάζει- κι απομακρύνονταν όλοι από τη βρόμα. Και φέρανε τον μητροπολίτη Αθηνών, ο οποίος διάβασε ευχή στο λείψαν...

Στήν ἱστορία τοῦ κόσμου ὑπάρχουν σταθμοί καί ἐπέτειοι μέ μεγάλη σημασία γιά τον άνθρωπο. Σταθμοί που οφείλονται στίς ἀνθρώπινες προσπάθειες καί συντελοῦν στήν βελτίωση τῶν βιοτικῶν συνθηκῶν, ἐνόσῳ βρισκόμαστε στήν γῆ. Ἀλλά καί σταθμοί πού ἀποτελοῦν ἐκδηλώσεις τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ, πού στόχο ἔχουν να βελτιώσουν τήν ποιότητα τῆς ἐπιγείου ζωῆς μας, καί πού ή σημασία τους ἐκτείνεται καί στήν πέραν τοῦ τάφου ζωή, πού ἐνδιαφέρει ὅλους μας. Ένας τέτοιος σταθμός εἶναι ἡ σάρκωση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού ὅμως προαναγγέλθηκε καί προοιδοποιήθηκε τήν γέννηση τῆς Παναγίας μας, γεγονός που γιορτάζουμε στις 8 Σεπτεμβρίου. Γι’ αὐτό καί ἡ ἡμέρα αὐτή, στήν ὑμνολογία μας χαρακτηρίζεται ὡς «τῆς παγκοσμίου χαρᾶς τό προοίμιον». Ἀπό τό συναξάρι τῆς ἑορτῆς γνωρίζουμε πώς ἡ Παναγία μας ἦρθε στον κόσμο ὡς καρπός ἱεροῦ πόθου καί προσευχῆς τοῦ θεολέκτου ζεύγους Ἰωακείμ καί Ἄννης. Καί συγχρόνως ἦρθε ὡς πραγμάτωση τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Θεοῦ στούς πρωτόπλαστους, τήν πρώτη ἐκείνη ἡμέρα τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρ...