Είδα πολλά...

Ένα καίριο και κύριο ερώτημα, μεταξύ άλλων, υποβάλλει και απευθύνει ο Μ. Βασίλειος προς τον άνθρωπο, στην περίφημη ομιλία του “Εις την Αγίαν του Χριστού Γέννησιν”. Και ποιο είναι αυτό; “Τί να κάνουμε μαζί σου, άνθρωπε;”. Και συνεχίζει. “Πώς να σε χαρακτηρίσουμε και πώς να σου συμπεριφερθούμε;”. Και διευκρινίζει και επεξηγεί ο Άγιος: “Όντας, συ, ως θείο κατασκεύασμα, στο υψηλότερο δημιουργικό μέγεθος, δυστυχώς, δεν θέλησες να μείνεις κοντά στον Θεό. Ναι, ήταν ο άνθρωπος, ως πλάσμα του Θεού, το υπερέχον κτίσμα της όλης δημιουργίας. Η “κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού” κατασκευή του τον καθιστούσε, ακόμη, και των αγγελικών δυνάμεων υπέρτερο. Και το εξουσιαστικό του προσώπου του ανθρώπου ήταν τόσο μεγάλο, ώστε σ’ αυτόν υπέταξε ο Θεός τον συμπαντικό κόσμο, με ό,τι αυτός περιείχε! Και αυτή η αλήθεια καταφαίνεται και από την προμηνυόμενη καταστροφή του “ουρανού και της γης” (Μαρκ, Κεφ. 13, Στιχ. 31), την οποία προλέγει ο ίδιος ο Κύριος. Αλλά αυτή σημειώνεται και σε άλλα κείμενα της Καινής Δ...