Είδα πολλά...

Αλήθεια ποια είναι η γνώμη των ανθρώπων όταν ακούν τη φράση "ιερόδουλη"; Ποια είναι η πραγματική αλήθεια; Είναι κοπέλες που τις βιάζουν και τις εξαναγκάζουν; Είναι κοπέλες που κάνουν ό,τι κάνουν επειδή είναι επιλογή τους; Είναι κοπέλες άλλες της πρώτης και άλλες της δεύτερης κατηγορίας;  Μήπως είναι κάτι διαφορετικό που δε συλλαμβάνει εύκολα ο ανθρώπινος νους; Τουλάχιστον ο δικός μας... Σε αυτές τις ερωτήσεις ήθελα να απαντήσω και έψαξα στο google για "είμαι ιερόδουλη" ελπίζοντας πως θα πέσω πάνω σε κάποιο forum ή κάποιο blog... Ήθελα μια αληθινή μαρτυρία. Και έπεσα στο blog του Αθηναίου και συγκεκριμένα σε αυτό το blog από όπου είναι και τα παρακάτω αποσπάσματα. Οικογένεια δεν έκανα ποτέ. Μοναξιά αισθάνομαι σήμερα. Έχω μερικούς φίλους και φίλες. Πρόσφατα (πριν 2 ώρες), ένας παλιός μου πελάτης, 67 ετών σήμερα, πρόσφατα χήρος, πέθανε η σύζυγός του, μου έκανε πρόταση γάμου. Τον ξέρω 30 χρόνια και λέω να την δεχτώ. Μου χει μεινει η ιστορια της,ποτε δεν ειχε προστ...

Επιστροφή στις στέρνες Η απόλυτη λύση για τα άνυδρα νησιά μας Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΥ Κρυμμένοι θησαυροί -αυτό είναι οι στέρνες. Χτισμένες στα υπόγεια των σπιτιών, μισοθαμμένες στα χωράφια ή αθέατες από τον επισκέπτη στα άγονα βουνά. Υδαταποθήκες κατά το επιστημονικότερο, γλιστέρνες κατά το λαϊκότερο. Οπως και να το πούμε, η αποθήκευση νερού τις υγρές περιόδους και η χρησιμοποίησή του τις ξηρές είναι ένα διαχρονικό όπλο στη μάχη για την επιβίωση. Σήμερα η λειψυδρία, η υφαλμύρινση των υπογείων υδάτων και η ερημοποίηση, που δοκιμάζουν ήδη περιοχές της χώρας, επαναφέρουν το θέμα στο προσκήνιο. Η ελληνική πολιτεία, όμως, μοιάζει αδιάφορη. Με τις κλιματικές αλλαγές προ των πυλών και την Ε.Ε. να χρηματοδοτεί έργα διαχείρισης υδάτων, εμείς συνεχίζουμε τις εξαγγελίες. Μόνο που οι εξαγγελίες δεν συνιστούν περιβαλλοντική πολιτική. Μια διάταξη για την υποχρεωτική κατασκευή στέρνας στα νεοδόμητα χτίσματα στις άνυδρες περιοχές και η επαναφορά του θεσμού των δημόσιων υδατοδεξαμενών για το πότισμα τω...