Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

Όσα έμαθα την 9η Δεκεμβρίου 2012

Θα ξεκινήσω όχι με τη σειρά που τα διάβασα αλλά με τη σειρά που θεωρώ καλύτερη κατά τη γνώμη μου. Αρχικά, θέλω να ταξιδέψουμε 60 χρόνια πίσω, στο έτος 1952. Για να πάρουμε λίγο τα πάνω μας...

Εν συνεχεία, οφείλω να πω μπράβο σε μερικούς ανθρώπους που συνεχίζουν να προσπαθούν. Άλλωστε το να λες το δίκαιο και το σωστό στους ανθρώπους είναι μεν καλό, αλλά το να λες το δίκαιο και το σωστό την ώρα που οι συνάδελφοί σου λέει το αντίθετο είναι κάτι ακόμη καλύτερο. Με αυτή τη μικρή εισαγωγή, λοιπόν, σας παραδίδω το επόμενο θέμα: Την Παρασκευή 30/11/2012 συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και της ΓΕΝΟΠ/ΕΤΕ επανασυνέδεσαν το ρεύμα σε μονογονεϊκή οικογένεια όπου η μητέρα ήταν άνεργη. Μάλιστα, ο εργολάβος που είχε αναλάβει την διακοπή είχε αφαιρέσει σημαντικά εξαρτήματα από το όλο σύστημα. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε τους ανθρώπους να πράξουν το έργο τους κατά πώς ένιωθαν πως έπρεπε να το πράξουν. Αν θέλετε, μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.

Από την άλλη πλευρά, οι μεγαλοεπιχειρήσεις συνεχίζουν να δρουν ανενόχλητες. Υποθέτω πως έχετε λάβει γνώση της διαφοράς των τιμών μεταξύ Ελλάδας και άλλων χωρών σε ό,τι αφορά την πολυεθνική ΙΚΕΑ. Μια σύντομη περίληψη σας γράφω παρακάτω από τον κατάλογο της ΙΚΕΑ 2010:
  • Τραπεζάκι LACK (200.114.13)
    Ελλάδα: Άσπρο: 9,95€ - Καρυδιά/Σημύδα: 15,00€
    Γαλλία : Όλα 4,95€
    Ιταλία: Όλα 7.99€
    Ιρλανδία: Άσπρο: 5,99€ - Καρυδιά/Σημύδα: 8,99€
    Ισπανία: Όλα 4,99€
    Πορτογαλία: Όλα 4,99€
    Γερμανία: Άσπρο 7,99€ - Καρυδιά/Σημύδα: 9,99
  • Καναπές διθέσιος KLIPPAN (180x88)
    Ελλάδα : 235,00€ (κατάλογος 2010 σελ. 18)
    Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία : 199,00€
    Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 189,00€
  • Έπιπλο Τηλεόρασης Mavas
    Ελλάδα : 79,00€ (κατάλογος 2010 σελ. 75)
    Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία : ~69,00€
    Ιρλανδία: 59,00€
  • Ραφιέρα EXPEDIT 59x39 Λευκή
    Ελλάδα : 45,00€ (κατάλογος 2010 σελ. 81)
    Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία: 19,95€
  • Συρταριέρα MALM (300.539.21)
    Ελλάδα: 79,00€ (καταλογος 2010 σελ. 157)
    Γαλλία, Ιταλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 59,00€
Αφού, λοιπόν, σας υπενθύμισα τα παραπάνω, οφείλω να σας ενημερώσω και πως ο όμιλος ΙΚΕΑ απάντησε με απολύσεις στην απόφαση των εργαζομένων να μη δεχτούν μείωση μισθού και αλλαγή της εργασιακής τους σύμβασης. Πιο λεπτομερειακά, αυτό σημαίνει πως ο όμιλος Φουρλή απέλυσε την Παρασκευή τους τελευταίους 15 που είχαν αρνηθεί να υπογράψουν ενώ την περασμένη εβδομάδα είχαν φύγει άλλοι 10 εργαζόμενοι με τη μέθοδο της «οικειοθελούς αποχώρησης». Να αναφέρω, επίσης, πως οι νέοι μισθοί δεν ξεπερνούν στην πλειονότητά τους τα 480 ευρώ μεικτά. Οι απολυμένοι, βέβαια, πολύ πιθανόν να καταλήξουν σαν τους επόμενους ανθρώπους της ιστορίας μας...

Βλέπετε, πολλοί άστεγοι και άποροι συνάνθρωποί μας, εκλιπαρούν τους γιατρούς στα δημόσια θεραπευτήρια να υπογράψουν τα χαρτιά εισαγωγής τους για να έχουν, τουλάχιστον, ένα πιάτο φαγητό. Όπως διαβάζουμε, στο Νοσοκομείο «Λαϊκό», σε κάθε εφημερία στα Επείγοντα οι γιατροί συναντούν ανθρώπους που στέκονται στην ουρά για να εξεταστούν χωρίς να έχουν κάποιο πρόβλημα από θέμα υγείας. Και στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός", όμως, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα καθώς στην περιοχή γύρω αυτό, στο πάρκο συγκεκριμένα, εδώ και δύο χρόνια έχουν βρει καταφύγιο άστεγοι. Εισέρχονται, κυρίως το χειμώνα, στο χώρο του νοσοκομείου, ικετεύουν για ένα πιάτο φαγητό. Ορισμένοι μάλιστα κοιμούνται και στα Επείγοντα. Αυτό το φαινόμενο αυξάνεται μέρα με τη μέρα, με τους γιατρούς και τη διοίκηση να προσπαθούν να κάνουν ότι μπορούν για να τους βοηθήσουν. Κι όταν λέμε φυσικά "διοίκηση" εννοούμε τη διοίκηση των νοσοκομείων που βράζουν στο ίδιο ζουμί με τους εργαζόμενους.

Άλλωστε, αν με τον όρο "διοίκηση" εννοούσαμε τους υπουργούς ή τους πρώην πρωθυπουργούς, θα κοροϊδεύαμε τόσο τον αναγνώστη, όσο και τον εαυτό μας. Κι ο λόγος είναι πως αυτοί έχουν άλλες σκοτούρες (ή χαρές ανάλογα). Μεγαλύτερη από όλων πρέπει να είναι η χαρά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη ο οποίος, σύμφωνα με δημοσίευμα της Real News, έλαβε από το Δημόσιο 25.000 ευρώ ως θύμα τρομοκρατίας για δύο εμπρηστικές επιθέσεις που έγιναν στο γραφείο του τα τελευταία δύο χρόνια. Καταλήγω, συνεπώς, πως είχε δίκιο ο Πάγκαλος αλλά έκανε ένα μικρό λάθος στην έκφραση που χρησιμοποίησε. Δεν έπρεπε να πει "μαζί τα φάγαμε", αλλά "μαζί ήμαστε στην τραπεζαρία". Γιατί εκείνοι έτρωγαν αυτό που εμείς σερβίραμε στο δημόσιο χρήμα. Περισσότερες λεπτομέρειες αν θέλετε, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Βέβαια, για να μη νομίζετε πως η λογική πίσω από τη φράση "do less, earn more"(κάνε λιγότερα, κέρδισε περισσότερα) έχει εκλείψει, οφείλω να σας ενημερώσω πως πλέον, μετά τις απολύσεις πολιτικού προσωπικού στην Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, τις μετρήσεις και τις τοπικές προγνώσεις τις έχουν αναλάβει φαντάροι όπου υπάρχει ανάγκη όπως στο αεροδρόμιο γνωστού κοσμοπολίτικου νησιού. Αυτό σημαίνει πως οι μετεωρολογικές άδειες προσγείωσης και απογείωσης των αεροπλάνων δίνονται από φαντάρο. Κι όταν μιλάς με φαντάρο υποθέτεις πως "ένα παιδαρέλι είναι που θα κάνει λίγο καιρό τη θητεία του και θέλει να γυρίσει σπίτι του. Αν γυρίσει και με μερικά χρήματα στην τσέπη, ακόμη καλύτερα για εκείνον". Έτσι φαίνεται πως σκέφτηκε λοιπόν μια αεροπορική εταιρία που πίεσε έναν από τους προαναφερθέντες φαντάρου για να πειράξει τα στοιχεία -ένταση μποφόρ- ώστε να γίνουν κανονικά οι πτήσεις! Το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος, από την πλευρά του, έδωσε δημόσια συγχαρητήρια στον φαντάρο που κράτησε σθεναρή αντίσταση στις πιέσεις και "χάρη σε αυτόν δεν μπήκαμε σε περιπέτειες".

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Ο παιδικός ενήλικός μας φόβος

Φοβάσαι...
Έτσι δεν είναι;
Φοβάσαι...
Για εσένα, για τους φίλους σου, για τους συγγενείς σου, για τα παιδιά σου, για όλους όσους αγαπάς και γνωρίζεις... Κι όμως δεν ήταν πάντοτε έτσι. Υπήρξε μία εποχή που ο μόνος φόβος που γνώριζες ήταν κάτι το φανταστικό. Ένας παιδικός μπαμπούλας που δε μπορεί να πειράξει κανέναν και τίποτα.

Αν με τη σκέψη αυτή οδηγηθούμε στο σήμερα, θα δούμε πως ο ανύπαρκτος παιδικός μπαμπούλας έχει μετατραπεί σε έναν απόλυτα υπαρκτό και απτό ενήλικα πολιτικό. Το κοινό σημείο και των δύο, όμως, είναι το εξής: η ψυχολογική επίδραση που τείνουν να έχουν επάνω στην ψυχή και το μυαλό μας.

Έχω συζητήσει πολλές φορές σχετικά με το πώς η αγάπη μπορεί να γεμίσει έναν άνθρωπο, μία οικογένεια, έναν τόπο, με άλλους ανθρώπους που εκτιμώ και σέβομαι. Η άποψή τους δεν έχει αλλάξει, ούτε όμως και η δική μου. Ο κάθε άνθρωπος άλλωστε που έφτασε στο σήμερα, έφτασε με τις επιλογές του. Κι αυτές συνήθως, ο άνθρωπος διατηρεί κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Ο παιδικός μπαμπούλας πολλές φορές δε σου επέτρεπε να κοιμηθείς. Τον σκεφτόσουν συνέχεια από τη στιγμή που έσβηνε το φως στο δωμάτιό σου. Πίστευες πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να εμφανιστεί και να σου πάρει ό,τι πιο πολύτιμο έχεις. Έπιανες πιο σφιχτά το λούτρινο αρκουδάκι που σου είχαν αγοράσει οι γονείς σου από αυτό το “καταπληκτικό κατάστημα με τα παιχνίδια”.

Τώρα, όμως, ακριβώς την ώρα που κλείνεις το φως, τώρα που μεγάλωσες, σκέφτεσαι έναν άλλο μπαμπούλα χειρότερο από τον πρώτο. Αυτός ο νέος μπαμπούλας είναι πιο χοντρός και πιο τρομακτικός. Χτυπάει κατευθείαν στην ψυχολογία σου και δε σου αφήνει περιθώρια αμφιβολίας. Μάλιστα, τώρα που μεγάλωσες, δεν έχεις το περιθώριο να πιάσεις το αρκουδάκι σου αγκαλιά και να πεις “θα περάσει κι αυτή η νύχτα”. Ίσως έχεις γυναίκα. Ίσως έχεις άντρα. Ίσως έχεις παιδιά. Πώς να τους δείξεις ότι φοβάσαι; Προσπαθείς να δώσεις το χέρι σου, να αρπάξεις μια αγκαλιά. Προσπαθείς, όμως, να μην συναντηθούν τα βλέμματά σας. Να μην προδοθείς ότι φοβάσαι. Και πια δεν έχεις αρκουδάκι να πιάσεις και να σφίξεις στην αγκαλιά σου. Έχεις να φροντίσεις την οικογένειά σου (γονείς, παιδιά) και δε μπορείς να δείξεις ότι ένας άνθρωπος ήταν ικανός να σε γονατίσει απλά με τη δύναμη των λόγων του. Άλλωστε, ολόκληρος Θεός κατέβηκε στη γη για να φέρει το μήνυμα της Βασιλείας του Θεού και του Παραδείσου και ελάχιστοι γονάτισαν έστω από δέος γι' αυτό που έβλεπαν. Κι όμως ένας άνθρωπος άδικος τα κατάφερε...

Ας είμαστε ειλικρινείς: τόσα χρόνια μας λένε να μη σπαταλάμε το νερό. Όταν θα διψάσουμε, θα φωνάξουμε και θα στενοχωρηθούμε. Έτσι έγινε και τώρα. Τόσα χρόνια γνωρίζαμε ποιος κλέβει και ποιος όχι. Γνωρίζαμε (γιατί όλοι είχαμε τέτοιους γνωστούς ή φίλους) ποιοί και πώς αντιδρούν όταν βλέπουν το εύκολο χρήμα να ξετυλίγεται μπροστά τους. Κι όμως, εμείς γελούσαμε με το πώς εκμεταλλεύονται τον κόσμο. Εμείς χαριτολογούσαμε με τις ιστορίες που μας έλεγαν για το πώς “ήρθε κάποιος και ζητούσε αυτό και του το αρνήθηκα. Μα ήταν τρελός;”, ξεχνώντας πως κι εμείς είχαμε υπάρξει αντίστοιχα τρελοί σε παρόμοιες ιστορίες.

Κάναμε λάθη, πολλά λάθη και πολλές φορές, μιας που κανείς δεν αξιώθηκε να μάθει από αυτά. Δεν είναι αργά για να αλλάξουν τα πράγματα. Αλλά θέλει προσπάθεια! Θέλει ό,τι θέλει κάθε νέο πλάσμα, κάθε νέα ζωή: αγάπη! Και η φράση “αγαπάω τον εαυτό μου” δεν έχει θέση εδώ! Να αγαπάς τον εαυτό σου μόνο αν βλέπεις τους άλλους ανθρώπους σαν εαυτόν. Αυτό είναι το μήνυμά μου γι' αυτές τις ημέρες. Να αγαπάς τους γύρω σου, τους αδελφούς και τις αδελφές σου, σαν εαυτόν.

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Συγγνώμη Αλέξη - Η απολογία ενός 46άχρονου πρώην επαναστάτη

Λόγω της σημερινής επετείου για τα γεγονότα του πολυτεχνείου, βρήκα κατάλληλο προς δημοσίευση το ακόλουθο κείμενο. Είχε δημοσιευτεί σε πολλές ιστοσελίδες και blogs λίγες μέρες μετά το θάνατο του Αλέξη. Για τους πολύ νεότερους, το επίθετο αυτού "Γρηγορόπουλος". Σημασία όμως δεν έχει το επίθετο του παιδιού όσο το γιατί ήταν το λάθος άτομο στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Κάθε γεγονός βέβαια έχει τα αίτιά του και τη σημασία του. Παρακάτω, απλώς θα αναλάβει κάποιος τις ευθύνες...

Η λέξη συγγνώμη έχει χαθεί από το λεξιλόγιο των ανθρώπων πια! Από το Σάββατο και μετά, ακούω πολλά για το ποιος φταίει για το θάνατο του 15χρονου Αλέξη. Ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του! Έτσι ψυχρά! Η Ελλάδα χωρίστηκε σε εισαγγελείς της καφετέριας, του καναπέ και των τηλεοπτικών παράθυρων! 

Όχι φίλοι εισαγγελείς Νεοέλληνες ! Εγώ δε θα παίξω το παιχνίδι της νέας τάξης πραγμάτων που δημιουργεί ένα επεισόδιο για να μας σερβίρει μετά τη δικιά της λύση! Δε θα χωριστώ μέσα μου σε αναρχικό και μπάτσο! Απλά ήθελα να πω σαν άνθρωπος, σα γονιός, μα πιο πολύ σα πολίτης του καναπέ ένα μεγάλο συγγνώμη στο παιδί αυτό που δε το ξέρω, αλλά που θα μπορούσε να ήταν παιδί μου!

Συγγνώμη Αλέξη που στα δεκαπέντε σου σε σκότωσα με την αδιαφορία μου! Συγγνώμη Αλέξη που ξέχασα να υποσχεθώ στον εαυτό μου, όταν κι εγώ έκανα τα δικά μου πολυτεχνεία σχεδόν στην ηλικία σου, ότι δε θα επιτρέψω, όταν βγω από τα κάγκελα του πολυτεχνείου, να γίνω καναπεδοκεφτες!!!! Συγγνώμη Αλέξη που επέτρεψα να πλημμυρίσουν πάλι τα πεζοδρόμια από νταήδες αστυνομικούς! Συγγνώμη Αλέξη που σου στέρησα μια κοινωνία αξιών! Συγγνώμη Αλέξη που σου έφτιαξα ένα κόσμο για να ζήσεις, γεμάτο χοντρομπαλάδες πατεράδες των επιτοκίων και ξανθομαλλούδες μανάδες του Hondos center! Συγγνώμη Αλέξη που σου έφτιαξα ένα σχολείο παραγωγής κιμά και όχι παραγωγής γνώσης. Συγγνώμη Αλέξη που σε περιέλουσα με μοναξιά! Συγγνώμη Αλέξη που σου έκαψα τα όνειρά σου για ένα κόσμο δίκαιο, φτιάχνοντας ένα γιαλαντζί κόσμο πλαστικής χλιδής! Συγγνώμη Αλέξη που σου έφτιαξα στα 12 σου ένα δωμάτιο που θυμίζει NASA με τα τόσα ηλεκτρονικά που έχει εκεί μέσα, για να σε αποφύγω, γιατί φοβάμαι τις ερωτήσεις σου! Συγγνώμη Αλέξη που σου στέρησα το δικαίωμα στην εργασία και εσύ ξέρεις πως, ο,τι και να γίνεις στη ζωή σου, θα είσαι άνεργος ΄η θα παίρνεις 700 ευρώ! Συγγνώμη Αλέξη που δε σου μίλησα ποτέ για τίποτα άλλο, εκτός από μπάλα και γκόμενες! Συγγνώμη Αλέξη που σε άφησα μόνο σου στους δρόμους, να διεκδικείς το δικαίωμα σου για ένα κόσμο καλύτερο, με τον άτσαλο τρόπο που εσύ ξέρεις. Συγγνώμη Αλέξη που δε σου έμαθα οτι καίγοντας ένα αυτοκίνητο, η την επιχείρηση ενός κακομοίρη μικροαστού που κι αυτός υποφέρει από το ανάλγητο κράτος, δε καταφερνεις τίποτα! Συγγνώμη Αλέξη που δε σε προφυλαξα ηθικά, ψυχικά και σωματικά από τα καθάρματα τους προβοκάτορες που εκμεταλλεύονται τη μοναξιά σου και τη τεστοστερόνη σου για να περάσουν τα δικά τους ανόσια σχέδια! Που, ξέροντας οτι αυτός ο κόσμος που σου φτιάξαμε σε πνίγει, σε ωθεί να τα “χώνεις” σε λάθος κατευθύνσεις, για να εξυπηρετηθεί η ανάγκη του συστήματος να πειστούν οι καναπεδοκεφτεδες να κατηγορήσουν εσένα κι όχι τον υπαίτιο που σου όπλισε το χέρι η το στόμα!

Όχι φίλε Αλέξη! Αυτοί που σε ωθούν να ανατινάξεις ένα αυτοκίνητο ενός μεροκαματιάρη, που ακόμα το χρωστάει στις τράπεζες του συστήματος που υπηρετούν, είναι οι ίδιοι που κατασκευάζουν τις ξανθουλες με τα μπουτάκια που τραγουδάνε, που κατασκευάζουν τα πλαστικά όνειρα της χαυνιτιδας, που σου πλασάρουν τα ναρκωτικά, που σου καταστρέφουν τη πατρίδα κάνοντάς την εχθρική απέναντι σου!

Έχεις δίκιο φίλε Αλέξη! Σε ποια πατρίδα, σε ποιο θεό και σε ποια οικογένεια να πιστέψεις με το δεκαπεντάχρονο μυαλό σου? Στα έχουν κάνει όλα ρημαδιό! Οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι, οι παπάδες, οι δάσκαλοί σου, ο κόσμος σου, εγώ ο ίδιος σα πολίτης αυτής της χώρας, ΄η μάλλον αυτού του απέραντου καναπέ! Μέσα σου έχουν καταρρίψει κάθε έννοια δικαίου και αγώνα! Σε βομβαρδίζουν από το πρωί ως το βράδυ με στείρα γνώση και μετά σου λένε, “δες τηλεόραση για να σου πούμε οτι όσο και να διαβάζεις, άμα δε γίνεις αχαχούχα ξανθιά δε θα επιβιώσεις”!

Εμείς οπλίσαμε ευαίσθητε Αλέξη το στόμα σου με τη βρισιά στο μπάτσο και το όπλο του μπάτσου εναντίον σου! Γιατί ούτε αυτός έπρεπε να είναι μπάτσος, ούτε εσύ εκείνη την ώρα εκεί που ήσουν! 

Συγγνώμη φίλε Αλέξη για όλα αυτά και άλλα τόσα που δε μου έρχονται αυτή τη στιγμή στο μυαλό! Νοιώθω τύψεις σα πολίτης αυτής της χώρας για το χαμό σου! Νοιώθω, αν και δε σε ξέρω,σα να έχασα δικό μου παιδί! Εσύ είσαι το θύμα, είτε ζούσες προχτές είτε τώρα που είσαι νεκρός!

Εμείς φταίμε. Οι μεγάλοι που έχουμε χωριστεί σε καναπεδοκεφτέδες και θεωρητικούς μιας καλλίτερης κοινωνίας που στη πράξη δε την εφαρμόζουμε ούτε στα σπίτια μας! Εμείς φταίμε, που έχουμε το μπάτσο μέσα μας και το παίζουμε επαναστάτες μόνο στα τσοντακαναλα του ίντερνετ και της τηλεόρασης μας! Εμείς φταίμε που σε κάναμε να μη ξέρεις που να τα “χώσεις”, γιατί σε παρατήσαμε μόνο σου χωρίς ιδανικά και χωρίς ελπίδα! Όλοι εμείς είμαστε οι φονιάδες των ονείρων σου!

Εμείς είμαστε αυτοί που ανεχόμαστε νταήδες αστυνομικούς να “ελέγχουν” περιοχές! Εμείς φταίμε που ανεχόμαστε ένα τέτοιο κράτος! Εμείς φταίμε για τα χτεσινά δακρυγόνα! Εμείς φταίμε για τις χτεσινές μολότοφ! Εμείς φταίμε που κάνουν οι προβοκάτορες το πολυτεχνείο κόλαση! Εμείς φταίμε που ανεχόμαστε τους προβοκάτορες να καίνε μαγαζιά κι αμάξια! Εμείς φταίμε που δε μιλάμε, όσο και να μας βιάζει αυτό το αισχρό και ανάλγητο κράτος! 

Συγγνώμη Αλέξη! Αν κάποιος έπρεπε να ήταν στη θέση σου, αυτός θα έπρεπε να ήμουν εγώ, ο “καθώς πρέπει” πολίτης, μαζί με το καναπέ μου κι όχι εσύ! Αν κάποιος έπρεπε να τους πει “ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ! ΩΣ ΕΔΩ Η ΕΝΟΧΗ ΣΙΩΠΗ!” ήμουν εγώ κι όχι εσύ!

Εύχομαι ο θάνατός σου να μας δώσει έστω και μια σταγόνα αφύπνισης από το λήθαργό μας! Ντρέπομαι για μένα και τη κοινωνία μας! 

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

   Στις μέρες μας, οι ευκαιρίες για προσφορά αυξάνονται.Μπορούμε να προσφέρουμε σε όσους έχουν ανάγκη, υλικά αλλά και συναισθηματικά. Ό,τι μπορεί ο καθένας.Ας αναλογιστούμε ότι ο καθένας μας θα μπορούσε να βρεθεί οποιαδήποτε στιγμή σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.Ας προβληματιστούμε γι'αυτά που προσφέρουμε καθημερινά και για το πόσο σκεφτόμαστε τους διπλανούς μας.Ας σκεφτούμε ότι όλα όσα συμβαίνουν είναι μια ευκαιρία για βελτίωση.Ας προσπαθήσουμε να μπούμε για λίγα λεπτά στη θέση των ανθρώπων που ξαφνικά βρέθηκαν στον δρόμο.Που καλούνται να μεγαλώσουν παιδιά χωρίς οικονομικούς πόρους, χωρίς συναισθηματική και ψυχολογική υποστήριξη. Ας σκεφτούμε ότι ο καθένας μπορεί να μείνει ξαφνικά μόνος και να λαχταρά μια γλυκειά κουβέντα, κατανόηση και ελπίδα για το αύριο. Ίσως να μη μπορούμε να κάνουμε κάτι για όλους όσους υποφέρουν, αλλά μπορούμε να κάνουμε καθημερινά μικρές κι απλές πράξεις ανιδιοτέλειας και υποστήριξης προς το ανθρώπινο γένος. Αυτό δείχνει επιπλέον και το κατά πόσο έχουμε τη διάθεση να συμβάλλουμε στην εξουδετέρωση της κρίσης που έχει επέλθει η σύγχρονη κοινωνία.
        Η κρίση δεν αφορά μόνο υλικούς παράγοντες. Η κρίση της εποχής αυτής είναι κρίση αξιών. Αυτές πρέπει να υποστηρίξουμε και ν'ανακτήσουμε. Ξεχάσαμε την αξία μας. Ξεχάσαμε ότι δεν ζούμε μόνοι μας. Ξεχάσαμε ότι συνυπάρχουμε.Σταματήσαμε να σεβόμαστε τους εαυτούς μας και συνεπώς και τον υπόλοιπο κόσμο. Η τιμωρία μας είναι το τυρρανικό καθεστώς και η αγανάκτιση της φύσης. Η τυρρανία που χρόνια τώρα ασκήσαμε στους διπλανούς μας, με τον φιλοτομαρισμό και τον εγωισμό μας,μας επιστρέφεται με τη μορφή κυβέρνησης.Η αδιαφορία και η έλλειψη σεβασμού απέναντι στην ίδια μας τη φύση, μας επιστρέφεται με φυσικές καταστροφες και αρρώστιες. Όλα έχουν το νόημα τους.Όσο πιο νωρίς καταλάβουμε τη θέση μας μέσα σε όλα αυτά, τόσο πιο ανώδυνα θ'αντιμετωπίσουμε τη κρίση αυτή.
    Το αντίδοτο στις δυσκολίες αυτές είναι αυτό που αγνοήσαμε τόσα χρόνια. Η αγάπη και το γνήσιο ενδιαφέρον για το διπλανό μας. Κι όσοι τυχόν φοβούνται να σκεφτούν πιο αλτρουιστικά, φοβούμενοι μη χάσουν το ΕΓΩ τους, ας σκεφτούν πότε το σέβονται περισσότερο.Γιατί το ΕΓΩ από μόνο του δε μπορεί να υπάρξει.Απλά περιφέρεται ρουφώντας ότι υλικό βρεί μπροστά του, έχοντας τη ψευδαίσθηση μιας πρόσκαιρης ευχαρίστησης,χωρίς αντίκρυσμα. Η υγιής και μόνιμη ευτυχία,συνδέετε άμεσα και με τους συνανθρώπους μας.Και ειδικά με τη προσφορά μας. Είναι αδύνατο μια ζωή να περιφέρεσαι και να παίρνεις μόνο χωρίς να δίνεις. Φλερτάρεις με τη δυστυχία. Μπουχτίζεις. Σκάς και γεμίζεις απαιτήσεις και αγωνίες. Τρελάινεσαι. Χωρίς το δόσιμο η ζωή μας είναι ένα συνεχές κυνηγητό και μια αυξανόμενη εξάρτηση με οτιδήποτε καλύπτει τα κενά μας. Άπ'το να κυνηγάμε χίμαιρες λοιπόν, για να συγκαλύψουμε τα κενά μας,γιατί να μη προσπαθήσουμε να τα μειώσουμε;
   Όλα τα παραπάνω μπορούν ν'αλλάξουν τη καθημερινότητα πολλών συνανθρώπων μας αλλά και τη δική μας. Η χαρά της προσφοράς είναι απεριόριστη και προσφέρει με τη σειρά της την αίσθηση της πληρότητας στις ζωές όλων. Με τη συνεργασία και το ενδιαφέρον, ενισχύεται η κοινωνική αλληλεγγύη και αλλάζει η πνευματική μας κατάσταση.

Ας προβληματιστούμε λοιπόν....

Αντικείμενα που είναι απαραίτητα για τους άστεγους : κουβέρτες, παπλώματα, sleeping bagsσκούφοι, γάντια, κασκόλ, κάλτσεςείδη προσωπικής υγιεινής (ξυραφάκια μιας χρήσεως, σαμπουάν, αφρόλουτρα)ισοθερμικά μπουφάν, αδιάβροχαθερμός, επαναφορτιζόμενοι φακοί και χοντρά χειμωνιάτικα ρούχα. 
 
 Tα παραπάνω είδη θα συγκεντρωθούν σε μια συνεργασία αλληλεγγύης των Ατενίστας με την Κλίμακα και την Praxis, και θα δοθούν σε άστεγους αλλά και άπορους συμπολίτες μας. Η συγκέντρωση των ειδών θα γίνει το Σάββατο 10 Νοεμβρίου, στη πλ. Κλαυθμώνος από τις 11.00 έως τις 15.00.

Επίσης μπορούμε να έρθουμε σ'επικοινωνία ο καθένας με το δήμο στον οποίο ανήκει ώστε να συμμετάσχει σε σχετικές δράσεις. Ευκαιρίες υπάρχουν πολλές....κι όποιος ενδιαφέρεται βρίσκει και τρόπους να προσφέρει.



Υπάρχει και ένα σόφιμα που λέει: 

   Η αγάπη θεριεύει με την προσφορά. Η μόνη αγάπη που έχουμε είναι αυτή που δίνουμε. Για να κρατήσεις την αγάπη, πρέπει να την προσφέρεις.  Χαμπαρντ Ελμπερτ


Επίσης:

 Αυτά που παίρνουμε είναι προς το ζην. Ζωή είναι αυτά που δίνουμε.  Τσόρτσιλ



Kremmyda Maria






Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ - Διαχρονικός και γεμάτος ουσία και νόημα.

   
 Η εποχή που διανύουμε είναι μια ευκαιρία να κοιτάξουμε περισσότερο την ουσία, να εμβαθύνουμε  γεγονότα και ν' αναθεωρήσουμε πολλά από αυτά που θεωρούσαμε δεδομένα ως τώρα.Οι δυσκολίες της ζωής,συνήθως μας εμπνέουν γι' αλληλεγγύη και ενδοσκόπηση,ταυτόχρονα μας κάνουν και να εκτιμήσουμε ό,τι αρνηθήκαμε.Μπορούμε και πρέπει να προσπαθήσουμε να μετατρέψουμε την κρίση αυτή σε ευκαιρία,ν'αναπτύξουμε δυνάμεις και να βγούμε πιο σοφοί μέσα από τις όποιες κακουχίες..
Έτσι θα βγούμε κερδισμένοι από το χάος που δημιουργήθηκε και με δική μας ευθύνη.
Η εμβάθυνση στην ουσία της ζωής, θα μας κάνει να δούμε με άλλα μάτια και να γαληνέψουμε το νού μας από ταραγμένες σκέψεις και ανησυχίες...

Ο Χρόνης Μίσιος λοιπόν,είναι ένας άνθρωπος που με τα γραπτά του και τον τρόπο του, μας θυμίζει την ουσία της ζωής,που ξεχνάμε καθημερινά,χαμένοι στα διάφορα θέματα της καθημερινότητας.
Η ζωή μας,μια φορά μας δίνεται......

Και συνεχίζει λέγοντας...:


......άπαξ, που λένε, σα μια μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον μ’ αυτή την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξανα-υπάρξουμε ποτέ.

Και μείς τι την κάνουμε ρε, αντί να τη ζήσουμε;
Τι την κάνουμε; Τη σέρνουμε από δω κι από κει δολοφονώντας την…

Οργανωμένη κοινωνία, οργανωμένες ανθρώπινες σχέσεις. Μα αφού είναι οργανωμένες, πώς είναι σχέσεις;
Σχέση σημαίνει συνάντηση, σημαίνει έκπληξη, σημαίνει γέννα συναισθήματος, πώς να οργανώσεις τα συναισθήματα...

Έτσι, μ’ αυτή την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες σα να μας είναι βάρος,
και μας είναι βάρος, γιατί δε ζούμε, κατάλαβες; Όλο κοιτάμε το ρολόι, να φύγει κι αυτή η ώρα, να φύγει κι αυτή η μέρα, να έρθει το αύριο, και πάλι φτου κι απ’ την αρχή.

Χωρίσαμε τη μέρα σε πτώματα στιγμών, σε σκοτωμένες ώρες που θα τις θάβουμε μέσα μας,
μέσα στις σπηλιές του είναι μας, στις σπηλιές όπου γεννιέται η ελευθερία της επιθυμίας, και τις μπαζώνουμε με όλων των ειδών τα σκατά και τα σκουπίδια που μας πασάρουν σαν «αξίες», σαν «ηθική», σαν «πολιτισμό».

Κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείο δολοφονημένων επιθυμιών
και προσδοκιών, αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να παίξουμε και να χαρούμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να κάνουμε έρωτα, να απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας...

Όλα, όλα τα αφήνουμε για το αύριο που δε θα 'ρθει ποτέ...

Αφού ανατέλλει, δύει ο ήλιος και δεν πάμε πουθενά αλλού, παρά μόνο στο θάνατο, και εμείς οι μαλάκες, αντί να κλαίμε το δειλινό που χάθηκε άλλη μια μέρα απ’ τη ζωή μας, χαιρόμαστε.


Ξέρεις γιατί;
Γιατί η μέρα μας είναι φορτωμένη, αντί να είναι μια περιπέτεια, μια σύγκρουση με τα όρια της ελευθερίας μας.

Την καταντήσαμε έναν καθημερινό, χωρίς καμία ελπίδα ανάστασης, θάνατο, διότι αυτός είναι ο θάνατος. Ο άλλος, όταν γεράσουμε σε αρμονία και ελευθερία με τον εαυτό μας, όταν δηλαδή παραμείνουμε εμείς, δεν είναι θάνατος, είναι μετάβαση,
είναι διάσπαση σε μύριες άλλες ζωές, στις οποίες, αν εδώ, σε τούτη τη μορφή ζωής είσαι ζωντανός, αν δε δολοφονήσεις την ουσία σου, εκεί θα δώσεις χάρη και ομορφιά, όπως η Μαρία που φούνταρε προχτές από την ταράτσα για να μην πεθάνει. Του χρόνου, όλα τα στοιχεία της, που τα κράτησε ζωντανά σε τούτη τη μορφή ζωής, θα γίνουν πανσέδες, δέντρα, πουλιά, ποτάμια…''



Maria Kremmyda

Γερμανικά και Τούρκικα θα μάθουν τα παιδιά μας

Έχω μια αρχή σε αυτά που γράφω: να μη γράφω απόψεις ή γεγονότα που βασίζονται σε δυσάρεστες καταστάσεις. Τα γραπτά μένουν και αποτυπώνονται. Θα προσπαθήσω λοιπόν να αγγίξω το θέμα λίγο διαφορετικά αφήνοντας τον αναγνώστη να σκεφτεί...

Μπορεί την τελευταία εβδομάδα να την περάσατε ακούγοντας από διάφορους συναδέλφους ή γνωστούς πως "την Τρίτη είναι η μεγάλη μέρα! Έρχεται η Μέρκελ! Έρχεται να εποπτεύσει!" και άλλα παρόμοια. Οφείλω λοιπόν να αναφέρω πως σήμερα είναι απλώς Τρίτη. Αν σαν σήμερα παντρευτήκατε, αν σαν σήμερα γνωρίσατε το ταίρι σας ή αν σας λένε Λωτ, τότε ναι, είναι πράγματι πολύ μεγάλη μέρα! Αλλιώς είναι απλά Τρίτη! Και συνεχίζω...

Βρήκα στη Wikipedia ένα άρθρο από όπου και έμαθα ότι "[...]η Κοινότητα για την Παρεμπόδιση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μια οργάνωση που δημιουργήθηκε στις Η.Π.Α. το 1944 κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου που επεδίωκε μια σύναψη ειρήνης δυσβάσταχτη για τη Γερμανία, με σκοπό να εξαλειφθεί η χώρα ως μελλοντική στρατιωτική απειλή. [...] Πέτυχε ως ένα βαθμό να αναπτυχθεί σκληρή στάση απέναντι στη Γερμανία και μέσω των media και μέσω της κυβέρνησης, αλλά το 1948 απέτυχε ολοκληρωτικά με την JCS 1067 να έχει ανακληθεί και το Σχέδιο Marshall να βοηθά τη Γερμανία, καθώς και τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες, να σταθούν ξανά στα πόδια τους[...]". Αυτό από μόνο του σημαίνει πως κάποιοι άνθρωποι είχαν αντιληφθεί τον κίνδυνο που καραδοκούσε το να αφήσουν τη Γερμανία να αναπτυχθεί ξανά.

Από την άλλη πλευρά, ρώτησε κάποιος στο Yahoo "Αν η Γερμανία ξεκίνησε τον Πρώτο και το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είναι λογικό ότι θα ξεκινήσει και τον Τρίτο;" για να του απαντήσει κάποιος άλλος πως "Η Γερμανία έχει το χαρακτηριστικό πως έχει ξεκινήσει τους μόνους 2 (μέχρι τώρα) παγκόσμιους πολέμους στην ιστορία - και αν θεωρήσουμε και τον Επταετή πόλεμο σαν τον πρώτο ουσιαστικά παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος ξεκίνησε όταν η Πρωσία, ένα Γερμανικό κρατίδιο επιτέθηκε στη Σαξωνία, ένα άλλο γερμανικό κρατίδιο, τότε μπορούμε να πούμε πως έχουμε 3 στα 3".

Από την άλλη πλευρά, δε μπορούμε να αγνοήσουμε δύο γεγονότα που συνέβησαν, το ένα σήμερα και το άλλο παλαιότερα:
  1. Στο http://www.briefingnews.gr/perierga/item/35473 διαβάζουμε πως "[...]από τις 10 το πρωί ένας κύριος γύρω στα 50 ντυμένος με μία αθλητική φόρμα της Εθνικής Ελλάδος και κρατώντας ένα πλακάτ με την Άνγκελα Μέρκελ και τη γνωστή Αφροδίτη της Μήλου από το πρωτοσέλιδο του Focus «διαδήλωσε» έξω από την πρεσβεία της Γερμανίας[...]".
  2. Όποια άποψη κι αν έχει ο καθένας μας για τους Γερμανούς σαν έθνος, καλό είναι να μην ξεχνάμε αυτούς τους ανθρώπους που βγήκαν δημόσια και είπαν "Συγγνώμη για την κυβέρνησή μας!" [1] [2] [3] [4]. Ίσως να είναι λίγοι. Ίσως να φαίνονται αμελητέα ποσότητα. Αλλά ας μην ξεχνάμε πως σε κανέναν δεν αρέσει να το υπολογίζουν απλά σαν αριθμό. Κι ας σκεφτούμε λιγάκι την ανθρωπιά πίσω από την πράξη τους.
Αυτά από το Γερμανικό μέτωπο... Οποιαδήποτε άλλη πληροφορία και με περισσότερες λεπτομέρειες θα μπορέσετε να τη μάθετε από αποκλειστικά ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Και κάπως έτσι περνάμε στο μικρότερο θέμα των τούρκικων σήριαλ που παίζονται στις τηλεοράσεις.

Προσωπικά δε με ενοχλούν τα τούρκικα σήριαλ. Ο λαός έλεγε πάντα πως "όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι". Αν το "πολλά κεράσια" το αντικαταστήσουμε με το "μεγάλα κανάλια" τότε μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε πως τα τηλεοπτικά αυτά κανάλια, ουσιαστικά δεν είχαν ποτέ τίποτε να μας προσφέρουν. Κάθε ένα από αυτά τα κανάλια οφείλει να έχει μία ή δύο(το πολύ!) ποιοτικές εκπομπές για να δικαιολογεί την ύπαρξή του. Καλές οι εκπομπές: μπορείς να γνωρίσεις άλλους κόσμους μέσα από αυτές, μπορεί να ταξιδέψει το μυαλό, να σκεφτεί πράγματα που δεν είχε σκεφτεί, να δει πώς ζουν άλλοι άνθρωποι, πώς αντιμετωπίζουν τα πράγματα στη δική τους χώρα, πώς ερωτεύονται, πού γεννιούνται, πώς βρίσκουν το ταίρι τους, ποιες είναι οι παραδόσεις τους...

Όλα τα παραπάνω είναι πολύ καλά και πολύ ενδιαφέροντα - αλλά κανένα δε θα σε βοηθήσει πραγματικά. Όχι γιατί δεν προσφέρουν γνώσεις, αλλά γιατί είναι πάρα πολλά! Κι όταν ο άνθρωπος δεν έχει την ευχέρεια να σκεφτεί και να ζήσει το τώρα, οτιδήποτε μάθει αχρηστεύεται. Είναι σαν μια εποικοδομητική συζήτηση μεταξύ φίλων: μετά από 3 ώρες συζήτησης, κάποιος από τους δύο θα αγανακτήσει και θα πει "Αρκετά μέχρι εδώ! Μπάφιασα! Συνεχίζουμε άλλη στιγμή τη συζήτηση!" - η τηλεόραση δε θα πει ποτέ κάτι τέτοιο. Κι αν δεν το πει ο θεατής, τότε ποιος θα το πει;

Δε μπορώ να φανταστώ τους ανθρώπους του χωριού που δούλευαν όλη μέρα στα χωράφια, να επιθυμούσαν το βράδυ να δουν τηλεόραση. Δε θα είχε τίποτα απολύτως να τους προσφέρει. Κάθε τεχνολογική ανακάλυψη αναπτύσσεται την κατάλληλη εποχή. Αν η εποχή μας δεν ήταν η εποχή της τηλεόρασης, ο λαός δε θα την είχε ανεχτεί.

Καταλάβατε λοιπόν τί προσπαθώ να πω;
Το πρόβλημα δεν είναι η Μέρκελ.
Το πρόβλημα δεν είναι η Γερμανία.
Το πρόβλημα δεν είναι η τηλεόραση ή τα τούρκικα.
Το πρόβλημα δεν είναι οι άνθρωποι που λένε πως "Γερμανικά και Τούρκικα θα μάθουν τα παιδιά μας!".
Η εποχή μας είναι λάθος κι όχι οι άνθρωποι!
Η εποχή μας γιατί ανέχεται καταστάσεις που παλιά θα ήταν αδιανόητες!
Κι αν η εποχή μας είναι λάθος, φταίνε τα παιδιά-πολιτικούς που γεννήσαμε και αναθρέψαμε!
Κι αν είναι λάθος τα παιδιά μας φταίει ο τρόπος που τα αναθρέψαμε!
Κι όλα τελικά γυρνάνε πίσω σε εμάς...

Κάποτε είχε πει κάποιος "Αν θέλετε σωστούς ιερείς, γεννήστε τους". Κι αντίστοιχα πάνε όλα...

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Σε όποιον μπορεί να βοηθήσει #1

35 παιδάκια από 4 μηνών έως 12 ετών στο ΠΙΚΠΑ Πεντέληs, για υιοθεσία, ζητούν παπούτσια και ρούχα. Δείτε τι χρειάζονται ακριβώς στη λίστα:

Αναρρωτήριο Πεντέλης - Φιλοξενούμενα Παιδιά
Α/ΑΌνομαΗλικίαΝο Παπουτσιού
1.Πέτρος20 μηνώνNo 21
2.Βιβή3,5 ετώνNo 25
3.Χάρης2 ετώνΝο 23
4.Νίκος12 μηνώνΝο 20
5.Ραφαήλ1,5 ετώνΝο 19
6.Παναγιώτης1,5 ετώνΝο 20
7.Έλλη2 ετώνΝο 22
8.Νίκος12 μηνώνΝο 18
9.Μυρτώ2 ετώνΝο 21
10.Αναστασία2 ετώνΝο 22
11.Γιώργος8,5 ετώνΝο 36
12.Σήφης6 ετώνΝο 30
13.Βαγγέλης7 ετώνΝο 31
14.Αποστόλης4,5 ετώνΝο 24
15.Αλεξάνδρα9 ετώνΝο 29-30
16.Χριστίνα5,5 ετώνΝο 24
17.Σωτήρης5,5 ετώνΝο 30-31
18.Νικόλαος3 ετώνΝο 23
19.Ρεβέκκα2 ετώνΝο 23
20.Αντώνης2,5 ετώνΝο 23
21.Αλέξανδρος12 ετώνΝο 41
22.Γιάννης10 μηνών
23.Ανδριάννα11 μηνών
24.Στέλλα-Ρόζα7 μηνών
25.Ηλίας11 μηνών
26.Νάντια9 μηνών
27.Μαρίνος9 μηνών

28.άρρεν4 μηνών
29.άρρεν4 μηνών
30.άρρεν4 μηνών
31.άρρεν5 μηνών
32.άρρεν7 μηνών
33.άρρεν7 μηνών
34.άρρεν11 μηνών
35.θήλυ11 μηνών

Μονάδα κοινωνικής φροντίδας "Αναρρωτήριο Πεντέλης" - Προτάσεις για δωρεές.
  • ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΣΑΜΠΟΥΑΝ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ, ΝΗΠΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ 
  • ΤΟΣΤΙΕΡΑ 
  • ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ 
  • ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ και ΧΩΡΙΣ (ΠΑΙΔΙΚΑ - ΜΟΝΑ) 
  • ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΟΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ 
  • ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ - ΠΑΠΛΩΜΑΤΟΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΚΟΥΝΙΕΣ 
  • ΠΕΤΣΕΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΠΑΝΙΟΥ 
  • ΠΙΚΕ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ 
  • ΦΟΡΜΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ 
  • ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ (Νο 20 - 33) 
  • ΚΑΛΤΣΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ - ΚΑΛΤΣΟΝ 
  • ΚΡΕΜΕΣ ΣΥΓΚΑΜΑΤΟΣ 
  • ΒΑΦΛΙΕΡΑ 
  • ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ DVD 
  • ΡΟΥΧΑ ΕΦΗΒΙΚΑ για αγόρι Νο14-16 
  • ΣΑΛΙΑΡΕΣ 
  • ΜΠΟΛΑΚΙΑ 
  • ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ 
  • ΠΙΠΙΛΕΣ ΚΑΟΥΤΣΟΥΚ «ΤΡΕΙΣ ΤΡΥΠΕΣ» 
  • ΚΟΥΝΙΕΣ ΨΗΛΕΣ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ 
  • ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΠΙΡΟΥΝΑΚΙΑ Κ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ 
  • ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΚΑ 
  • ΑΝΤΙΟΛΙΣΘΗΤΙΚΑ ΜΠΑΝΙΟΥ 
  • ΚΟΥΤΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ - ΜΕΓΑΛΑ ΜΠΑΟΥΛΑ 
  • ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ (30-35 τμ.) 
  • ΧΑΡΤΟΝΙΑ - ΓΡΑΦΙΚΗ ΥΛΗ
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την υπηρεσία Αναρρωτηρίου (213-2059800 Κα Γουρνάκη Ιωάννα).

Το τελευταίο βήμα της προόδου

Τα παρακάτω είναι από την ιστοσελίδα Λεξικό Συνωνύμων του οποίου η πλαϊνή στήλη έχει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα πράγματα να πει, όπως θα διαβάσετε...
Ανθρώπινη κακία
Οι άνθρωποι, στους οποίους έχει φωλιάσει η κακία, είναι απόλυτα φυσικό να ερεθίζονται, να ενοχλούνται από τη Χριστιανική αγάπη ("αγάπα τον πλησίον σου", "αγάπα τον εχθρόν σου"). Μοιάζουν μ' εκείνους τους ανθρώπους που ζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο σκοτάδι και μόλις αντικρίσουν το φως του ηλίου, εκτυφλώνονται, κλείνουν τα μάτια τους ή αποστρέφονται το φως ενοχλούμενοι. Είναι εντελώς αφύσικο, λοιπόν, να περιμένουμε από τους ανθρώπους, που ζουν στο σκοτάδι της κακίας, ευπρεπή, ευγενική και καλοσυνάτη συμπεριφορά. Αντίθετα πρέπει να περιμένουμε αυτό που είναι απόλυτα φυσικό. Τουτέστιν ύβρεις, κακολογία, αγένεια, θρασύτητα, αισχρολογίες, βιασμούς, φόνους, όπως άλλωστε είναι εντελώς αφύσικο να περιμένουμε και από λύκους συμπεριφορά καλοσύνης και αγάπης προς τα πρόβατα.

Η έξοδος από το σκοτάδι της κακίας και η είσοδος στο φως της αγάπης δεν είναι μόνο κάτι που ταιριάζει στην ανθρώπινη φύση τους, αλλά και σωτηρία. Ο Κύριος προτρέπει να αγαπάμε όχι μόνο τον πλησίον, αλλά και τον εχθρό μας. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί άνθρωποι και δαίμονες ολημερίς κι ολονυχτίς, με δόντια και με νύχια, τον Κήρυκα τούτης της υπέροχης αγάπης σκληρά τον πολεμάνε;

Η Χριστιανική Πίστη ούτε εξελίσσεται, ούτε μεταβάλλεται
Υπάρχουν άνθρωποί τινες, οι οποίοι, αυτοπροσδιοριζόμενοι ως προοδευτικοί, άνδρες ή γυναίκες, υποστηρίζουν επίμονα ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία οφείλει ντε και καλά να προσαρμόζεται στην εξέλιξη της κοινωνίας.

Τουτέστιν:
Εάν π.χ. αρθεί στην πορεία της ζωής το αξιόποινο της μοιχείας από τους νόμους της πολιτείας (έχει ήδη αρθεί), πρέπει αναγκαστικά και η Εκκλησία να δεχθεί τη μοιχεία ως φυσική εκδήλωση του ανθρώπου και να παραβλέψει την εντολή της Αγίας Γραφής "Ου μοιχεύσεις"(Ματθαίος ε' 27).

Εάν π.χ. αρθεί στην πορεία της ζωής το αξιόποινο των εκτρώσεων από τους νόμους της πολιτείας (έχει ήδη αρθεί), οφείλει και η Εκκλησία να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της κοινωνίας και να αποσιωπήσει την εντολή της Αγίας Γραφής "Ου φονεύσεις" (Ματθαίος ε' 21).

Εάν π.χ. θεσπισθεί δια νόμου από την πολιτεία ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων, οφείλει και η Εκκλησία να προσαρμοστεί στην κοινωνική εξέλιξη και να καταπατήσει την εντολή της Αγίας Γραφής "Να μη συμπεριφέρεσαι ως θηλυπρεπής ή αρσενοκοίτης " (Α' Προς Κορινθίους στ' 9).

Εάν π.χ. στο απώτερο μέλλον το φαινόμενο του βιασμού των παιδιών από τον ίδιο τον πατέρα λάβει μεγάλην έκταση και η εξέλιξη της κοινωνίας θεωρήσει φυσιολογική την κατάπτυστη αυτή πράξη και η πολιτεία άρει το αξιόποινό της, θα πρέπει και η Εκκλησία να πειθαρχήσει στα δεδομένα της κοινωνικής εξέλιξης απορρίπτοντας τις θεϊκές εντολές.

Συμπέρασμα:
Η κοινωνική εξέλιξη, όπως γίνεται αντιληπτό, παράγει και πολλήν ανοησία, στην οποία σπεύδουν κάποιοι να προσαρμοστούν αυθωρεί και παραχρήμα.

Οι θεϊκοί κανόνες της Καινής Διαθήκης είναι αιώνιοι και απαρασάλευτοι, δεν αναθεωρούνται με ανθρώπινη επέμβαση.

Λέγει ο Κύριος δίδοντας πλήρη ελευθερία στο δημιούργημά του, στον άνθρωπο, να κάνει τις επιλογές του:
«Όστις (δηλαδή δεν το επιβάλλει σε κανένα άνθρωπο) θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι» (Μάρκ. η' 34).

Λέγει πάλι ο Κύριος απευθυνόμενος στο δημιούργημά του, στον άνθρωπο, με περισσήν ευγένεια και αγάπη: «Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού» (Αποκ. γ  20).
 

Μεγάλος αληθινά είναι αυτός που εκτελεί πιστά το θέλημα του Θεού.

Το τελευταίο βήμα της προόδου
Άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο (ελάχιστοι, πιστεύω, από την Ελλάδα), οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί, άνδρες ή γυναίκες, πιστεύουν ότι η νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ των ομοφυλοφίλων είναι η προτελευταία κατάκτηση στον αγώνα των προοδευτικών ανθρώπων για το γκρέμισμα των τειχών που εμποδίζουν την πλήρη ελευθερία στις προσωπικές σχέσεις και μάλιστα στις σεξουαλικές σχέσεις. Το επόμενο, το πιο σημαντικό και τελευταίο βήμα, γι' αυτούς, είναι ο σκληρός αγώνας, που θα ακολουθήσει, για τη νομιμοποίηση των ερωτικών σχέσεων μεταξύ πατέρα και γιου ή κόρης, μεταξύ μητέρας και γιου ή κόρης, μεταξύ αδελφού και αδελφού ή αδελφής ή, τέλος, μεταξύ αδελφής και αδελφής. Υποστηρίζουν, δηλαδή, ότι η απόλυτη ελευθερία στις σεξουαλικές σχέσεις θα φέρει την ποθητή ευτυχία στους ανθρώπους και θα μετατρέψει τον πλανήτη μας σε επίγειο παράδεισο.

Ουαί υμίν, Χριστιανοί, τοις πιστεύουσι τον παράδεισον είναι εν τοις ουρανοίς!

Τουτέστιν:
Εάν συμβεί στο μέλλον κάτι τέτοιο (είμαι βέβαιος ότι σχεδόν όλοι οι Έλληνες το απεύχονται), αλίμονο στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας. Μακάρι ο Θεός να μην επιτρέψει στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας να ζήσουν σε τέτοιο "παράδεισο".
 

Σημείωση:
Νέο, βαρύτατο, χτύπημα στην ανδρική μας αξιοπρέπεια κατάφερε φέτος (2008) ο οδοστρωτήρας της παγκοσμιοποίησης (Νέα Τάξη πραγμάτων) παρουσιάζοντας σουτιέν για άνδρες!


(Μη ενδύσηται ανήρ στολήν γυναικείαν - Παλαιά Διαθήκη, Δευτερονόμιον κβ΄ 5). (20-3-10)

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Έρευνα - Τα κόλπα των αιρέσεων

Εισαγωγή
Τι ακριβώς είναι οι αιρέσεις; Συνήθως είναι παρωδίες θρησκευτικών οργανώσεων ή δήθεν κοινωνικές κινήσεις με ιδιαίτερους στόχους και μεθόδους. Διευθύνονται από χαρισματικούς αρχηγούς, που συνήθως κατέχονται από έμμονες ιδέες, και βασίζονται κατά μεγάλο μέρος σε τελετουργίες. Όσο περισσότερο συμμετέχουν οι οπαδοί στις τελετουργίες τόσο περισσότερο γίνονται «διαφορετικοί» και συνδέονται ψυχολογικά με την οργάνωση. Αυταρχικοί, δεσποτικοί, ικανοί να «ανακατεύουν τα χαρτιά» τους, οι «άγιοι» των αιρέσεων μπορεί να επικαλούνται ιδεολογίες φαινομενικά ακίνδυνες (από την επιδίωξη της εσωτερικής ειρήνης μέσω γιόγκα διαλογισμού, μέχρι τη λατρεία εξωτικών θεοτήτων), αλλά σχεδόν πάντα καταλήγουν στην εξαπάτηση ή και την κακοποίηση των ίδιων των οπαδών τους ή την υποδαύλιση του φυλετικού μίσους.

Μυστικά και απειλές
Στις αιρέσεις η είσοδος είναι εύκολη αλλά η έξοδος πολύ δύσκολη. Οι πιέσεις είναι μεγάλες, όπως και οι απειλές, ο φόβος ότι θα μείνουν μόνοι, αφού έχουν πλέον κόψει τους δεσμούς με τον έξω κόσμο και η αίρεση θεωρείται γι’ αυτούς το μοναδικό σημείο αναφοράς, η «οικογένεια». Άλλο πρόβλημα είναι η μυστικότητα που απαιτείται, κυρίως στα πιο υψηλά κλιμάκια, και συχνά η συμμετοχή σε παράνομες δραστηριότητες. Οι ειδικοί υποδιαιρούν τις αιρέσεις σε τρεις κατηγορίες: τις αιρέσεις της αποκαλύψεως, τις νεανικές αιρέσεις, και τα αιρετικά «λόμπι» (κοινότητες).

  1. Οι «αποκαλυπτικές» αιρέσεις πιστεύουν ότι πρέπει να βοηθήσουν στην καταστροφή του κόσμου, αρχίζοντας ορισμένες φορές από αυτές τις ίδιες. Για παράδειγμα μια τέτοια αίρεση ήταν η ομάδα Αum Shinrikyo, η ιαπωνική αίρεση που το 1995 διέσπειρε στο Μετρό του Τόκυο ένα αέριο που παραλύει τα νεύρα, προκαλώντας δεκάδες θύματα.
  2. Οι νεανικές αιρέσεις είναι κυρίως ομάδες αφοσιωμένες στο σατανισμό ή στη μαύρη μαγεία. Οι ακόλουθοί τους οδηγούνται από την επιθυμία «υπέρβασης» μέσω του έκλυτου σεξ, των ναρκωτικών, του εγκλήματος. Στο εσωτερικό τους μπορούν να πραγματοποιούνται οι πιο μακάβριες τελετουργίες, από το ξέθαμα και το διαμελισμό πτωμάτων που πρέπει να γευτούν οι οπαδοί ώστε να παγιώσουν τον όρκο αίματος που δίνουν, μέχρι το φόνο. Υπάρχουν δύο πρόσφατα παραδείγματα. Πρώτον, η περίπτωση των Ζώων του Σατανά, που διαλύθηκε από την αστυνομία το 2004 ύστερα από την δολοφονία μιας γυναίκας. Και, δεύτερον, των Αγγέλων των Σοδόμων, που καλούσαν σπουδαστές σε συναυλίες ροκ και στη συνέχεια τους παρείχαν το επικίνδυνο παραισθησιογόνο LSD. Ανεξήγητες εξαφανίσεις και δολοφονίες φαίνονται ότι συνδέονται με αιρέσεις αυτού του τύπου.
  3. Περισσότερες είναι οι οργανώσεις των αιρετικών κοινοτήτων. Αυτές συνδέονται με τα πνευματιστικά θέματα και τις ανατολικές τέχνες, είναι δομημένες ιεραρχικά σε σχήμα πυραμίδας και έχουν μεγάλο κύκλο δραστηριοτήτων. Ορισμένες εμφανίζονται σαν φιλανθρωπικές οργανώσεις νόμιμα ιδρυμένες, άλλες είναι μυστικές. Σύμφωνα με τους ερευνητές υπάρχουν επαφές ανάμεσα σε ορισμένες από αυτές τις οργανώσεις και την κυκλοφορία οργάνων για μεταμόσχευση, την παιδεραστία και το εμπόριο ναρκωτικών. Φαίνεται ότι ο υπόκοσμος λειτουργεί καλύτερα όταν προστεθεί και μια δόση μυστικισμού. Μια υποκατηγορία είναι οι ψυχοαιρέσεις. Σε αυτές φαίνεται να ανήκει και η σαϊεντολογία, η πλούσια και αμφιλεγόμενη «Εκκλησία» που ίδρυσε ο Ρον Χάμπαρντ.

Παρηγοριά και διαλογισμός
Οι ψυχοαιρέσεις «ψαρεύουν» τα μέλη τους με διάφορες μεθόδους. Από την παραδοσιακή διαφήμιση μέχρι τις ιστοσελίδες στο ίντερνετ. Οργανώνουν σεμινάρια ταχείας απομνημόνευσης, συνεδρίες εναλλακτικής ιατρικής, τεστ για να εκτιμηθούν και να αυξηθούν οι διανοητικές ικανότητες, συνεδρίες χειρομαντείας ή χαλάρωσης μέσω γιόγκα, συνέδρια αφιερωμένα στο διαλογισμό ή στην αυτοθεραπεία. Ύστερα από μια πρώτη συνάντηση, τα άτομα καλούνται να ακολουθήσουν την «προπαιδευτική διαδρομή», κατά τη διάρκεια της οποίας, με δοκιμασμένες τεχνικές, γίνεται εκμετάλλευση της ψυχολογικής κατάστασης των συμμετεχόντων, ώστε να πέσουν στην παγίδα όχι μόνο οι «αναξιοπαθούντες» αλλά ακόμα και άτομα κύρους ή διασημότητες.

Σε μια εύθραυστη και ανασφαλή κοινωνία όπως η δική μας, οι στιγμές οικονομικής ή συναισθηματικής κρίσης δεν είναι καθόλου σπάνιες. Ένα πένθος στην οικογένεια, οικονομικά και εργασιακά προβλήματα, λίγη κατάπτωση ωθούν πολλούς να προσχωρήσουν σε μια αίρεση. Γενικά οι ψυχοαιρέσεις προσφέρουν στα άτομα μια επανεκτίμηση της ζωής και, με σίγουρη σχεδόν πάντα την επιτυχία, τους εξηγούν από ποια πράγματα έχουν ανάγκη. Και αυτά έχουν πάντα σχέση με τη δραστηριότητα της αίρεσης. Η αίρεση υπόσχεται το ξεπέρασμα κάθε εμποδίου, όταν ακολουθεί κανείς μια καθορισμένη διαδρομή. Στο τέλος ο οπαδός αναθέτει τα πάντα στην οργάνωση. Χωρίς την άδεια του «γκουρού» δεν έχει το κουράγιο και τη δύναμη να κάνει οτιδήποτε, ούτε καν μια επίσκεψη στο γιατρό ή ένα γεύμα με τους γονείς του.

Κατακερματισμός της αυτοεκτίμησης
Από την ώρα που θα στρατολογηθεί ψυχολογικά ο οπαδός αρχίζουν τα προβλήματα. Σεμινάρια και τελετές κοστίζουν όλο και περισσότερο. Κάθε νέα συνάντηση έχει σαν σκοπό τη δημιουργία φοβίας προς τις παραδοσιακές αξίες και αισθημάτων ενοχής απέναντι στην αίρεση, ώστε να καταστραφεί η διανοητική ισορροπία και η αυτοεκτίμηση του οπαδού και να πειστεί ότι χωρίς τη βοήθεια του «γκουρού» δεν μπορεί πια να υπάρχει. Για να πληρώσουν τα «σεμινάρια» ή να υποστηρίξουν την οργάνωση, υπάρχουν άτομα που ξοδεύουν τις οικονομίες τους, πωλούν αυτοκίνητα και σπίτια. Στους καλύτερους μαθητές προτείνεται να εργασθούν σαν «στρατολόγοι» νέων μελών, για να καλύψουν τα χρέη τους στην οργάνωση. Οι ψυχοαιρέσεις χρησιμοποιούν σαν «πιστοποιητικά» (testimonial) οπαδούς υψηλού επιπέδου, όπως είναι ο Τομ Κρουζ για τη σαϊεντολογία, οι οποίοι αναφέρουν πώς άλλαξε η ύπαρξή τους προς το καλύτερο μετά από τη συνάντησή τους με την ομάδα. Ο οπαδός υφίσταται μια πραγματική ψυχολογική αλλαγή. Ο αρχηγός της αίρεσης γίνεται γι’ αυτόν το μόνο σημείο αναφοράς. Γι’ αυτόν είναι διατεθειμένος να υποστεί ταπεινώσεις ακόμα και να γίνει σκλάβος του.

Σβησμένες μνήμες
Στο μεταξύ «ανατέλλει» η φάση της απομόνωσης. Ο αρχηγός εξηγεί στον οπαδό ότι η οικογένειά του (δήθεν για «καρμικούς» λόγους) του αποκλείει τη δυνατότητα να ολοκληρωθεί και είναι η μοναδική αιτία των προβλημάτων του. Μπορεί να τον κάνει να «θυμηθεί» ότι σαν παιδί είχε πέσει θύμα βίαιης συμπεριφοράς και είχε υποστεί άλλες ταλαιπωρίες. Ο οπαδός τότε παύει πλέον να εμπιστεύεται τους γονείς του. Γίνεται όλο και πιο ανασφαλής σχετικά με το παρελθόν και το παρόν. Η αντίδρασή του είναι η ακόμα μεγαλύτερη προσκόλληση στην ομάδα. Κόβει τις γέφυρες με τους αγαπημένους του και τους παλιούς φίλους του. Το μοναδικό δυνατό μέλλον γι’ αυτόν βρίσκεται στην αίρεση. Για να αποθαρρύνονται οι προσωπικές πρωτοβουλίες, οι οπαδοί πρέπει να πάψουν να είναι υπεύθυνοι, διδάσκονται μια κρυφή γλώσσα, ώστε να γίνεται δύσκολη η επικοινωνία με τον έξω κόσμο, και πείθονται ότι είναι οι εκλεκτοί ενός θεϊκού σχεδίου.

Όπως στην κοινότητα Ντάμανχουρ (Damanhur), που ιδρύθηκε το 1975 από τον «φιλόσοφο» και «θεραπευτή» Ομπέρτο Αϊράουντι, το λεγόμενο Γεράκι, ισόβιο πνευματικό καθοδηγητή της αίρεσης. Αποτελείται από καμιά σαρανταριά χωριά στους πρόποδες των Άλπεων. Το Ντάμανχουρ φιλοξενεί εκατοντάδες άτομα. Στην ιστοσελίδας του διαβάζει κανείς ότι οι γνώσεις του Γερακιού προέρχονται «από τον πνευματικό δεσμό που έχει δημιουργήσει η Ντάμανχουρ με τις θεϊκές δυνάμεις της νέας χιλιετίας».

Προδομένη αγάπη
Συνήθως, οι απόψεις τους είναι αλλοπρόσαλλες και επικίνδυνες. Για παράδειγμα, υπάρχουν αιρέσεις που είναι υπέρ της τεκνοποίησης, αλλά υποστηρίζουν ότι ένα παιδί, από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο, είναι μέλος της κοινότητας η οποία αντικαθιστά τους γονείς στην εκπαίδευση, όπως ακριβώς συμβαίνει στην κοινότητα Ντάμανχουρ ή ακόμη και μεταξύ των λεγόμενων Παιδιών του Θεού. Όταν κάποιος γίνεται μέλος μιας ψυχοαίρεσης δεν έχει ακόμα συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται ακριβώς για μια αίρεση.

Η εξέλιξη της σχέσης μπορεί να μοιάζει με τον έρωτα. Μετά από χρόνια συμβίωσης αρκεί μια μικρή απιστία, μια λάθος λέξη, ένα βιβλίο ή μια τυχαία συνάντηση με έναν παλιό φίλο για να ανοίξουν τα μάτια και να «δει» κάποιος με σκεπτικισμό και ορθή κρίση το περιβάλλον στο οποίο έχει βρεθεί. Ο Αμερικανός μελετητής Στίβεν Χάσσαν λέει ότι, ενώ είναι αλήθεια ότι το εγώ του οπαδού παραμένει κρυμμένο κάτω από το εγώ της αίρεσης, για να επανεμφανιστεί αρκεί μια διέγερση.

Τα παραπάνω τα αντέγραψα αρχικά στο http://vensires.blogspot.gr/2008/01/copy-paste.html από τη σελίδα http://clubs.pathfinder.gr/xifos αλλά καθώς η συγκεκριμένη σελίδα/club έχει πλέον κλείσει, σκέφτηκα να το αναδημοσιεύσω και εδώ.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Πώς προκύπτει η ακροαματικότητα των καναλιών


Στην Αμερική, ο όρος "Τηλεοπτικές Μετρήσεις" έχει άμεση σχέση με την εταιρία Nielsen Media Research που είναι η πιο γνωστή εταιρία που κάνει μετρήσεις για την βιοχημανία της τηλεόρασης στις Η.Π.Α. και τον καναδά. Πιο συγκεκριμένα, μετριέται ο αριθμός των ανθρώπων που παρακολουθούν τηλεοπτικές σειρές και κοινοποιεί τα δεδομένα στην τηλεόραση, στο διαδίκτυο, στους διαφημιστές και γενικώς στα media.

Η τεχνική που ακολουθούν ονομάζεται Στατιστική Δειγματοληψία και είναι η ίδια τεχνική που  ακολουθείται και για την πρόβλεψη των εκλογικών αποτελεσμάτων. Η Στατιστική Υπηρεσία δημιουργεί ένα δείγμα κοινού και έπειτα υπολογίζει πόσοι από το κοινό αυτό είδαν κάθε πρόγραμμα. Έπειτα, υπολογίζεται το δείγμα και εκτιμάται ο αριθμός των ανθώπων για ολόκληρο τον πλυθησμό που βλέπουν κάθε εκπομπή.

Η Στατιστική Υπηρεσία στηρίζεται σε πληροφορίες που συγκεντρώνονται από τηλεοράσεις όπου έχουν εγκατασταθεί ειδικοί μετρητές. Έπειτα, συνδυάζονται οι πληροφορίες και επεξεργάζονται από πολύ μεγάλες βάσεις δεδομένων που έχουν καταχωρημένα τα κανάλια, και τη σειρά που παίζεται κάθε στιγμή.

Για να ξέρει η εταιρία ποιός και τί βλέπει, έχει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό νοικοκυριών που έχουν συμφωνήσει να αποτελέσουν μέρος του αντιπροσωπευτικού δείγματος για τις εθνικές μετρήσεις. Στην περίπτωση της εταιρίας Nielsen της Αμερικής, λαμβάνονται υπόψιν 99 εκατομμύρια νοικοκυριά με τηλεόραση στις Η.Π.Α. και πάραυτα δε θεωρείται ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός. Το κλειδί, λοιπόν, είναι να είμαστε σίγουροι πως το δείγμα είναι αντιπροσωπευτικό.

Πιο συγκεκριμένα, ένα "μαύρο κουτί" που αποτελεί υπολογιστή και modem, στέλνει όλες τις πληροφορίες στον κεντρικό υπολογιστή της εταιρίας κάθε βράδυ. Έπειτα, παρακολουθώντας τί παίζεται στην τηλεόραση τη συγκεκριμένη ώρα, η εταιρία συνδυάζει και καταγράφει το πόσοι άνθρωποι  βλέπουν το πρόγραμμα κάθε στιγμή.

Κάθε άτομο του νοικοκυριού, παραλαμβάνει ένα χειριστήριο με ένα κουμπί που ανάβει ή κλείνει το μικρό "μαύρο κουτί" για να δείξει πότε ξεκίνησε και πότε σταμάτησε να παρακολουθεί.

Για να είναι σίγουροι πως παρέχουν σωστά αποτελέσματα, η εταιρία πραγματοποιεί συνεχώς ελέγχους και επικοινωνεί με τις οικίες-δείγματα για να σιγουρευτεί πως όλα δουλεύουν ως πρέπει με τις συσκευές τους.

Από την άλλη πλευρά, οι διαφημιστές πληρώνουν για να προβάλλουν διαφημίσεις ανάμεσα σε τηλεοπτικά προγράμματα, βασιζόμενοι στα στατιστικά που παρέχει η στατική υπηρεσία. Έτσι, ένα show που έχει εκατομμύρια να το παρακολουθούν, μπορεί να φαίνεται δημοφιλές σε εμάς, αλλά ένα κανάλι μπορεί να χρειάζεται εκατομμύρια ακόμη ώστε να το πρόγραμμα να γίνει και οικονομική επιτυχία. Για αυτό το λόγο μερικές εκπομπές, παρόλο που φαίνεται να έχουν φανατικό κοινό, τελικά ακυρώνονται.

---

Αυτή φυσικά είναι η μία πλευρά... Η παλιά! Γιατί οι παλιές τηλεοράσεις είχαν μόνο τη δυνατότητα να λαμβάνουν το σήμα που εκπέμπεται. Για αυτό και χρειαζόταν ειδικός μηχανισμός αλλά και η άδεια του κοινού προκειμένου να καταγράφονται τα τηλεοπτικά τους ίχνη. Βέβαια, με την έλευση του ψηφιακού σήματος, τα πράγματα διαφέρουν λιγάκι.

Πιο συγκεκριμένα, κάθε "συνδρομητής" θα καταχωρείται σε "ηλεκτρονική βάση δεδομένων" με ένα συγκεκριμένο και μοναδικό αριθμό που θα αποτελεί την "ταυτότητα" του χρηστη. Μια "ταυτότητα" που θα επιτρέπει στους "ενδιαφερόμενους", μέσω δορυφορικού συστήματος, να ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΟΛΕΣ τις τηλεοπτικές προτιμήσεις-επιλογές μας, σε πραγματικό χρόνο και μάλιστα δωρεάν. Στην πραγματικότητα μεσα απο τον προσωπικο αριθμο του ψηφιακού σηματος μαθαινουν το τηλεοπτικο προφιλ των συνδρομητων. Συνεπως και τον τροπο ζωης τους!

Κι ακόμη θυμάμαι μια καθηγήτριά μου στο λύκειο που γύρισε και μας είπε "Γιατί νομίζετε πως τα super market βγάζουν κάρτες και παρέχουν δωρεάν εκπτώσεις; Αν παρακολουθήσετε τις αποδείξεις, στο τέλος λένε <<Ευχαριστούμε κε Τάδε>> ή <<Ευχαριστούμε κα Δείνα>>". Και δεν είχε άδικο...

Πηγές
http://electronics.howstuffworks.com/question433.htm
http://www.pentapostagma.gr/2012/07/blog-post_5662.html

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Το άβατον του Αγίου Όρους και η χειροτονία των γυναικών κατά την παράδοση της εκκλησίας

Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την κατάργησι του αβάτου του Αγίου Όρους και την χειροτονία γυναικών. Εζητήθη και η ιδική μου γνώμη, την οποία και καθηκόντως διατυπώνω, διότι κατά τον σοφόν Σολομώντα «καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν» (Εκκλ. 3, 7).

Οι φεμινίστριες ζητούν την κατάργησι του αβάτου του Αγίου Όρους, γιατί θεωρούν ότι θίγεται το ατομικό δικαίωμά τους να μπορούν να επισκεφθούν και πιθανώς να εγκαταβιώσουν και στο Άγιον Όρος.

Λησμονούν όμως ότι και οι Μοναχοί έχουν το ατομικό δικαίωμα να μονάζουν σ’ έναν τόπο που οι ίδιοι τον διάλεξαν, οι ίδιοι τον δημιούργησαν και οι ίδιοι τον θέλησαν άβατο. Και ακόμη, ότι όσοι βοήθησαν να δημιουργηθή το ¶γιον Όρος, Ορθόδοξοι Αυτοκράτορες και Ηγεμόνες, Έλληνες και μή Έλληνες, και Οικουμενικοί Πατριάρχαι, έτσι το ήθελαν και έτσι με χρυσόβουλα και σιγίλλια το κατωχύρωσαν.

Ακόμη ότι και η Έφορος του Αγίου Όρους, η Κυρία Θεοτόκος, με σημεία και θαύματα έδειξε την θέλησί της το ¶γιον Όρος να παραμείνη άβατο.

Κάποτε ερώτησαν έναν Αγιορείτη Γέροντα, γιατί οι μοναχοί θέλουν το άβατο, και αυτός έδωσε μία παράδοξη απάντησι: Γιατί αγαπούν τις γυναίκες.

Πράγματι οι Μοναχοί θέλουν να αγαπούν όλους τους ανθρώπους, και τους άνδρες και τις γυναίκες, με μία αγάπη που δεν θα είναι σαρκική ή φίλαυτη. Δηλαδή να αγαπούν πνευματικά, όπως αγαπούσε ο Χριστός.

Για να αποκτήσουν όμως οι Μοναχοί αυτή την Χριστομίμητο αγάπη, πρέπει να ασκηθούν σε περιβάλλον που δεν θα υπάρχουν οι πειρασμοί και οι προκλήσεις του άλλου φύλου.

Οι Μοναχοί είναι ρεαλισταί. Δεν παραγνωρίζουν την αδυναμία και το ευόλισθο της ανθρωπίνης φύσεως. Κατά τον λόγο του Κυρίου, «πάς ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτής, ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού» (Ματθ. ε΄ 28).

Όταν οι Μοναχοί μετά από πολυχρόνιο αγώνα και άσκησι αποκτήσουν την απάθεια, μπορούν να αγαπούν απαθώς.

Αυτήν την απαθή―μή εμπαθή―αγάπη έχουν ανάγκη σε κάθε εποχή και σήμερα άνδρες και γυναίκες.

Οι έχοντες αυτήν την αγάπη Μοναχοί προσεύχονται για τους συνανθρώπους των και μάλιστα τους πάσχοντες, και οι προσευχές των γίνονται δεκτές από τον Θεόν. Ο άγιος Αντώνιος, όπως ψάλλουμε στο απολυτίκιό του, με τις προσευχές του εστήριζε την οικουμένη.

Οι Μοναχοί αυτοί, και μάλιστα όσοι είναι Πνευματικοί–εξομολόγοι, εξερχόμενοι στον κόσμο εξ υπακοής στην Εκκλησία δέχονται τις εξομολογήσεις ανδρών και γυναικών και τους βοηθούν πνευματικά.

Όλοι γνωρίζουν πόση ανάπαυση εύρισκαν όσοι κατέφευγαν στους μακαριστούς Γέροντες Γαβριήλ Διονυσιάτην, Παΐσιον και άλλους.

Αν οι φεμινίστριες είχαν πνευματικά και χριστιανικά κριτήρια και δεν ενεφορούντο από μία υλιστική και αθεϊστική ιδεολογία, όχι μόνο δεν θα ήθελαν την κατάργησι του αβάτου, αλλά και θα παρακαλούσαν για την καθιέρωσί του, αν δεν υπήρχε.

Αυτή η υλιστική και φίλαυτη στάσις των φεμινιστριών υποφώσκει και στην αποδοχή εκ μέρους των του αποτροπαίου εγκλήματος των εκτρώσεων, ως ατομικού δικαιώματος της γυναίκας. Και στην περίπτωση αυτή δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν των ότι και το έμβρυο έχει το ατομικό δικαίωμα να έλθη στην ζωή, άσχετα αν δεν μπορεί να το εκφράση.

Τίθεται λοιπόν ένα σοβαρό ηθικό και νομικό ζήτημα. Μέχρι ποίου σημείου το ατομικό δικαίωμα κάποιου μπορεί να ασκήται εις βάρος του ατομικού δικαιώματος άλλου ή άλλων προσώπων;

Μετά χαράς πληροφορήθηκα ότι σε έρευνα που έγινε πρόσφατα από τους συνεργάτες της εκπομπής «Ράδιο–παράγκα» του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, το 95% των γυναικών που ερωτήθηκαν απήντησαν ότι δεν θέλουν την κατάργησι του αβάτου. Η διαπίστωσις είναι παρήγορη. Η μεγάλη πλειονότης των ελληνίδων γυναικών αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το ζήτημα.

Οι ευσεβείς μάλιστα και πιστές και ταπεινές γυναίκες χαίρονται για το άβατο, γιατί γνωρίζουν τι σημασία έχει για όλη την Εκκλησία και για όλον τον κόσμο να υπάρχουν Μοναχοί προσευχόμενοι απερίσπαστα και αγιαζόμενοι.

Αυτοί οι Μοναχοί στηρίζουν με τις προσευχές των και με το παράδειγμά των τις χριστιανικές οικογένειες, και με τον αγώνα τους να ζήσουν με συνέπεια την εν Χριστώ παρθενία ενισχύουν τους εγγάμους Χριστιανούς να ζήσουν με συνέπεια την αντίστοιχη γι’ αυτούς αρετή της συζυγικής πίστεως.

Όσο πνευματικώτερα είναι τα κοινόβια και οι Μοναχοί της Ορθοδοξίας, τόσο πνευματικώτερες γίνονται και οι χριστιανικές οικογένειες.

Όσον αφορά το θέμα της χειροτονίας των γυναικών, το κίνητρο των φεμινιστριών είναι το ίδιο: η έπαρσις· να θέσουν το θέλημά τους και την ιδεολογία τους υπεράνω της Παραδόσεως της Εκκλησίας, υπεράνω των Ιερών Κανόνων και των Αγίων.

Στην αντίληψί τους η Εκκλησία είναι ένας ανθρώπινος θρησκευτικός οργανισμός που μπορεί κάθε φορά να μεταβάλλεται ανάλογα με τις επικρατούσες ιδεολογίες.

Αυτή η τάσις, ως γνωστόν, συνιστά την εκκοσμίκευσι.

Αν η Εκκλησία ακολουθούσε και υιοθετούσε την εκκοσμίκευσι, δηλαδή δεχόταν την αλλοίωσί της από τους συρμούς κάθε εποχής, δεν θα ήταν η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, αλλά η εκκλησία του κ. Τάδε, ή της κ. Τάδε. Όπως γράφει ο Αντίοχος ο Πανδέκτης: «Πάσαι αιρέσεις επ’ ονόματι ανθρώπου ονομαζόμεναι, οίον Αρειανοί, Νεστοριανοί, Σεβηριανοί, και άλλαι ομοίως, του διαβόλου εισίν αιρέσεις. Η γαρ καθολική (Ορθόδοξος) Εκκλησία ουκέτι κέκληται όνομα ανθρώπου, αλλά πάντες εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Χριστιανοί ονομαζόμεθα» (Ρ.G. 89, 1844D).

Η Εκκλησία αντέχει 2000 χρόνια τώρα, συχνά πολεμουμένη από πολλές πλευρές. Η αντοχή και η συνέχειά της οφείλεται στο αμετάβλητο της ταυτότητός της μέσα στους αιώνες.

Αυτή την αμετάβλητη ταυτότητά της αποτελεί η Ιερά Παράδοσις, την οποία συντηρεί η Χάρις του Αγίου Πνεύματος.

Όσοι με ταπείνωσι δέχονται και υποτάσσονται στην Ιερά Παράδοσι, είναι άξια μέλη της Εκκλησίας. Όσοι από υπερηφάνεια την αρνούνται ή θέλουν ανθρωποκεντρικά να αλλοιώσουν τον θεανθρωποκεντρικό χαρακτήρα της, εξέρχονται του σώματος της Εκκλησίας, που είναι το σώμα του Χριστού.

Η χειροτονία των γυναικών αλλοιώνει την Αποστολική Παράδοσι, γιατί ποτέ δεν υπήρξε στοιχείο της ταυτότητός της. Οι διακόνισσες δεν ήσαν ιερείς ή επίσκοποι. Είχαν μόνο το διακόνημα να βοηθούν στο βάπτισμα των γυναικών, όπου για λόγους σεμνότητος δεν βοηθούσαν οι άνδρες ιερείς.

Δεν θα κάνουμε το λάθος των ετεροδόξων, να αλλάξουμε την αγία μας Αποστολική Παράδοσι με την του «αλαθήτου», Πάπα ή κάθε Προτεστάντη, που «αλάθητα» και ατομικιστικά ερμηνεύει την Αγία Γραφή.

Ας προσέξουν οι κυρίες φεμινίστριες τι γράφει η Ρωσσίδα Τατιάνα Γκορίτσεβα, αναφερομένη στη αθεϊστική αγωγή που έλαβε στην Σοβιετική Ένωσι: «Τότε ήρθε Εκείνη. Εκείνη που σώζει τους ψυχορραγούντας. Χάρις σ’ Εκείνη μπόρεσα να βρω τον εαυτό μου βρίσκοντας τον Θεό. Ο πνευματικός δεσμός με την Παναγία με βοήθησε να ανακαλύψω και να φανερώσω μέσα μου καθαρά και απόλυτα τή γυναίκα… Το θήλυ που δαιμονοποιείται από τις ειδωλολατρικές θρησκείες και από τον θλιβερό και σύγχρονο «παγανισμό», εξαγιάζεται στην Παναγία δια του Αγίου Πνεύματος, σε τέτοιο σημείο ώστε να μπορέσει να δεχθεί τον Λόγο στο ίδιο της το σώμα και να γίνει αληθινά δοχείο του Πνεύματος» (Περιοδ. Σύναξη, τ. 3, 1982, σελ. 46–49).

Πράγματι, κάθε χριστιανή γυναίκα μπορεί να ακολουθήση το παράδειγμα της Παναγίας μας, η οποία χωρίς να είναι «ιερεύς» ή «επίσκοπος» έγινε μήτηρ του Λυτρωτού, γιατί προσέφερε όλη την ελευθερία και όλη την αγάπη της στον Θεό και έτσι έγινε ανώτερη όχι μόνο από τους ιερείς και επισκόπους αλλά και από τους Αποστόλους και από τα αγγελικά τάγματα τιμιωτέρα και ενδοξοτέρα.

Πηγή: http://www.alopsis.gr

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Ο φόβος της απόρριψης


του Παντελή Σιδηρόπουλου (συμβούλου νεολαίας)


Όλοι οι άνθρωποι έχουμε δυο βασικές ανάγκες:
  1. να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε
  2. να αισθανόμαστε ότι αξίζουμε για τον εαυτό μας και για τους άλλους
Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή στο σημείο αυτό. Έχουμε το δικαίωμα να επιλέξουμε την πηγή για να δροσίσουμε τη διψασμένη μας καρδιά για κάθε μας ανάγκη. Αλλά δεν έχουμε το δικαίωμα να καθορίσουμε εμείς τα αποτελέσματα της επιλογής μας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου σήμερα είναι ότι πιστεύει σε ένα μεγάλο ψέμα σχετικά με το ποιος είναι σαν προσωπικότητα και με το ποιος του παρέχει αγάπη και αξία. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο εαυτός τους ή οι άλλοι θα ικανοποιήσουν τις δυο αυτές βασικές τους ανάγκες. Έτσι, δυστυχώς, καταλήγουν στην απογοήτευση, στην απόρριψη και στην απόγνωση.

Πραγματικά, μπορούμε να μειώσουμε την αυτοεκτίμηση μας στηριζόμενοι στον εαυτό μας, η στο πώς μας βλέπουν οι άλλοι. Από την άλλη πλευρά, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια υγιή αυτοεκτίμηση πατώντας πάνω στο Λόγο του Θεού, στην αγάπη και στη συγχώρηση του Χριστού

Α. Το μεγάλο ψέμα

Πολλοί πιστεύουν στο ψέμα του εχθρού ότι είναι απαραίτητο κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα να με αποδέχονται για να τα έχω καλά με τον εαυτό μου, δηλαδή να με αποδέχονται για να αισθάνομαι ότι αξίζω. Αυτό το "πιστεύω" μας οδηγεί στο φόβο της απόρριψης με όλες τις συνέπειές της. Έτσι, επειδή φοβόμαστε την απόρριψη και τη μοναξιά, επιτρέπουμε στην πίεση της παρέας να μας κατευθύνει σε σημεία που δε θέλουμε και σε πράξεις που δε συμφωνούμε, ώστε να κερδίσουμε την αποδοχή των άλλων. Όσοι έχουν πιστέψει στο μεγάλο ψέμα, νομίζουν ότι:

αυτοεκτίμηση = απόδοση + γνώμη των άλλων

Το ψέμα αυτό λέει:

"Είναι απαραίτητο να με αποδέχονται κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα για να τα πάω καλά με τον εαυτό μου."

Αυτή η λανθασμένη αντίληψη οδηγεί σε ένα μεγάλο φόβο για απόρριψη και μας υποχρεώνει να προσαρμόσουμε σχεδόν όλες τις διαθέσεις και τις πράξεις μας ανάλογα με τις προσδοκίες και απαιτήσεις των άλλων. Αλήθεια...

  • Πόσο πραγματικά μας επηρεάζουν παρόμοια αισθήματα;
  • Πόσο μας κατευθύνουν τέτοιες λανθασμένες σκέψεις;
  • Πόσο ζούμε μ' αυτό το μεγάλο ψέμα;

Β. Οι συνέπειες του φόβου της απόρριψης

Βασικά όλοι μας φοβόμαστε την απόρριψη. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει να τον απορρίπτουν οι άλλοι. Σαν αποτέλεσμα, συχνά πέφτουμε σε δυο σοβαρά λάθη:
  1. Μπορεί να γίνουμε σκληροί και κακοί, βάζοντας σε δράση τους αμυντικούς μας μηχανισμούς, οι οποίοι μας οδηγούν σε αντίδραση επειδή κάποιος μας απορρίπτει.
  2. Προσπαθούμε να ικανοποιήσουμε τους άλλους στις απαιτήσεις τους για να μας αποδέχονται.
Ούτε το να γινόμαστε αμυντικοί, αλλά ούτε και το να προσπαθούμε να ικανοποιούμε τους άλλους σε καθετί που θέλουν είναι απάντηση στο πρόβλημά μας. Αυτά είναι απλά προσωρινά "παυσίπονα", που στην ουσία μας εμποδίζουν να λύσουμε τη θηλιά του φόβου μας. Χρειάζεται να απαλλαγούμε από το φόβο της απόρριψης οπωσδήποτε, αλλά με σωστές μεθόδους που στηρίζονται σε βιβλικές αρχές. Κοιτάξτε πού μας οδηγεί αυτός ο φόβος.

Ο φόβος της απόρριψης οδηγεί:
  1. στην απομόνωση
  2. στην οργή, την απόρριψη άλλων, στην εχθρότητα κατά άλλων
  3. στο να μας εκμεταλλεύονται εύκολα
  4. στη συνεξάρτηση
  5. στο να αποφεύγουμε τους άλλους
  6. στο να εξουσιάζουμε τους άλλους
  7. στην κατάθλιψη
Γ. Η Μεγάλη Αλήθεια: Η συμφιλίωση με το Θεό και με τον εαυτό σου

Σε κάθε μας ανάγκη ο Λόγος του Θεού έχει μια ξεκάθαρη απάντηση και μια αποτελεσματική λύση. Όσοι, λοιπόν, πιστεύουν στο Λόγο του Θεού, αποδέχονται την αλήθεια που διδάσκει ότι:

αυτοεκτίμηση = αυτό που είμαι και γίνομαι + γνώμη Θεού

1. Ανήκεις στο Θεό
Είναι απαραίτητο να αποδεχτείς τον εαυτό σου, ώστε να μη φοβάσαι την απόρριψη των άλλων.
"Μη φοβάσαι, διότι εγώ σε λύτρωσα, σε κάλεσα με το όνομά σου. Δικός μου είσαι". Ησαΐας 43:1β
"Δεν είστε, λοιπόν, πια ξένοι και χωρίς δικαιώματα, αλλά ανήκετε στο λαό του Θεού, στην οικογένεια του Θεού." Εφεσίους 2:19

Ας θυμόμαστε ότι:

Στην οικογένεια του Θεού δεν υπάρχουν μικροί άνθρωποι, ούτε μικρές θέσεις

Για να αποδεχτείς τον εαυτό σου, δηλαδή να έχεις ειρήνη μέσα σου, χρειάζεται να συμφιλιωθείς με το Θεό. Με άλλα λόγια, να πιστέψεις στο Λόγο Του σχετικά με ό,τι λέει για σένα, και να τον εφαρμόσεις στη ζωή σου.

2. Έχεις αξία όπως είσαι
Σκέψου λιγάκι ποιος/ποια ήσουνα και ποιος/ποια είσαι τώρα...
"Έτσι έγινε και μ εσάς. ’λλοτε ήσαστε αποξενωμένοι από το Θεό κι είχατε απέναντι του εχθρικές διαθέσεις, όπως έδειχναν τα πονηρά σας έργα. Αλλά τώρα ο Χριστός, πεθαίνοντας ως άνθρωπος, σας συμφιλίωσε με το Θεό για να σας παρουσιάσει μπροστά του την ώρα της κρίσης άγιους, αψεγάδιαστους κι ακατηγόρητους" Κολοσσαείς 1:21-22

3. Έχεις λαμπρό παρόν και ένδοξο μέλλον
Δώσε έμφαση όχι στις ικανότητές σου και στο τι μπορείς να κάνεις, αλλά στο ποιος/ποια είσαι και ποιος/ποια γίνεσαι...

"Έτσι κι εσείς ακούσατε το λόγο της αλήθειας, το χαρμόσυνο μήνυμα που σας φέρνει τη σωτήρια. Κι αφού πιστέψατε στο Χριστό, σας σφράγισε ο Θεός με το ’γιο Πνεύμα που είχε υποσχεθεί. Κι είναι το Πνεύμα εγγύηση για την κληρονομιά μας, για το μελλούμενο λυτρωμό μας. Έτσι θα υμνείται και θα δοξάζεται το μεγαλείο του Θεού." Εφεσίους 1:13-14
"Δεν είμαστε αυτό που πρέπει να είμαστε και δεν είμαστε αυτό που θέλουμε να γίνουμε και δεν είμαστε αυτό που θα γίνουμε, αλλά δόξα στο Θεό, που δεν είμαστε αυτό που ήμαστε."


4. Έχεις μια τέλεια αποδοχή και μια ανεξάντλητη πηγή
Ο Θεός δε στηρίζει την αποδοχή Του για σένα πάνω στη συμπεριφορά σου, αλλά στην αγάπη Του που συγχωρεί, αποδέχεται και αναπτύσσει την αξία σου.
"Και αν ο πατέρας και η μητέρα μου με εγκαταλείψουν, ο Κύριος θα με δεχθεί" Ψαλμός 27:10
"Διότι τα όρη θα μετατοπισθούν και οι λόφοι θα μετακινηθούν, το έλεός μου όμως δεν θα εκλείψει από σένα ούτε η διαθήκη της ειρήνης μου θα μετακινηθεί λέει ο Κύριος που σε ελεεί" Ησαΐας 54:10

Ενώ βαδίζουμε καθημερινά πατώντας πάνω στο Λόγο του Θεού σχετικά με την αυτοεκτίμηση μας, δε θα πέσουμε ούτε στην παγίδα της υπερηφάνειας και του ναρκισσισμού, ούτε και στα δεσμά της ηττοπάθειας και της μιζέριας, που δυστυχώς ταλαιπωρούν τόσους σήμερα.

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Πριν αρχίσει ο αόρατος πόλεμος ο εχθρός (διάβολος) κάνει τις κατάλληλες κατάλληλες προπαρασκευές οι οποίες και θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την έκβαση της πνευματικής/σωματικής μάχης. Βασικός στόχος του διαβόλου είναι ο άνθρωπος σιγά-σιγά να αρχίσει να πιστεύει περισσότερο στον εαυτό του παρά στον ΘΕΟ. Η προπαρασκευή συνοψίζεται στην ακόλουθη θεωρία.

"Κάνε τον άνθρωπο να πιστεύει ότι είναι ΘΕΟΣ, δίδαξέ του να αγαπά μονάχα τον εαυτό του, μέχρι λατρείας, και θα ξεχάσει το κάθε τι για τον ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ στους ουρανούς. ΕΓΩΛΑΤΡΕΙΑ! Αυτό είναι το σχέδιο και δουλεύει θαυμάσια..."

Οταν ο άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του ΘΕΟ τότε πλέον δεν μπορεί να ξεχωρίσει το καλό από το κακό. Δεν υπάρχει κάποιο κριτήριο. Το μόνο κριτήριο του είναι πως οτιδήποτε τον βλάπτει είναι κακό και οτιδήποτε τον ωφελεί είναι καλό. Αυτή η θεωρία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην σύγκρουση μεταξύ των εγωπαθών ανθρώπων.

Το ακόλουθο κείμενο μπορεί να γίνει κατανοητό μόνο από αυτούς που δεν έχουν πέσει στην παραπάνω παγίδα και προέρχεται από τον έργο "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ" του π. Κλεόπα Ηλίε (Λόγος 15ος).

"Πριν αρχίσω με ολίγα λόγια σας λέγω ένα παράδειγμα: Εχετε ιδή, όταν κάποτε πάρει φωτιά ένα σπίτι ή μια θημωνιά από χόρτο ή άχυρο; Εάν συμβεί να έχει κάποιος πρόχειρα εκεί ένα λέβητα νερό, μπορεί εύκολα να σβήσει την φωτιά, πριν αυτή εξαπλωθεί. Εαν όμως επεκταθεί χρειαζεται πολύς κόπος και πολύ νερό για να κατασταλεί. Μαλιστα μερικές φορές είναι αδύνατον να αναχαιτισθεί η δυναμη και ορμή της φωτιάς. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την αμαρτία σε εμάς: Οταν δεν αγρυπνούμε στον κατάλληλο καιρό και δεν επικαλούμεθα το ΘΕΟ με την καρδιά μας, τότε η αμαρτία φυτρώνει στο νού μας, αυξάνεται, όπως το δέντρο και μας πολεμά με δύναμη για να μας οδηγήσει στην απώλεια (ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣ).

Η αμαρτία (παραλογισμός) είναι ένας πονηρός διάβολος, λέγει ο Αγιος Εφραιμ ο Συρος, ο οποίος ΜΑΣ ΥΠΟΚΛΕΠΤΕΙ ΣΤΑΔΙΑΚΩΣ, ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣ ΜΑΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΙΣΕΙ. Στην συνέχεια θα σας δείξω ποιες είναι οι βαθμίδες της αμαρτίας αρχίζοντας από την πρώτη:
  1. Η πρώτη βαθμιδα της αμαρτίας είναι, όταν κάποιος κάνει το καλό όχι με καλό σκοπό και για τη δόξα του ΘΕΟΥ. Αυτο μας το δηλωνει ο θειος πατηρ Ιωάννης ο Δαμασκηνός όταν λέγει: "το καλό δεν είναι καλό, όταν δεν γίνεται με καλόν τρόπο", ενω ο Αγιος Μάξιμος ο Ομολογητής λέγει ότι "ο ΘΕΟΣ σε όλα τα έργα μας εξετάζει των σκοπό των".
  2. Δευτερη βαθμίδα αμαρτίας είναι όταν κάποιος δεν εργάζεται τέλεια το αγαθό. Ενα παράδειγμα: Κάποιος προσεύχεται στο ΘΕΟ, όχι με το νου και την καρδιά αλλά μόνο με το στόμα και τα χείλη, διότι ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΖΕΤΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΣΤΑ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΦΘΑΡΤΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Επίσης, όταν κάποιος νηστεύει από φαγητά και ποτά, αλλά όχι και από τις αμαρτίες των αισθήσεων, του νου και της καρδιάς.
  3. Η τρίτη βαθμίδα της αμαρτίας είναι Η ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΛΟΓΙΣΜΟΥ που πλησιάζει αθόρυβα με εμπαθείς διαθέσεις. Ιδού ένα παράδειγμα: Μια σκέψη γυναικείου προσώπου ή χρημάτων ή κενοδοξίας ή οργής τα οποία προσβάλουν την καθαρότητα της μνήμης.
  4. Τέταρτη βαθμίδα της αμαρτίας είναι ο συνδιασμός, δηλ. Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΝΗΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
  5. Πέμπτη βαθμίδα είναι η ΝΟΕΡΑ ΜΑΧΗ με τους κακούς λογισμούς, από την οποία εξαρτώνται και οι άλλοι βαθμοί της αμαρτίας. Η ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙ (εδώ παίζει ρόλο το προπαρασκευαστικό στάδιο. Εαν ο άνθρωπος δεν πιστεύει στο ΘΕΟ παραδίδεται χωρίς αντίσταση στην αμαρτία, εφόσον θεωρεί ότι είναι καλό για τον εαυτό του. Δεν ξέρει όμως ότι έτσι αρχίζει το ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ του από την αμαρτία). Αυτός που έχει επίγνωση του αόρατου πολέμου προσπαθεί με τους καλούς λογισμούς και προπαντώς με την νοερά προσευχή να αντισταθεί.
  6. Η έκτη βαθμίδα της αμαρτίας είναι η συγκατάθεση που δεν αρκείται πλέον στην συνομιλία με τον λογισμό, αλλά λόγω φιλαυτίας και εμπάθειας, ενδίδει σε αυτόν και ο άνθρωπος τον δέχεται πλέον στον νου του για να τον πράξει.
  7. Η έβδομη βαθμίδα είναι η με το νου αμαρτία, όπως μας λέγει ο Θειος Μάξιμος: "ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΥΓΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΝΟΕΡΑ ΝΑ ΔΕΧΘΗ ΤΗΝ ΚΑΚΗ ΣΚΕΨΗ, ΠΙΕΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΝΑ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙ ΑΥΤΗΝ ΣΤΟΝ ΝΟΥ ΤΟΥ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑ, ΩΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ". Οταν φθάσει ο άνθρωπος σε αυτήν την κατάσταση, τότε Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΦΑΝΤΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΠΑΤΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑΣ, ΚΑΙ ΒΑΔΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ.
  8. Η όγδοη βαθμίδα της αμαρτίας είναι η επιτέλεσης της με το έργο. Οταν κάποιος δεν αγωνισθεί, το κατά δύναμη στις προηγούμενες φάσεις της αμαρτίας και επιτρέψει σε αυτή να τον αιχμαλωτίσει νοερά, ΤΟΤΕ ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΨΥΧΗ ΤΕ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙ. Αυτό συμβαίνει με όλες τις αμαρτίες (παραλογισμοί) που ταλαιπωρούν τους ανθρώπους (γαστριμαργία, φονος, μέθη, πορνεία, κλοπή και άλλων...)
  9. Η εννάτη βαθμίδα είναι Η ΕΞΟΙΚΕΙΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ.
  10. Η δεκάτη βαθμίδα είναι Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ. Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΑ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙ ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΕΙΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ. Διότι εφόσον είναι αιχμάλωτος της αμαρτίας και της συνήθειας στο κακό, συγχρόνως είναι και δούλος του διαβόλου ο οποίος είναι ο ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ (ΥΛΗΣ).
  11. Η ενδεκάτη βαθμίδα της αμαρτίας είναι Η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, η οποία είναι και η χειρότερη από όλες, διότι οδηγεί τον άνθρωπο στον παρόντα και αιώνιο θάνατο. Οταν ο διάβολος υποδουλώσει τον άνθρωπο με την αμαρτία μέχρι του βαθμού της συνήθειας, τότε του λέγει στο αυτί: "ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΣΥΝΗΘΗΣΕΣ ΠΛΕΟΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΛΥΤΡΩΘΕΙΣ, ΔΙΟΤΙ ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΛΕΙΣ. ΟΠΟΤΕ ΜΗ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΔΙΟΤΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ Η' ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΟΥ ΗΛΙΚΙΑ 'Η ΕΠΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ". Συνεπώς συμβουλεύει τον άνθρωπο να αμαρτάνει (ΠΑΡΑΛΟΓΙΖΕΤΑΙ) πάντοτε λέγοντάς του: "ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΕΧΑΣΕΣ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΟΣΟ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΑΥΤΗ, ΚΥΤΤΑΞΕ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΣΥΝΗΘΙΣΕΣ".
  12. Η δωδεκάτη βαθμίδα της αμαρτίας είναι Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ. Οσο ο άνθρωπος έχει χρήματα και μπορεί να παραλογίζεται όλο και κάτι καινούργιο θα μηχανεύεται για να περνά την ώρα του μέχρι να πεθάνει. Ο άνθρωπος στην πραγματικότητα ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ και ξεπέφτει στο επίπεδο του άλογου ζώου. Υπάρχουν όμως και αυτοί που είναι εξαρτημένοι και δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τα πάθη τους και εφόσον δεν πιστεύουν σε μεταθάνατο ζωή, πάνω στην απελπισία τους εφόσον δεν βρίσκουν νόημα στην ζωή τους, ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΝ. Αυτή είναι η τραγική κατάληξη ενός όντος το οποίο το τυραννάει μια συνείδηση παραλογισμένη".
-Τελος αποσπάσματος από το έργο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ-

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο άνθρωπος εξαιτίας της ΑΝΙΑΣ που τον ταλαιπωρεί, προσπαθεί να βρει τρόπους μέσα από την ύλη για να περνά την ώρα του. Δυστυχώς όμως δεν καταλαβαίνει ότι ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΦΑΥΛΟ ΚΥΚΛΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΠΟΤΕ. Αυτός ο φαύλος κύκλος συντηρείται με τα χρήματα του θύματος ο οποίος στην προσπάθεια να βρει διέξοδο στο υπαρξιακό πρόβλημά του αγοράζει ότι του δίνουνε ακόμα και οταν δεν το χρειάζεται...φτάνει δηλαδή ακόμα και στον ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ. Οταν ο άνθρωπος παραλογίζεται στην ουσία ΑΥΤΟΑΝΑΙΡΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ. Τα πάντα στον κόσμο ακολουθούν ΤΟΝ ΛΟΓΟ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΑΡΑ ΠΑΡΑΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΩΣ ΟΝ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΗΜΕΡΟΝΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ.

ΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΟΡΑΤΟ ΠΟΛΕΜΟ
Για την αντιμετώπιση των κακών λογισμών οι οποίοι οδηγούν στην διάπραξη του παραλογισμού της αμαρτίας, χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα πνευματικά όπλα:
  • Απαθές μίσος για την αμαρτία και τους δαίμονες (σφόδρα αγάπη προς τον ΘΕΟΝ) + Ταπείνωση Επίπεδο δράσης: πνευματικόΠαρενέργειες: ψυχολογική πίεση, κατάθλιψη
  • Αναυσία (αναισθησία στην σαρκική ηδονή) + Εγκράτεια Επίπεδο δράσης: πνευματικό, σωματικό Παρενέργειες: ιδρώτας, σωματική κούραση

Ο αμυντικός πυρήνας είναι το ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΣ κατά των δαιμόνων. Αυτό το μίσος υποστηρίζεται από την ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ αναγνωρίζοντας έτσι την μικρότητάς μας στον πόλεμο των δαιμόνων και ζητάμε την βοήθεια του Χριστού για να αντέξουμε. Χωρίς ταπείνωση η ήττα μας είναι βέβαιη. Η Αναυσία και η Εγκράτεια επεμβαίνουν όταν χαθεί στιγμιαία το ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΣ εξαιτίας της πίεσης των δαιμόνων δίνοντας στην ψυχή τον χρόνο που χρειάζεται έτσι ώστε το ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΣ να ενεργοποιηθεί ξανά.

Το απαθές μίσος λειτουργεί σαν ένα είδος κερκόπορτας. Μερικές φορές εξαιτίας της μάχης με τους δαίμονες η πόρτα μένει ανοικτή (έχουμε εξασθένηση του ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΥΣ λόγω σωματικής και ψυχικής κούρασης). Οπότε οι δαίμονες εισβάλουν με στόχο την προσβολή της ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ. Το ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ψυχής χρησιμοποιεί την Αναυσία και την Εγκράτεια για να συγκρατήσουν την ορμή των δαιμόνων. Μερικές φορές μάλιστα είναι δυνατόν μόνη η ΑΝΑΥΣΙΑ να μπορεί να συγκρατήσει τους δαίμονες ακόμη και όταν το ΛΟΓΙΚΟ είναι εκτός μάχης. Αν τελικά το ον βλακωδώς υποκύψει στις φιλήδονες υποσχέσεις των δαιμόνων τοτε οι δαίμονες διαλύουν την ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ και στην θέση της χτίζουν τον ΕΓΩΙΣΜΟ. Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ σκοτίζει το ΛΟΓΙΚΟ και μόλις γίνει αυτό τότε υποκύπτει και το ΘΥΜΙΚΟ μέρος της ψυχής στους παραλογισμούς των δαιμόνων. Η πτώση είναι γεγονός.

ΑΝΑΛΥΣΗ
Το βιολογικό μας σώμα έχει τον δικό του βιολογικό κύκλο. Συνήθως δεν το αφήνουμε να ολοκληρώσει τον βιολογικό του κύκλο κυρίως λόγω των φιλήδονων σαρκικών τάσεων μας. Οπότε με τον παραλογισμό μας συντελούμε αυτό που λέμε βιασμό του σώματός μας.
π.χ. Ενώ δεν είναι η ώρα για φαγητό παρόλα αυτά εφόσον νιώθουμε λιγάκι πεινασμένοι , τρώμε νωρίτερα. Διαταράσουμε δηλαδή την λειτουργία του σώματος.
Υπάρχουν στιγμές όπου η οντότητά μας (σώμα και ψυχή) χρειάζεται λίγη χαλάρωση και ξεκούραση. Αυτή ακριβώς είναι η στιγμή όπου:
  1. Tο σώμα μας συνηθίζει την χαλαρότητα.
  2. Aυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχή η οποία επίσης χαλαρώνει. Η υπερβολική χαλάρωση όμως οδηγεί στην λήθη και έτσι ξεχνιέται το Απαθές μίσος κατά των δαιμόνων.
  3. Οι δαίμονες αρπάζουν την ευκαιρία εφόσον δεν υπάρχει η βασική ασπίδα προστασίας της ψυχής και αρχίζουν την επίθεσή τους με πρώτο στόχο την εξαφάνιση της αρετής της ταπείνωσης από το θύμα τους. Στόχος είναι η ανάπτυξη του Εγωισμού στο θύμα.
  4. Αρχίζουν λοιπόν τον βομβαρδισμό του θύματος με παράλογες σκέψεις χρησιμοποιώντας πάντα τους ερεθισμούς του σώματος (το οποίο χαλαρώνει) ή τις διάφορες διεφθαρμένες εξωτερικές επιδράσεις (π.χ η τηλεόραση βρίθει από προβολή σαρκικών ακολασιών και παραλογισμών).
  5. Το θύμα αρχίζει να νιώθει την αφόρητη πίεση των διεφθαρμένων παραλογισμών των δαιμόνων. Η χαλαρότητα και οι ηδονικές εκρίσεις του σώματος δεσμεύουν το ΘΥΜΙΚΟ μέρος της ψυχής σε σημείο που αρχίζει πλέον να επηρρεάζεται σοβαρά το ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ψυχής. Το ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΟ μέρος της ψυχής παύει να επιζητεί την ΘΕΩΣΗ αλλά την παράλογη ηδονική ευχαρίστηση.
  6. Η ΑΝΑΥΣΙΑ και η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ είναι βοηθητικά του ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΥΣ. Από μόνα τους δεν μπορούν να σώσουν την κατάσταση. Πρέπει όμως να χρησιμοποιηθούν την κατάλληλη στιγμή έτσι ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος στο ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ψυχής να ανασυνταχθεί και να ενεργοποιήσει το ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΣ το οποίο κατασυντρίβει τους δαίμονες πριν αυτοί προλάβουν να διαλύσουν την ταπείνωση. Από την στιγμή που το θύμα δέχεται να πράξει τους παραλογισμούς στην καρδιά του, τότε πλέον χάνεται η ταπείνωση και επικρατεί το ΕΓΩ του θύματος.
  7. Το ΕΓΩ=ΠΑΡΑΛΟΓΟ αντικαθιστά τον ΛΟΓΟ. Το Αγιον Πνεύμα εγκαταλείπει το θύμα. Δεν έχει θέση πλέον σε μια ψυχή που δέχεται να διαπράξει βρωμερά και παράλογα.
  8. Από την στιγμή που θα χαθεί και η Ταπείνωση τότε τα πάντα καταρρέουν αμέσως. Το θύμα υποκύπτει στον παραλογισμό ορισμένων δευτερολέπτων έντονης ηδονής και μετά ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΑΙ από τους δαίμονες. Είναι αυτό το συναίσθημα της μοναξιάς που θα νιώσει ο άνθρωπος όταν θα βρεθεί στην κόλαση. Το συναίσθημα της εγκατάλλειψης, της απελπισίας και του φόβου.

ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΙ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ
  1. ΛΟΓΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΨΥΧΗΣ + ΑΝΑΥΣΙΑ
    Σε περίπτωση στιγμιαίας απώλειας του ΑΠΑΘΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ κατά των δαιμόνων, το αμέσως επόμενο όπλο είναι η χρήση της αναυσίας η οποία σε συνδιασμό με το λογικό θα θέσει και πάλι σε επαγρύπνηση το ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΣ (ΘΥΜΙΚΟ μέρος ψυχής).
    Η αναυσία καταπολεμά κυρίως τα άτοπα σκιρτήματα της σάρκας καθώς και τα ηδονιστικά συμπτώματα της σάρκας. Αυτά τα συμπτώματα χρησιμοποιούνται από τους δαίμονες για να πλήξουν καίρια το ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ψυχής. Μέσα από την στιγμιαία ευφορία που νιώθει ο άνθρωπος, οι δαίμονες προσπαθούν να παγιώσουν μια ψευδή κατάσταση στην συνείδηση (ΛΟΓΙΚΟ) του ανθρώπου. Δηλαδή είναι σαν να του λένε ότι "κοίτα όπως βλέπεις δεν έχεις ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΣ εναντίον μας αφού πλέον σου αρέσει αυτή η ευφορία της σαρκικής ηδονής, πάψε λοιπόν να αντιστέκεσε και απόλαυσε την ηδονή". Η όλη κατάσταση και κάτω από την πίεση της ηδονής μπορεί να οδηγήσει σε ΣΚΟΤΙΣΜΟ του ΛΟΓΙΚΟΥ. Αυτό σημαίνει ότι οι δαίμονες μπορούν να πλήξουν την ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Οταν ο παράλογος άνθρωπος επιδιώκει την κτηνώδη ικανοποίηση των σαρκικών ενστίκτων του τότε δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα κοινό θηρίο της ζούγκλας. Απώλεια της ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ σημαίνει κυριαρχία του ΚΤΗΝΩΔΟΥΣ ΕΓΩ άρα η ψυχή θα ακολουθήσει το ΠΑΡΑΛΟΓΟ με συνέπεια τον ξεπεσμό της.
    Η ΑΝΑΥΣΙΑ σταματάει έγκαιρα την πλάνη. Αναδιοργανώνει το ΛΟΓΙΚΟ το οποίο με την βοήθεια του ΑΠΑΘΕΣ ΜΙΣΟΥΣ θέτει τα πράγματα στην σωστή τους βάση.
    Η ΑΝΑΥΣΙΑ λειτουργεί στο ΘΥΜΙΚΟ χώρο της ψυχής και έχει άμεση σχέση με αυτό που ονομάζουμε καρδιακή νοερά προσευχή. Η ΑΝΑΥΣΙΑ ενισχύεται από την καρδιακή νοερά προσευχή η οποία όταν εκτελείτε σωστά ανεβάζει την πνευματική ηδονή σε τέτοια επίπεδα σε σημείο όπου η σαρκική ηδονή να εξαλείφεται τελείως. Η πνευματική ηδονή είναι συνεχής και δεν τελειώνει ποτέ. Αυτός που βιώνει την πνευματική ηδονή δεν έχει ανάγκη από την σαρκική. Οι διάφορες παράλογες σαρκικές ακολασίες όχι μόνο δεν τον ενοχλούν αλλά του προξενούν και γέλιο εξαιτίας της παράλογης φύσης αυτών. Η πνευματική ηδονή χαρίζεται απλόχερα από τον Χριστό χωρίς αντάλαγμα. Το μόνο που ζητά ο Χριστός είναι να δεχτούμε ότι η ζωή μας εξαρτάται μόνο από Αυτόν. Ετσι αποκτούμε ψυχική ηρεμία και γαλήνη και οι παράλογοι σαρκικοί παραλογισμοί υποχωρούν. Αντίθετα η σαρκική ηδονή κρατάει λίγο και μας ανταμοίβει με τον βιασμό του σώματός μας και την εξασθένησή του. Αυτό που κυριαρχεί μετά το πέρας της σαρκικής ηδονής είναι η εξάντληση και ένα αίσθημα αηδίας (αυτό το νιώθουν όσοι έχουν νιώσει την πνευματική ηδονή και συναισθάνονται την έκπτωσή τους).

    Αν κάποιος εργαστεί πολύ στην νοερά προσευχή τότε παρατηρήτε το εξής περίεργο. Ακόμα και αν το ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ψυχής δώσει εντολή για την διάπραξη της αμαρτίας, τότε το ΘΥΜΙΚΟ μέσω της αναυσίας αντιδρά και αντιστέκεται. Αυτό σημαίνει ότι ο πόλεμος δεν χάθηκε αφού υπάρχουν δυνάμεις (η χάρη του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ!!!) οι οποίες αντιστέκονται ακόμα και όταν το ΛΟΓΙΚΟ είναι υποχείριο των δαιμόνων !!!!. Αν όμως το ΛΟΓΙΚΟ συνεχίσει συνειδητά να διαπράτει στο νου τις αμαρτίες που ορίζουν οι δαίμονες μέσω του ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΟΥ τότε η σάρκα θα αντιδράσει προκαλώντας σαρκική ηδονή και ευχαρίστηση στο δύστυχο ον. Πλέον έχουμε αχρήστευση της ΑΝΑΥΣΙΑΣ και τελικά το ΘΥΜΙΚΟ υποκύπτει και πλέον επιθυμεί την σαρκική ηδονή. Το ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ εκδιώκεται εκ της ψυχής και εκεί εγκαθείσταντε τα βρωμερά πάθη της πορνείας, φιλαργυρίας, γαστριμαργίας κλπ. Το ον θα πρέπει πάλι να ξεκινήσει από το μηδέν για να ανεβεί στα ανώτερα πνευματικά επίπεδα. Οποιος επιθυμεί να προσπαθήσει πάλι θα πρέπει να ακολουθήσει το μυστήριο της ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ.
  2. ΛΟΓΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΨΥΧΗΣ + ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ
    Ενας άλλος πολύ συνηθισμένος τρόπος επίθεσης των δαιμόνων είναι οι διάφορες παράλογες απαιτήσεις που θέλουν να επιβάλλουν στην ψυχή μας. Κατά κύριο λόγο εκμεταλλεύονται την ΡΑΘΥΜΙΑ (βαρεμάρα) μας. Ορισμένα παραδείγματα αφορούν περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι κάνουν πράξεις μόνο και μόνο γιατί εκείνη την στιγμή βαριούνται και δεν ξέρουν πως να περάσουν την ώρα τους. Ορισμένοι, τρώνε ενώ δεν πεινάνε, άλλοι ακούνε μουσική για να περάσει η ώρα και άλλοι πάλι αποβλακώνονται στην τηλεόραση. Ολοι αυτοί οι άνθρωποi τροφοδοτούν το ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ψυχής με καταστάσεις οι οποίες οδηγούν στον ΠΛΗΡΗ ΣΚΟΤΕΙΣΜΟ ΤΟΥ. Ο σκοτεισμός του ΛΟΓΙΚΟΥ επιφέρει την απώλεια της ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ αφού πλέον οι επιθυμίες των ανθρώπων κατά κύριο λόγο είναι παράλογες. Οπότε οι άνθρωποι είναι έρμαια των δαιμόνων. Δυστυχώς οι άνθρωποι αντί να επικαλούντε τον Χριστό όταν βαριούνται, προτιμάνε τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα. Δεν ξέρουν όμως ότι αυτά θα τους οδηγήσουν σε μεγαλύτερες και πιο παράλογες καταστάσεις. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν αλλά τελικά είναι υπόδουλοι στα ΠΑΘΗ τους.
    Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ λοιπόν παίζει το πολύ σημαντικό ρόλο στο να διατηρεί καθαρό το ΛΟΓΙΚΟ. Πριν κάνεις κάτι ρώτα τον εαυτό σου. ΓΙΑΤΙ να το κάνω αυτό; Εχει νόημα; Αν ναι τότε κάντο αν όχι ΤΟΤΕ ΑΡΝΗΣΟΥ. Αν πάσχεις από βαρεμάρα τότε να ξεπερνάς την βαρεμάρα σου με την επίκληση του "Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με (βόηθα με)." ή ασχολήσουμε με κάτι το οποίο σου προσφέρει την χαρά της δημιουργίας. Μη σπαταλάς το χρόνο σου άσκοπα.
ΓΝΩΜΙΚΑ
"Εαν νικήσεις τους εχθρούς σου είσαι δυνατός. Αν νικήσεις τον εαυτό σου είσαι ΠΑΝΙΣΧΥΡΟΣ "- ΛΑΟ ΤΣΕ -
"Το αμάρτημα είναι αρρώστεια, ασκήμια και αδυναμία " - ΠΛΑΤΩΝ -
"Πρόσεχε, είσαι προικισμένος με εξουσία να άρχεις όλων των κτισμάτων. Διατί προσπαθείς να γίνεσαι δούλος των παθών; Διατί απορρίπτεις το αξίωμα που σου έδωσε ο Δημιουργός; Δεν νομίζεις ότι γίνεσαι περίγελως εις τα άλλα κτίσματα, όταν από άρχων γίνεσαι δέσμιος των παθών σου;" - ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ -
"Στην εσωτερική ζωή δεν υπάρχει στάση. Εαν δεν προχωρήσουμε πέφτουμε. Πρέπει να αποφεύγουμε την πτώση από τα ίδια μας τα αμαρτήματα. Υστερα από κάθε πτώση η μετάνοια μας εξασθενεί."-ΜΙΧΑΗΛ ΕΡΗΜΙΤΗΣ->
"Πριν από κάθε πτώση είχα την αίσθηση ότι είχα πετύχει. Το αίτιο της πτώσεως: Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ."-DAY8th-
"Το πρόβλημα του θανάτου δεν λύνεται με τον ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ μας μέσα στην ύλη. Το πρόβλημα λύνεται μόνο με την ΕΦΑΡΜΟΓΗ του ΛΟΓΟΥ. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Οσο και να έψαξα δεν βρήκα άλλο δρόμο. Η εφαρμογή του ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΛΟΓΟΥ σου δίνει την αίσθηση ότι γίνεσε ΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ"-DAY8th-
- 20 Ιουλίου, 2001 -

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ
Οφείλουμε να νεκρώσουμε τα πάθη τα οποία δεν μπορούν να αιτιολογηθούν. Κάτι το οποίο δεν δικαιολογεί τον λόγο ύπαρξης του δεν δύναται και να υπάρχει. Οταν όλες οι πράξεις μας είναι χωρίς αιτία και σκοπό αλλά μόνο για την ικανοποίηση των ζωικών ενστίκτων μας τότε αναμφίβολα αυτός ο παραλογισμός περνάει στην ψυχή μας, το λογικό μέρος της οποίας εγκρίνει τον παραλογισμό. Οταν η ψυχή είναι παράλογη τότε είναι και ανύπαρκτη. Οι ηδονές των ζωικών ενστίκτων υπάρχουν για να επιτυγχάνεται η επιβίωση της ψυχοσωματικής μας οντότητας. Δηλαδή, εφόσον ζούμε σε αυτόν τον φθαρτό κόσμο, θα πρέπει το σαρκικό σώμα να επιβιώσει έτσι ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος στην ψυχή για να μπορέσει να ασκηθεί επιτυχώς στο έργο της εφαρμογής του Λόγου και της βίωσης της κατάστασης ΤΟΥ ΝΑ ΥΠΑΡΧΩ (ΟΝ).

Αν η ικανοποίηση αυτών των σαρκικών ενστίκτων δεν συνοδεύεται και από το αιτιολογικό αποτέλεσμα τότε δυστυχώς όλη η ύπαρξη μας κινείται στον χώρο του παραλόγου άρα της ανυπαρξίας. Η φθαρτή σωματική μας οντότητα ρέπει προς τον χώρο του ΜΗ ΟΝ, δηλαδή της ανυπαρξίας. Η ψυχική μας οντότητα είναι βέβαια και αυτή φθαρτή εφόσον είναι κτιστή αλλά ρέπει από την φύση της προς στο ΟΝ γιατί είναι πνοή ΘΕΟΥ. Ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική οντότητα. Νιώθει μέσα του τις δυνάμεις του ΜΗ ΟΝ να προσπαθούν να επιβάλλουν τον παραλογισμό στην ΨΥΧΗ. Η πίεση που ασκείτε στο θυμικό μέρος της ψυχής είναι αφόρητη γι' αυτό θα πρέπει το λογικό μέρος της ψυχής να βρίσκει τρόπους για να αποβάλλει αυτή την πίεση. Οταν μια παράλογη σκέψη γίνεται αποδεκτή από την ψυχή αυτό σημαίνει ότι έχει αιτιολογηθεί ο λόγος ύπαρξης της παράλογης σκέψης. Αυτή η αιτιολογία αποτελεί ΠΛΑΝΗ στην οποία πέφτει το λογικό μέρος της ψυχής το οποίο δέχεται να ικανοποίησει επιθυμίες του ΜΗ ΟΝ για την επίτευξη ΜΗ ΟΝ. Η τέλεια παγίδα η οποία οδηγεί μετά το θάνατο αυτομάτος την ψυχή στο ΜΗ ΟΝ (ανυπαρξία). Οσο ο άνθρωπος είναι εν ζωή μπορεί να πετύχει την ΟΝ κατάσταση. Ας θυμηθούμε την περίπτωση του ληστή στον σταυρό δίπλα στον Χριστό. Ο Σωτήρ μας Ιησούς Χριστός υπόσχεται στον συσταυρωθέντα με Αυτόν αλλά μετανοήσαντα ληστή, τον παράδεισο, στον οποίο και του είπε: "Αμήν λέγω σοι, σήμερον έση μετ' εμού εν τω παραδείσω" (Λουκ. 23,43). Αυτό μας δείχνει ότι Ο ΘΕΟΣ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΟΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΜΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ.

Μόνο όταν το λογικό μέρος της ψυχής έχει επίγνωση του τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στην ψυχοσωματική οντότητα, τότε είναι δυνατή η απομόνωση του παράλογου σαρκικού φρονήματος και η επικράτηση της ΑΡΕΤΗΣ που οδηγεί στο ΟΝ, δηλαδή στην ύπαρξη. Οταν κάποιος γνωρίζει την ΑΛΗΘΕΙΑ δεν είναι δύνατον να ΠΑΡΑΛΟΓΙΖΕΤΑΙ. Εφαρμόζει την Λογική και αυτή τον οδηγεί στην ΑΡΕΤΗ και στην πραγματική κατάσταση του να υπάρχει. Αυτή η κατάσταση δεν περιορίζεται σε αυτό το χωροχρονικό κόσμο που ζούμε αλλά επεκτείνεται και στην μεταθάνατο κατάσταση διότι εφόσον υπάρχεις σαν ΟΝΤΟΤΗΤΑ τότε δεν νοείται ο περιορισμός σου σε αυτό τον κόσμο ο οποίος κινείται συνεχως προς το ΜΗ ΟΝ - ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ. Ο θάνατος και η διάλυση είναι εκείνο το φαινόμενο όπου τα φθαρτά άψυχα στοιχεία αυτού του κόσμου παραδίδονται στο ΜΗ ΟΝ.

Ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική οντότητα, και εκφράζεται μέσα από από την ψυχική και σωματική ζωή που βιώνει.

Η σαρκική ζωή είναι μάταιη. Ζούμε σε ένα φαύλο κύκλο όπου οι σαρκικές πράξεις μας (λογικές ή παράλογες) συντηρούν ένα σώμα (σάρκα) το οποίο είναι καταδικασμένο στην διάλυση του από τον θάνατο. Οι παράλογες πράξεις εκτός του ότι επιταχύνουν την διάλυση του σώματος, δηλητηριάζουν και την ψυχή αφού το λογικό μέρος αυτής δέχεται να διαπράξει παράλογες ενέργειες. Αρα η ψυχή αποκτά χαρακτηριστικά του παράλογου σαρκικού φρονήματος, δηλαδή υποβιβάζεται στο ΜΗ ΟΝ.
Η ψυχική-πνευματική ζωή ΕΙΝΑΙ η προσπάθεια ΤΟΥ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ (ΟΝ). Η ψυχοσωματική οντότητα που λέγεται άνθρωπος μπορεί να σπάσει αυτό τον σαρκικό φαύλο κύκλο μόνο με την ψυχική-πνευματική ζωή. Αυτός ο φαύλος κύκλος αποκτά νόημα μόνο όταν στόχος της οντότητας μας είναι το ΟΝ. Η ψυχή εκ φύσεως ΥΠΑΡΧΕΙ και προς τα εκεί κινείται δηλαδή προς το ΟΝ. Οταν λοιπόν μπει σε ένα χωροχρονικό κατασκεύασμα όπως είναι ο κόσμος μας όπου τα πάντα κινούνται προς το ΜΗ ΟΝ, τότε η ψυχή με την ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ οφείλει να αναβαθμίσει την σωματική μας οντότητα. Αυτή η εφαρμογή της απόλυτης λογικής στο πνευματικό επίπεδο έχει επίδραση και στις πράξεις της σωματικής ζωής μας. Δηλαδή ένα ον το οποίο εφαρμόζει την ΛΟΓΙΚΗ στην πνευματική ζωή δεν δύνατε να κάνει και παράλογες πράξεις. Ετσι ο φαύλος κύκλος της σαρκικής ζωής αποκτάει νόημα, αφού γίνεται το "Λίαν καλόν παιδευτήριον της ψυχής" στην εφαρμογή του ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. Ο φαύλος κύκλος σταματά με τον θάνατο και η ψυχοσωματική μας οντότητα ανάλογα με την προοδό της, θα κινηθεί προς το ΟΝ (παράδεισος) ή το ΜΗ ΟΝ (κόλαση).

Ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε εφόσον κινείται προς τον ΜΗ ΟΝ, είναι στην απόλυτη πραγματικότητα ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ. Το μόνο που υπάρχει είναι η ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗ μας οντότητα.

Ενα πράγμα υπάρχει εφόσον έχει κάποια αιτία ύπαρξης. Π.χ. μαθαίνουμε ότι υπάρχει στον κόσμο η ήπειρος Αυστραλία. Για έναν άνθρωπο όμως ο οποίος ζει στην Θεσσαλονίκη και ο οποίος δεν επιθυμεί να πάει στην Αυστραλία, τότε η Αυστραλία για αυτόν δεν έχει λόγο ύπαρξης. Αρα είναι κάτι το ανύπαρκτο. Τα πάντα στον κόσμο μας υπάρχουν εφόσον έχουν λόγο ύπαρξης.

Στην απόλυτη πραγματικότητα η ψυχοσωματική οντότητα που λέγεται άνθρωπος είναι εγκλωβισμένη σε αυτό το ανύπαρκτο χωροχρονικό κατασκεύασμα του κόσμου μας το οποίο αποκτάει ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ λόγω της φύσεως της ψυχής η οποία ανήκει στο ΟΝ. Οι ενέργειες της ψυχής υπακούν στην ΑΠΟΛΥΤΗ ΛΟΓΙΚΗ (ΟΝ). Εφόσον λοιπόν η ψυχή συνδέεται με αυτό το χωροχρονικό κατασκεύασμα μέσω του σώματος άρα η ψυχή προσδίδει σε αυτό τον παράλογο ανύπαρκτο κόσμο μια «αίσθηση» ΥΠΑΡΞΗΣ αυτού. Η ισχύς της εφαρμογής του ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΛΟΓΟΥ είναι εκπληκτική εφόσον μπορεί κάτι το οποίο είναι ανύπαρκτο να το κάνει να φαίνεται ως υπαρκτό και μας θυμίζει ότι ο ΘΕΟΣ μας δημιούργησε από το ΜΗ ΟΝ. Χωρίς τον ΘΕΟ είμαστε ένα τίποτα το οποίο κινείται προς το ΜΗ ΟΝ.

Το σώμα μας εφόσον ζει σε αυτό τον ανύπαρκτο κόσμο έχει τάσεις να κινείται προς το ΜΗ ΟΝ. Ο θάνατος είναι εκείνο το φαινόμενο όπου όλα τα φθαρτά μέρη της οντότητας μας καταλήγουν στο ΜΗ ΟΝ, εφόσον εκεί ανήκουν.

Η ψυχή από την φύση της ως πνοή Θεού κινείται προς το ΟΝ και την εφαρμογή της απόλυτης λογικής. Οπως ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο από το ΜΗ ΟΝ, έτσι και η ψυχή του ανθρώπου ως πνοή Θεού μπορεί να αναβαθμίσει το σώμα από σαρκικό σε ψυχικό-πνευματικό-άφθαρτο σώμα. Αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ (ΟΝ). Η ψυχή είναι αδύνατον να διαχωριστεί από το σώμα, διότι ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική οντότητα. Ετσι στην επόμενη ζωή ο άνθρωπος ανάλογα με την πρόοδο του θα μεταβεί σε ένα άλλο περιβάλλον και ανάλογα θα πρέπει να έχει και το κατάλληλο σώμα για να μπορέσει η ψυχοσωματική οντότητα μας να υπάρχει.
Ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική οντότητα και υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ σώματος και ψυχής. Δηλαδή το ένα επηρρεάζει το άλλο. Στην παρούσα ζωή το λογικό μέρος της ψυχής μας θλίβεται διότι πρέπει τις περισσότερες φορές να διαπράττει το ΜΗ ΟΝ. Δηλαδή, όταν το σαρκίο μας διψάει τότε η ψυχή θα πρέπει να διαπράξει την παράλογη πράξη να συντηρήσει (ξεδιψάσει) ένα σώμα το οποίο είναι καταδικασμένο να διαλυθεί από τον θάνατο. Πρόκειται για μια μάταιη προσπάθεια να συντηρεί κάτι το οποίο δεν δύναται να υπάρχει.

Ο άνθρωπος που έχει επίγνωση της ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ γνωρίζει ότι αυτή η κατάσταση που βιώνει είναι ΠΑΡΑΛΟΓΗ άρα ανύπαρκτη. Είναι ένας φαύλος κύκλος στον οποίον έχει περιέλθει. Το μόνο λογικό και υπαρκτό είναι η ΨΥΧΗ. Μόνο η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ του ΛΟΓΟΥ από την ΨΥΧΗ είναι δυνατόν να δώσει στον σώμα μας χαρακτηριστικά του ΟΝ και να μας επαναφέρει στην προπτωτική κατάσταση.

Το λογικό μέρος της ψυχής λοιπόν δέχεται να διαπράξει ΜΗ ΟΝ (την συντήρηση του σαρκίου μας) για την επίτευξη όμως του ΟΝ. Δηλαδή την διατήρηση της ύπαρξης της ζωής. Η ψυχή υπακούει στους κανόνες που την εκφράζουν. Δηλαδή της ύπαρξης και της διατήρησης της ζωής. Ενώ γνωρίζει ότι το σαρκίο φθείρεται εντούτοις η ΨΥΧΗ συνεχίζει να εφαρμόζει την Λογική και να προσπαθεί να το συντηρήσει. Το λογικό μέρος της ψυχής πάντοτε προσπαθεί για την διατήρηση της ύπαρξης. Τι ποιο ΛΟΓΙΚΟ αφου η ίδια η ΨΥΧΗ κινείται προς το ΟΝ (την ύπαρξη).

Δυστυχώς όπως οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πέσει στην παγίδα του να διαπράτουν ΜΗ ΟΝ για την επίτευξη ΜΗ ΟΝ. Δηλαδή το λογικό μέρος της ψυχής διαπράτει ΜΗ ΟΝ και το αποτέλεσμα είναι ΜΗ ΟΝ. Αρα η ψυχή αποκτά χαρακτηριστικά του ΜΗ ΟΝ και τελικά κινείται και αυτή προς το ΜΗ ΟΝ. Ενα παράδειγμα είναι όταν οι άνθρωποι λόγω της βαρεμάρας τους δεν ξέρουν πως να περάσουν την ώρα τους και τελικά ΠΑΡΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ με πολλούς και διάφορους τρόπους. Νομίζουν ότι η ΥΛΗ ΚΑΙ Η ΑΙΣΘΗΣΗ θα τους λύσουν το πρόβλημα. Τελικά το μόνο που επιτυγχάνουν είναι η ολική υποβάθμιση της ψυχοσωματικής οντότητάς του στο ΜΗ ΟΝ.

Ας υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος ενώ δεν πεινάει εντούτοις όμως λόγω του ότι δεν ξέρει τι να κάνει για να περάσει την ώρα του, τρώει.

Αρα το λογικό μέρος της ψυχής διαπράτει ΜΗ ΟΝ, δηλαδή την μάταιη συντήρηση του σαρκίου που φθείρετε, για την επίτευξη του ΜΗ ΟΝ. Δηλαδή το σώμα παχαίνει άρα διαταράσετε η λειτουργία του. Αν αυτός ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ (να τρώμε χωρίς λόγο) συνεχιστεί τότε το σαρκίο θα παρουσιάσει διάφορα προβλήματα (καρδιακό επεισόδιο, ζάχαρο κλπ). Επίσης, το λογικό μέρος της ΨΥΧΗΣ γνωρίζει ότι αυτή η παράλογη πράξη δεν επιτυγχάνει την διατήρηση της ζωής το ΟΝ, αλλά το ΜΗ ΟΝ (την γρήγορη αποσύνθεση και διάλυση του σαρκίου). Αν το λογικό μέρος της ΨΥΧΗΣ δεν αντιδράσει τότε η ΨΥΧΗ έχει γίνει ένα με το ΜΗ ΟΝ.

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΛΟΓΙΚΗ φύση της ΨΥΧΗΣ (ΟΝ) είναι αυτή που δίνει υπαρξιακή υπόσταση στο σαρκίο. Η ψυχή όμως -αν και είναι ΠΝΟΗ ΘΕΟΥ- είναι κτιστή και επηρρεάζεται από το σαρκικό ΜΗ ΟΝ. Στην ουσία όταν ένας άνθρωπος αμαρτάνει (παραλογίζεται) τότε ΑΥΤΟΑΝΑΙΡΕΙ όλη την ύπαρξη του εφόσον η ΨΥΧΗ κινείται προς το ΜΗ ΟΝ. Ο άνθρωπος κάνοντας κακή χρήση του ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟΥ, κατασπαταλεί σε αυτή την σύντομη ζωή την δύναμη της ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ που χαρακτηρίζει την ΨΥΧΗ για να δώσει ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ στις ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ (δηλαδή ανύπαρκτες) ΚΤΗΝΩΔΗΣ ΣΑΡΚΙΚΕΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ (ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΑ) ΣΤΟ ΜΗ ΟΝ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ ως λογικό επακόλουθο. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΛΟΓΙΚΗ. Ακόμα και το πιο απλό πράγμα για να λειτουργήσει στον κόσμο μας θα πρέπει να υπακούει σε κάποιους στοιχειώδης κανόνες λογικής.
Ο θάνατος είναι απολύτος φυσιολογικός σε αυτό το χωροχρονικό κατασκεύασμα που ζει ο άνθρωπος. Ο θάνατος στην ουσία σπάει αυτόν τον φαύλο κύκλο στον οποίο έχει περιέλθει η ψυχοσωματική μας οντότητα.

Ο θάνατος του σαρκίου μας σηματοδοτεί και το τέλος αυτού του κόσμου ο οποίος έτσι και αλλιώς ήταν ανύπαρκτος. Απλά η ψυχή εφόσον ζούσε μέσα στο σαρκίο αυτού του κόσμου αναγκαστικά του έδινε μια ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ. Δηλαδή, αυτός ο κόσμος που στην ουσία είναι ανύπαρκτος για την ΨΥΧΗ μας, τώρα με τον θάνατο εξαφανίζεται πραγματικά και μπορούμε πλέον να δούμε την ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ έξω από αυτούς τους χωροχρονικούς περιορισμούς στους οποίους είχαμε εγκλωβιστεί.

Αυτή η ζωή όπου ζούμε, κάποια στιγμή θα τελειώσει. Οσοι θα περάσουν στην μεταθάνατο ΑΙΩΝΙΑ κατάσταση, θα έχουν βέβαια νέο σώμα το οποίο δεν θα είναι φθαρτό αλλά ούτε και θα περιορίζεται από χωροχρονικούς περιορισμούς. Αλήθεια πόσες τέτοιες καταστάσεις ψυχοσωματικής ανόδου να έχει ετοιμάσει ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός (Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΛΟΓΟΣ) για να επιτύχουμε την πλήρη ΕΝΩΣΗ μαζί Του; Δεν είναι συναρπαστικό;

Οι παραπάνω απόψεις είναι πιθανόν να ξεφεύγουν από τις απόψεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας και αποτελούν προσπάθεια ερμηνείας του κόσμου μας και του τρόπου λειτουργίας αυτού. Δεν τις υποστηρίζω δογματικά καθώς είναι πολύ πιθανόν να έχω πέσει σε πλάνη. Οι απόψεις μου στηρίζονται σε μελέτη συγγραμμάτων που αναφέρονται στον τρόπο σκέψης των Πατέρων της Ορδόδοξης εκκλησίας του Χριστού και συγκεκριμένα των Καπαδόκων Πατέρων. Σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να μελετήσετε τους Καποδόκες Πατέρες. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι απλώς κυρύγματα και "παράλογες" απαγορεύσεις στον τρόπο ζωής μας. Οποιος μελετήσει τους Καπαδόκες θα διαπιστώσει ότι έχει να κάνει με ανθρώπους ασύλληπτου πνευματικού και μορφωτικού επιπέδου. Ανθρωποι Αγιοι, άνθρωποι που βλέπανε πέρα από την ύλη...

ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ
Οταν ο εγκέφαλος (σαρκίο) αρχίζει να εκρίνει τις ηδονιστικές χημικές ουσίες σε μικρές ποσότητες (κάτι το οποίο είναι απόλυτα φυσιολογικό) τότε αυτές ασκούν μια πίεση στην καρδιά και δημιουργούν το λεγόμενο αγχολυτικό σύνδρομο (σαρκικά ένστικτα αυτοσυντήρησης). Αυτή η πίεση στην καρδιά μεταφέρεται στο ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ΨΥΧΗΣ η οποία προσπαθεί να ικανοποιήσει την ανάγκη του σαρκίου. Αν το ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ΨΥΧΗΣ κρίνει ότι το αγχολυτικό σύνδρομο οφείλεται σε παραλογισμούς τότε θα πρέπει να αποβάλλει αυτό το ΑΓΧΟΣ χρησιμοποιόντας ένα συνδιασμό σαρκικών και πνευματικών πράξεων. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ σε καμία περίπτωση η ΨΥΧΗ να προσπαθήσει να αποβάλλει το ΑΓΧΟΣ κάνοντας παράλογες πράξεις. Ο παραλογισμός θα πρέπει να αποφευχθεί με κάθε μέσον γιατί οδηγεί την ΨΥΧΗ στο ΜΗ ΟΝ. Πρέπει λοιπόν είτε να χρησιμοποιήσει την ύλη (π.χ. ακούγοντας μουσική ή κάνοντας κάτι το ευχάριστο στα πλαίσια πάντοτε της λογικής) είτε να χρησιμοποιήσει την καρδιακή νοερά προσευχή (Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του ΘΕΟΥ βόηθα με) η οποία πράγματι κάνει θαύματα στο να ξαλαφρώνει την ΨΥΧΗ από την ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΗ ΣΑΡΚΙΚΗ ΠΙΕΣΗ. Εκτός αυτού η καρδιακή νοερά προσευχή είναι το βασικό μέσο για την κατά χάρην ΘΕΩΣΗ μας. Η προσευχή αυτή είναι ένα μυστήριο και ακόμα δεν έχω αντιληφθεί την δύναμη της. Απλά βλέπω τις θετικές επιδράσεις στο σαρκίο χωρίς όμως να μπορώ να αντιληφθώ την όλη πνευματικότητα που κρύβει μέσα της. Είναι κάτι το ασύληπτο που μόνο οι ΑΓΙΟΙ μπορούν να το βιώσουν.

Τονίζεται ότι, ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ η αντιμετώπιση του ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ μόνο με σαρκικές λογικές πράξεις και ΧΩΡΙΣ την εφαρμογή της καρδιακής νοεράς προσευχής. Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι κάποια στιγμή το ον θα κορεσθεί από τις σαρκικές λογικές πράξεις, οι οποίες δεν θα τους προσφέρουν καμία ευχαρίστηση εξαιτίας του κορεσμού και μοιραία θα αναζητήσει την λύση στον ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ. Η καρδιακή νοερά προσευχή μετατρέπει το ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ από ΣΑΡΚΙΚΗ ΠΙΕΣΗ πάνω στην ΨΥΧΗ σε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΗΔΟΝΗ.

Η σαρκική αντιμετώπιση του ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ μόνο με λογικές πράξεις και χωρίς πνευματική ζωή, έχει πάντοτε τον κίνδυνο το ον να πέσει σε παραλογισμούς διότι είναι πολύ δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στην λογική και στην παράλογη πράξη. Τα όρια γίνονται δυσδιάκριτα κάτω από την πίεση της ΣΑΡΚΙΚΗΣ ΗΔΟΝΗΣ η οποία σκοτίζει το ΛΟΓΙΚΟ μέρος της ΨΥΧΗΣ και οδηγεί τον άνθρωπο στην ΚΤΗΝΩΔΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ ΤΟΥ μετατρέποντας τον από ΛΟΓΙΚΟ ΟΝ ΣΕ ΑΛΟΓΟ ΚΤΗΝΟΣ με καταστρέπτικες συνέπειες όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για τους συνανθρώπους του.

Ο Διάβολος είναι ο ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ οπότε οι παράλογοι λογισμοί των δαιμόνων θα μας ακολουθούν μέχρι και την ώρα του θανάτου μας προσπαθώντας να οδηγήσουν την ΨΥΧΗ στον ΜΗ ΟΝ (ανυπαρξία), εκεί δηλαδή όπου εξέπεσε και ο ίδιος ο Διάβολος. Ο μόνος τρόπος για να περιορίσουμε την δύναμη των δαιμόνων είναι η επιδίωξη της αρετής. Ο Σωκράτης έλεγε "Ποτέ να μην μαθαίνεις ή να πράττεις κάτι το αισχρόν". Πρέπει δηλαδή να σφραγίσουμε τις αισθήσεις μας και να ελέγχουμε πάντοτε τι μπαίνει στην ΨΥΧΗ μας εφαρμόζοντας τον ΑΠΟΛΥΤΟ ΛΟΓΟ, δηλαδή το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ "Αισχρόν δε μήδεν πράττε, μηδέ μανθάνε"