Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Αόρατοι μανδύες...

Στη σελίδα του obelix7 υπάρχει το άρθρο αυτό σχετικά με τον αόρατο μανδύα και τη δυνατότητα δημιουργίας του στην πραγματικά με επιστημονικά μέσα. Πολύ ενδιαφέρον το κείμενο και αξίζει να το διαβάσετε όλοι. Προσωπικά, όμως, θέλω να σταθώ στην δήλωση του Γιώργου Μπαρμπαστάθη που ανήκε στην ομάδα της Σιγκαπούρης που ασχολήθηκε με την κατασκευή του μανδύα.

Πιο συγκεκριμένα ανέφερε "Πιστεύω ότι οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν με ποικίλους τρόπους ένα μανδύα που έχει την ιδιότητα να κρύβει αντικείμενα στον βυθό της θάλασσας, αν και δεν μπορώ να υποθέσω τι ακριβώς μπορεί να θέλουν να κρύψουν". Οι επιστήμονες υποτίθεται ότι ψάχνουν να βρουν τρόπους να εξηγήσουν τη φύση γύρω τους ή να τη χρησιμοποιήσουν για να πετύχουν κάποιο σκοπό. Κάποιον ή κοινωφελή(πχ. για το καλό της ανθρωπότητας) ή προσωπικό σκοπό(πχ. γιατί μου αρέσει να ανακαλύπτω νέα πράγματα). Δεν είναι κάτι που μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε ατζαμής. Αν δε θέλεις να ασχοληθείς με την επιστήμη, δεν κάθεσαι να περάσεις από πανεπιστήμια φυσικής επειδή δεν ήξερες τί άλλο να κάνεις. Τουλάχιστον, αυτό αντιλαμβάνομαι εγώ.

Με αυτή τη λογική λοιπόν, πώς ένας επιστήμονας δηλώνει ότι "ελπίζει"(όπως αντιλαμβάνομαι εγώ) να βρει χρησιμότητα ο μανδύας από τις κυβερνήσεις; Αφού οι κυβερνήσεις γνωρίζουμε καλά πως, ως επί το πλείστον, κοροϊδεύουν τον κόσμο και είναι απόλυτα συνεννοημένες μεταξύ τους η μία για τα προβλήματα της άλλης.

Όσο για το στρατό, που αναφέρεται παρακάτω στο άρθρο... Το μόνο που έχω να θυμίσω είναι μία σκηνή από την ταινία "The postman": "Μακάρι οι πόλεμοι να γινόντουσαν μόνο μεταξύ των δύο ηλίθιων που τους ξεκίνησαν". Μακάρι...

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Εκλογές λοιπόν...

Μου έστειλε ένας υποψήφιος(από τους πολλούς που κυκλοφορούν αυτό το μήνα) με e-mail την κάρτα του για να τον ψηφίσω στις εκλογές. Το παρακάτω είναι αυτό που του έστειλα σαν απάντηση.

Σκέφτηκα πολλές απαντήσεις που θα μπορούσα να σου στείλω. Θα περιοριστώ, όμως, στην παρακάτω.

Με ποια λογική πιστεύεις πως θα κερδίσεις ανθρώπους, αφού:
->εμφανίζεσαι ξαφνικά 1 μήνα πριν τις εκλογές
->με ενοχλείς με διαφημιστικά φυλλάδια με το πρόσωπό σου
->με ενοχλείς, χωρίς προηγουμένως να σε έχω ενοχλήσει

Γράφεις ότι θέλεις να γίνει η "Αθήνα [...] πραγματική Πολιτεία Ανθρώπου, Πολιτεία του Κόσμου". Την Αθήνα τη ρώτησες; Η Αθήνα είναι οι πολίτες της. Οι πολίτες της είναι που θα ενδιαφερθούν για την πόλη τους. Αν μπορείς να πείσεις τους πολίτες πως μπορούν να βοηθήσουν την πόλη τους, έχει καλώς. Οφείλω να σου θυμίσω, όμως, πως η Αθήνα μια χαρά ήταν στην αρχαιότητα, μέχρι που άνθρωποι με πολιτική εξουσία την κατέστρεψαν. Άνθρωποι με την εξουσία που εσύ και η παράταξή σου(και οι υπόλοιπες κομματικές/μη-κομματικές/ανεξάρτητες παρατάξεις) προσπαθείτε αυτή τη στιγμή να αποκτήσετε. Τόσον καιρό που ήσαστε; Γιατί με θυμάστε 1 μήνα πριν τις εκλογές;

Ακόμη και τη σουλτανίνα την φροντίζουν καλύτερα οι γεωργοί. Κι ο γεωργός είναι ηγέτης του κτήματός του. Εσείς δε προσπαθείτε μέσω της ψήφου μου, να αποκτήσετε ηγετική θέση; Διαβάστε τί χρειάζεται να κάνει ο γεωργός για τη σουλτανίνα και μετά σκεφτείτε τί πρέπει(ή μάλλον τί έπρεπε) να κάνετε εσείς για εμάς.
------ ------ ------
ΤΟ ΦΥΤΕΜΑ ΤΗΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ
Το φύτεμα της Σουλτανίνας είναι μια ολόκληρη διαδικασία που για να έχει καλό αποτέλεσμα, για να πιάσει το φυτό όπως λένε στη γλώσσα του οι παραγωγοί, πρέπει να ακολουθηθούν ορισμένοι κανόνες. Θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε παρακάτω τους κανόνες αυτούς χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και από μόνοι τους οι παραγωγοί δεν αλλάζουν τους κανόνες αυτούς. Το φύτεμα της Σουλτανίνας πρέπει κατ' αρχήν να γίνει σε χωράφι το οποίο προηγούμενα έχει ετοιμαστεί γι' αυτό. Πρέπει δηλαδή να έχει σκαφτεί από την προηγούμενη χρονιά με βαθιά άροση (μεγάλα αλέτρια) και κατόπιν αφού το χώμα φρεσκαριστεί να σκαφτεί με φρέζα για να ισοπεδωθεί. Έτσι θα είναι έτοιμο να δεχθεί το μόσχευμα. Το δίμηνο Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου είναι η καταλληλότερη εποχή για το φύτεμα. Το βάθος του λάκκου το οποίο θα φυτέψουμε το μόσχευμα είναι περίπου 40 εκατοστά. Το φυτό φυτεύεται σε σχήμα παλμέτας σε απόσταση 2,5 μέτρων το ένα από το άλλο. Οι σειρές απέχουν μεταξύ τους περίπου 3 μέτρα. Το φύτεμα γίνεται με δύο τρόπους. Είτε με μόσχευμα από το ήμερο φυτό, είτε με έρριζο άγριο υποκείμενο το οποίο όμως είναι υποχρεωμένος ο παραγωγός γύρω στον Αύγουστο να το κεντρώσει ήμερο. Το μόσχευμα από το ήμερο φυτό, πριν τη φύτευσή του, το κάτω μέρος του βαπτίζεται σε σκόνη ορμόνη ριζοβολίας, για να μπορεί πιο εύκολα και πιο γρήγορα να ριζοβολήσει. Και οι δύο τρόποι χρησιμοποιούνται σήμερα από τους αγρότες με αρκετές αποτυχίες και επιτυχίες και στις δύο περιπτώσεις. Το φύτεμα του άγριου υποκειμένου είναι πιο πολυδάπανη διαδικασία γιατί το υποκείμενο αγοράζεται και θέλει αργότερα κέντρωμα, όπως είπαμε παραπάνω, αλλά είναι πιο σίγουρο να πιάσει γιατί έχει έτοιμες τις ρίζες, ενώ το ήμερο μόσχευμα καλείται μόνο του να βγάλει ρίζες βοηθούμενο γι' αυτό το σκοπό από την ορμόνη ριζοβολίας που είπαμε πιο πάνω. Αν όλα πάνε καλά στο φύτεμα και το χωράφι έχει προετοιμαστεί κατάλληλα, σε 3 χρόνια το φυτό μπαίνει σε κανονική παραγωγή.

ΟΡΓΩΜΑ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ
Φρεζάρουμε (οργώνουμε) το φθινόπωρο για να καταστρέψουμε ότι ζιζάνιο δημιουργήθηκε κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Επίσης το επόμενο φρεζάρισμα θα γίνει στην αρχή της άνοιξης για να καταστραφούν τα ζιζάνια που βγήκαν το Χειμώνα όταν το χωράφι έχει κάνει ρώγα. Ένα επόμενο φρεζάρισμα γίνεται μόλις δέσουν οι καρποί κατά τα μέσα Ιουνίου. Η σουλτανίνα οργώνεται μια φορά κατά το μήνα Οκτώβρη για να είναι το χώμα της αφράτο και να πιει νερό από τις βροχές του χειμώνα. Άλλες δύο με τρεις φορές οργώνεται την Άνοιξη, για να καταπολεμήσουμε τα χορτάρια και τα ζιζάνια που είναι βλαβερά για τη σουλτανίνα. Επίσης τα οργώματα αυτά γίνονται για να μην σκάει το χώμα και μπαίνει μέσα η ζέστη. Έτσι μένει μέσα στις ρίζες η υγρασία και αντέχει το καλοκαίρι με την πολλή ζέστη.

ΠΟΤΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ
Την σουλτανίνα την ποτίζουμε από 4 ως 10 φορές το χρόνο. Υπάρχει διαφορά τοποθεσίας, δηλαδή αν είναι σε υψηλό ή χαμηλό επίπεδο και ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Μερικοί μήνες που την ποτίζουμε είναι: Ο Φεβρουάριος άσχετα αν βρέχει ή όχι. Τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο κάθε 20 μέρες. Επίσης την ποτίζουμε μετά την καρπόδεση. Η σουλτανίνα ποτίζεται 3 με 4 ώρες ανάλογα με την παροχή του δικτύου, τα κυβικά του πηγαδιού, το στρεμματολόγιο και τα μπεκ. Το νερό το παίρνουμε από το πηγάδι, από τη στέρνα ή από τις γεωτρήσεις. Στα ορεινά όμως κτήματα την ποτίζουμε από τα ποτάμια. Στην περιοχή μας στο πότισμα της σουλτανίνας γίνεται χρήση από το νερό που παίρνουμε από γεωτρήσεις που έχουν κάνει ιδιώτες κυρίως. Η παροχή νερού γίνεται από τις γεωτρήσεις από τις μεγάλες σωλήνες Ρ 110 και μέσα στις καλλιέργειες με μικρότερους σωλήνες Ρ 32 και Ρ 12. Επάνω στους μικρότερους σωλήνες είναι προσαρμοσμένοι οι σταλακτήρες (μπεκ) από όπου σταλάζει το νερό.

ΤΟ ΚΛΑΔΕΜΑ ΤΗΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ
- Με ποια εργαλεία κλαδεύουμε τη σουλτανίνα;
Για να κλαδευτεί η σουλτανίνα χρησιμοποιούμε τα κηπευτικά μηχανήματα ή το ψαλίδι και το πριόνι ή το αυτόματο κλαδευτικό. - Τι αφαιρούμε από τη Σουλτανίνα με το κλάδεμα; Από τη σουλτανίνα αφαιρούμε την παλιά αμολυτή.
- Τι αφήνουμε;
Αφήνουμε τα 2 φρέσκα βλαστάρια. Το πρώτο βλαστάρι το κάνουμε κεφαλάκι μικρό που αποτελείται από 2 οφθαλμούς και ένα μακρύ κεφαλάκι που αποτελείται από 7 οφθαλμούς.
-Κάθε πότε κλαδεύουμε τη σουλτανίνα;
Τη σουλτανίνα την κλαδεύουμε κάθε Ιανουάριο όπως λέει το ποίημα: Γενάρη μήνα κλάδευε φεγγάρι μην εξετάσεις.
- Για ποιο σκοπό κλαδεύουμε την Σουλτανίνα;
α) για να δώσουμε σχήμα και μορφή στο φυτό.
β) για να βγουν σε ομοιόμορφες θέσεις τα σταφύλια.
γ) για να πάρουμε καρπούς καλύτερης ποιότητας.
- Ποια συστήματα κλαδέματος εφαρμόζουμε στη σταφίδα;
α) Κλάδεμα σχήματος
β) Κλάδεμα καρποφορίας
Κατά το κλάδεμα σχήματος δίνουμε ένα ορισμένο σχήμα στο φυτό και κατά το κλάδεμα καρποφορίας θα καθορίζουμε τον αριθμό και τη θέση των ματιών από όπου θα βγουν τα σταφύλια.
- Στο κλάδεμα σχήματος πόσα σχήματα μπορούμε να δώσουμε στη σταφίδα;
Το κυπελλοειδές (σαν κύπελλο)
Το γραμμοειδές (παλμέττα με σύρματα)
Το μικτό (έχει και τα δύο παραπάνω)
Εκτός από τις συνηθισμένες καλλιεργητικές τεχνικές του κλαδέματος στην αμπελοκαλλιέργεια εφαρμόζουμε και ειδικές τεχνικές όπως είναι το χλωρό κλάδεμα (Βλαστολόγημα, Κορφολόγημα, Ξεφύλλισμα) που σκοπό έχουν να εξασφαλίζουν καλύτερη θρέψη των καρποφόρων οργάνων και βελτίωση της παραγωγής.

ΕΞΟΔΑ ΟΡΓΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΛΑΔΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ
Το όργωμα γίνεται με τρακτεράκια, με φρεζάκια και με διάφορες σκαλιστικές - καλλιεργητικές μηχανές, οι οποίες κοστίζουν γύρω στα τρία εκατομμύρια δραχμές. Το όργωμα στοιχίζει από 5.000 - 7.000 δρχ το στρέμμα. Το κλάδεμα γίνεται με παραδοσιακές ψαλίδες οι οποίες κοστίζουν 8.000 δρχ περίπου ή με κομπρεσεράκι ενσωματωμένο σε τρακτέρ το οποίο λειτουργεί με πίεση αέρος. Το ημερομίσθιο του κλαδέματος κυμαίνεται από 7.000 - 10.000 δρχ.

------ ------ ------
Τέλος, όπως βλέπετε και παραπάνω, η σουλτανίνα κοστίζει για το όργωμα(για να προετοιμαστεί το χώμα δηλαδή)5.000-7.000 δρχ το στρέμμα. Με έξοδα του ίδιου του γεωργού. Δεν κοστίζει 5.000 - 7.000 ευρώ(!) ανά δήμο(!). Ούτε είναι έξοδα του κράτους. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Έξοδα του κράτους είναι. Γιατί αν είναι χρήματα της παράταξης που στηρίζει τους υποψηφίους, τότε είναι χρήματα που οι πολιτικοί έκλεψαν από τα ταμεία του κράτους. Γενικώς, το ελληνικό δημοκρατικό νομοθετικό πλαίσιο είναι πολιτικά δημοκρατικό και λαϊκά ολιγαρχικό. Μπράβο σας που θέλετε να πάρετε κι εσείς μέρος σε αυτούς που φτύνουμε!

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Άλσος Βεϊκου

Μετά από πολύ καιρό επισκέφτηκα εκ νέου, πριν λίγες μέρες, το Άλσος Βεϊκου στην οδό Βεϊκου στο Γαλάτσι. Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει πολύ, όσον αφορά στο φυσικό πράσινο τοπίο, κάτι που φυσικά μόνο κακό δεν είναι, αλλά οι εγκαταστάσεις έχουν αλλάξει τρομερά.

Πλέον, υπάρχουν γήπεδα ποδοσφαίρου, γήπεδα μπάσκετ, γήπεδα βόλλευ, πισίνα τεραστίων διαστάσεων(προσωπικά μιλώντας πάντα)... Το πιο σημαντικά φυσικά είναι πως ο κόσμος πιστεύει στο πάρκο και συμμετέχει ενεργά σε αυτό, χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις που αυτό του παρέχει.

Η πιο ωραία ιδέα που μπόρεσα, όμως, να δω, ήταν το ανοιχτό γυμναστήριο. Ένας μικρός, αλλά καθόλου στριμωγμένος χώρος, που βρίσκεται ακριβώς μετά την κεντρική είσοδο του πάρκου, στον οποίο υπάρχουν τοποθετημένα όργανα γυμναστικής.

Το κάθε όργανο έχει δύο πλευρές(μπρος και πίσω) με αποτέλεσμα να μπορούν να γυμνάζονται ταυτόχρονα στο ίδιο όργανο δύο άτομα, χωρίς το ένα να εμποδίζει το άλλο. Μάλιστα, κάποια από τα όργανα, έχουν τη μία τους πλευρά στοχευμένη στους ψηλούς και την άλλη τους πλευρά στους σχετικά πιο κοντούς. Έτσι, ο καθένας μπορεί να γυμναστεί χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.

Ο συγκεκριμένος χώρος δεν περιέχει εξειδικευμένο άτομο(ιατρό) για την αποφυγή τυχών προβλημάτων υγείας του αθλούμενων, αλλά εννοείται πως υπάρχει προειδοποιητική πινακίδα που ενημερώνει πως πρέπει να γυμνάζονται μόνο όσοι είναι υγιείς. Άλλωστε, τα όργανα δε χρησιμοποιούν επιπλέον βάρη για να γυμνάσουν τους αθλούμενους. Η λογική τους στηρίζεται στην επάναληψη των κινήσεων, και όχι στη διεξαγωγή δύσκολων ή κουραστικών κινήσεων. Τελικό αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας είναι η εκγύμναση του σώματος, η γράμμωση δηλαδή και όχι η διόγκωσή του.

Τελικά, φαίνεται πως ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει το πάρκο αυτό. Και ακόμη περισσότερο έχει αγκαλιάσει και τις παροχές του. Η πισίνα, που χρησιμοποιείται με συνδρομή, είναι γεμάτη, στους διαδρόμους του πάρκου υπάρχουν πάντα παιδιά ή μεγάλοι που κυκλοφορούν με το ποδήλατό τους, ή κάνουν jogging, το γήπεδο μπάσκετ/βόλλευ είναι γεμάτο με άτομα που αθλούνται σε αυτό και, όσο για τα όργανα, υπάρχουν πολλά άτομα που γυμνάζονται καθώς και πολλά που περιμένουν τη σειρά τους χωρίς την παραμικρή δυσανέσχεια ή τσακωμό. Μήπως να πάρετε το παιδί σας ή το/τη σύντροφό σας για μια βόλτα;

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

Περί φορολόγησης της εκκλησίας...

Μεγάλος θόρυβος γίνεται, ειδικά, αυτή την περίοδο σχετικά με την εκκλησιαστική περιουσία και τη φορολόγησή της. Καλό είναι να δούμε αρχικά κάποιες έννοιες και λίγο τις καταστάσεις που έφεραν τα πράγματα στην παρούσα κατάσταση.

Στην εγκυκλοπαίδεια Υδρία, μπορούμε να βρούμε την εξής ερμηνεία του όρου "εκκλησιαστική περιουσία”:
Το σύνολο της ιδιοκτησίας που ανήκει σε μια Εκκλησία. Προέρχεται από δωρεές, κληρονομιές και άλλες δικαιοπραξίες, αλλά και από ιστορικές συνθήκες που οδήγησαν στη συσσώρευση πλούτου λόγω της έντονης κοσμικής δράσης των Εκκλησιών. Από το 19ο αιώνα σημειώνεται η γενική αντίδραση εναντίον των εκκλησιαστικών αρχών. [...] Στον ελλαδικό χώρο οι απαλλοτριώσεις για κοινωνικούς σκοπούς της εκκλησιαστικής περιουσίας υπήρξαν σχεδόν πάντοτε συναινετικές, χωρίς να πυροδοτήσουν μείζονες διαμάχες όπως στη Δύση. Στον Καναδά για παράδειγμα, το ένα έβδομο των δημοσίων εκτάσεων, που είχε μείνει ανεκμετάλλευτοι, τέθηκε για μελλοντική χρήση του προτεσταντικού κλήρου, με το Συνταγματικό Νόμο του 1791[...].

Από το reporter.gr αντλούμε συμπληρωματικά τις εξής πληροφορίες:
[...]Ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας, ίσως το μέγιστο, προέρχεται από δωρεές που έγιναν προς την Εκκλησία κατά την Τουρκοκρατία, για να μην πάρουν τα κτήματα οι κατακτητές. Οι Τούρκοι δε σέβονταν την περιουσία των Ελλήνων αλλά σέβονταν την περιουσία της Εκκλησίας. Έτσι, η Εκκλησία εμφανίζεται ως θεματοφύλακας περιουσιών που της δόθηκαν από κατατρεγμένους Έλληνες για να τις φυλάξει και να τις διασώσει. Έτσι πολλοί κατάφεραν να προστατέψουν τις περιουσίες τους, αν και αιώνες αργότερα εκ των πραγμάτων οι μονές τις καρπώθηκαν. Ένα σκοτεινό σημείο παραμένει η αξιοπιστία των χρυσόβουλων που επικαλούνται πολλές μονές στα δικαστήρια. Αυτό που πολλοί ιστορικοί και αρχειονόμοι αναφέρουν είναι ότι, λόγω της τακτικότατης ενασχόλησης των καλόγερων με την αντιγραφή βιβλίων, πολλοί φρόντισαν να παραχαράξουν αντίγραφα αυτοκρατορικών αποφάσεων. Ένας άλλος παράγοντας που διογκώνει τη μοναστηριακή περιουσία είναι ο κανόνας που θέλει τους μοναχούς να είναι ακτήμονες, κάτι που σημαίνει ότι χαρίζουν την περιουσία τους στη μονή όπου ζουν, ενώ δεν πρέπει να λησμονούμε τις εκατοντάδες δωρεές ανά την επικράτεια.

Όπως διαβάζουμε, η εκκλησία αύξησε την περιουσία της ιδιαίτερα χάρις στην ελληνική κατοχή από τους Τούρκους. Οι Τούρκοι μπορεί να μην σέβονταν τίποτα(πχ. ανθρώπινες ζωές, γυναίκες, παιδιά) αλλά σέβονταν τη θρησκεία και τους ναούς. Τους ναούς του αναγνωρισμένα ελλαδικού χώρου τουλάχιστον! Τότε η εκκλησία βοηθούσε τους άπορους, παρέχοντάς τους τροφή, νερό κ.α. που αγόραζε μέσα από τις δωρεές του κόσμου. Επίσης, για να διασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για την οικογένειάς τους, οι άνθρωποι έδιναν τα κτήματά τους στην εκκλησία, η εκκλησία κρατούσε αρχείο με την ιδιοκτησία του καθενός και θα του την επέστρεφε όταν τελείωνε ο πόλεμος.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό, όμως, να σκεφτούμε πως υπήρξαν πολλοί άνθρωποι, ειδικά σε περιόδους πολέμου, οι οποίοι επέλεξαν να γίνουν κληρικοί, όχι από πίστη, αλλά γιατί προσπάθησαν να αποφύγουν να πολεμήσουν. Αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ πιθανό να προσπάθησαν, και να κατόρθωσαν, να παραποιήσουν τα αρχεία της εκκλησίας ώστε να μην επιστρέψουν τα κτήματα στους πρωταρχικούς ιδιοκτήτες τους.

Εκ μέρους της εφημερίδας “ΑΤΤΙΚΗ περιφέρεια” (Παρασκευή 2 Απριλίου 2010) είχαν ερωτηθεί κάποιοι άνθρωποι σχετικά με το αν συμφωνούν με τη φορολόγηση της εκκλησίας. Ένας εξ αυτών απάντησε ότι “Δεν θα έπρεπε να το συζητάμε αν θα φορολογηθεί ή όχι η εκκλησιαστική περιουσία, καθώς θα έπρεπε να είναι δεδομένο. Οι αντιδράσεις όσων δεν συμφωνούν είναι αδικαιολόγητες. Ούτε εμείς επιλέξαμε να φορολογηθούμε, ούτε μας ρώτησε κανείς αν έχουμε χρήματα. Πιστεύω πως το κράτος πρέπει να το επιβάλει".

Όλοι οι πολίτες συμφωνούν ότι η εκκλησία θα έπρεπε να συνεχίσει να βοηθάει τους άπορους ή όσους την έχουν ανάγκη, όπως συνέβαινε και σε καιρούς πολέμου. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο όποιος γίνεται μοναχός, υποχρεούται να δώσει την περιουσία του στη μονή. Τα κτήματα που αποκτάει μία μονή από τους μοναχούς ή από τις δωρεές, καλώς τα αποκτάει. Το πρόβλημα είναι η χρήση τους. Τι τα κάνει όλα αυτά τα κτήματα!

Αν κάποιος επαρχιώτης, Έλληνας ή όχι, δεν έχει δουλειά, γιατί να μην δοθούν κάποια κτήματα προς εκμετάλλευση σε αυτόν ώστε να τα καλλιεργήσει! Δε χρειάζεται να περάσει η ιδιοκτησία τους σε αυτόν. Αρκεί να του δοθεί, έστω και προφορικά, αλλά να ισχύει, μια άδεια χρήσης του οικοπέδου για καλλιεργητικούς σκοπούς. Ακόμη κι αν δεν πετύχει πολλά έτσι, η εκκλησία θα έχει κάνει το καθήκον της.

Σε αυτό το σημείο του κειμένου, καλό είναι να αναφερθεί και η άλλη άποψη. Ωραία αυτά που λένε οι πολίτες. Ας μην ξεχνάμε, όμως, πως τα Μ.Μ.Ε. έχουν μεγάλη δύναμη και είναι παραπάνω από πρόθυμοι οι ιδιοκτήτες τους, να στρέψουν την οργή του κόσμου στην εκκλησία ή γενικότερα σε πράγματα που δεν αφορούν τα μέτρα της κυβέρνησης. Γι' αυτό θα συμπεριλάβουμε παρακάτω και την αντίθετη άποψη όπως τη βρήκαμε στο toaftonoito.blogspot.com:
" Η αντιβασιλεία του Όθωνα [...] με τα βασιλικά διατάγματα του 1833 και 1834 απεφάσισε τη διάλυση 416 μοναστηριών και τη διάθεση της κινητής και ακίνητης περιουσία τους με το πρόσχημα να συσταθεί το "Εκκλησιαστικό Ταμείο". Ήταν όμως τόσο κακή η σύσταση και οργάνωση του ταμείου αυτού, ώστε το μόνο που συνέβη ήταν η διαρπαγή της εκκλησιαστικής περιουσίας και η πώληση -εκ μέρους επιτηδείων- ιερών σκευών και κειμηλίων στα παζάρια. Το 1836 η απαλλοτριωτική διάθεση της Αντιβασιλείας επεκτάθηκε και στην περιουσία των Μοναστηριών που διατηρήθηκαν σε λειτουργία "χάριν θεάρεστων έργων και προς οικοδομήν ιερών και αγαθοεργών καταστημάτων". Έτσι απαλλοτριώθηκαν υποχρεωτικά και άλλες μοναστηριακές εκτάσεις, ενώ σε όσες απέμειναν επιβλήθηκε βαρύτατη έμμεση φορολογία.

-Στη διάρκεια της δεύτερης και τρίτης δεκαετίας του 20ου αιώνα, μετά τους Βαλκανικούς και τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίως δε έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922), [...] απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά πολλές μοναστηριακές εκτάσεις για την αποκατάσταση προσφύγων και ακτημόνων και για λόγους "προφανούς ανάγκης και δημόσιας ασφαλείας". Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περίοδο 1917 μέχρι 1930 απαλλοτριώθηκαν εκκλησιαστικές εκτάσεις αξίας άνω του ενός δισεκατομμυρίου προπολεμικών δραχμών και το Κράτος κατέβαλε στο Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο μόνο το 4% (40 εκατομμύρια δραχμές). Τα υπόλοιπα 960 εκατομμύρια οφείλονται ακόμα! Τα περισσότερα μοναστήρια καταδικάστηκαν με τον τρόπο αυτό σε μαρασμό και λειψανδρία! Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με υπολογισμούς κατά την πρώτη φάση μόνο, το 50% της γεωργική γης της εκκλησίας δόθηκε σε ακτήμονες, ενώ και η δεύτερη φάση που ολοκληρώθηκε γύρω στο 1930 ήταν εξίσου μεγάλο το κομμάτι γης της εκκλησίας που απαλλοτριώθηκε.

-Με τον κωδ. νόμο 4684/1931 περί "Οργανισμοί Διοικήσεως Εκκλησιαστικής και Μοναστηριακής Περιουσίας" αποφασίσθηκε από την Πολιτεία η ρευστοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Μονών παρά τις επιφυλάξεις της Εκκλησίας. Ό,τι εισπράχθηκε από τη ρευστοποίηση σχεδόν στο σύνολό του εξανεμίστηκε εξαιτίας του Β Παγκοσμίου Πολέμου και της ξενικής κατοχής (1940-44).

-Με την από 18/9/1952 [...] η Εκκλησία της Ελλάδος υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στο Κράτος το 80% της καλλιεργούμενης ή καλλιεργήσιμης αγροτικής περιουσίας της με αντάλλαγμα να λάβει κάποια αστικά ακίνητα και 45.000.000 δραχμές νέας (τότε) εκδόσεως. Στη σύμβαση του 1952 περιέχεται η διακήρυξη του κράτους ότι η απαλλοτρίωση αυτή είναι η τελευταία και δεν πρόκειται να υπάρξει νεότερη στο μέλλον, ενώ υπάρχει και η δέσμευση ότι η Πολιτεία θα παρέχει κάθε αναγκαία υποστήριξη (υλική και τεχνική), ώστε η Εκκλησία να μπορέσει να αξιοποιήσει την εναπομείνουσα περιουσία της. Στην ίδια σύμβαση καθιερώθηκε και η "μισθοδοσία" των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό - του δε Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών από το έτος 1980 - ως υποχρέωσις του Κράτους έναντι των μεγάλων παραχωρήσεων γης στις οποίες είχε προβεί η Εκκλησία της Ελλάδος κατά την δεκαετία 1922-32. Δηλαδή, επειδή το Κράτος αδυνατούσε να καταβάλει οποιοδήποτε αντίτιμο - όπως προέβλεπε ο νόμος του 1932 - συνεφωνήθη να μισθοδοτούνται επ' άπειρον οι κληρικοί και το Κράτος δεσμεύθηκε επ' αυτού[...]
"

Υπάρχουν και άλλα πολλά που γράφονται στην ιστοσελίδα/blog που προαναφέρθηκε. Το κράτος εκμεταλλεύτηκε πάρα πολύ την εκκλησία σε διάφορες περιόδους. Μόλις το 1980 της έδωσε ένα αντίτιμο για όσα προσέφερε στο κράτος. Εν έτει 2010, μόλις 30 χρόνια μετά, χρόνια χωρίς πολέμους από εξωτερικούς παράγοντες, το ελληνικό κράτος αρέσκεται στο να δημιουργεί εσωτερικούς πολέμους. Πολέμους, όχι φυσικά, μεταξύ κράτους και πολιτών αλλά μεταξύ εκκλησίας και πολιτών. Σίγουρα, δεν είναι δυνατόν να πούμε ότι η ιστορία του Βατοπεδίου δεν έγινε ποτέ. Δεν είναι, άλλωστε, αυτός ο σκοπός. Ας ρίξουμε, όμως, τις ευθύνες σε όσους τις έχουν κάθε φορά.

Το Βατοπέδι δεν είναι όλη η εκκλησία. Αντίστοιχα, το κράτος δεν είναι μόνο οι πολιτικοί. Είναι και οι πολίτες. Και όσο οι πολίτες χρησιμοποιούν το, γνωστό σε όλους, μέσο ώστε να επιτύχουν ένα καλό διορισμό για αυτούς και την οικογένειά τους ή προσπαθούν να αποκρύψουν από την εφορία κομμάτια της ιδιοκτησίας τους, τόσο οι πολιτικοί παίρνουν δύναμη και τόσο πιο δύσκολο είναι να τα πράγματα να αλλάξουν. Στα δημοκρατικά πολιτεύματα κυβερνάει, θεωρητικά, ο λαός. Ο κυρ-Γιώργος, ο Μπάμπης, η Χαρούλα, η Ελένη... Φίλοι μας, γνωστοί μας, συντοπίτες μας. Αν δε μας νοιάζει να είμαστε δίκαιοι απέναντι στους άλλους, ας είμαστε δίκαιοι, τουλάχιστον, απέναντι σε αυτούς. Και κλείνω με τα παρακάτω λόγια.

Στο ελληνικό δημοκρατικό πολίτευμα δεν κυβερνάει ο λαός. Ο λαός, απλώς, φορτώνεται τις επιλογές των πολιτικών που ο ίδιος επέλεξε.

Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

Ιστοσελίδες Κοινωνικής Δικτύωσης

Η σύγχρονη εποχή δε διαφέρει και πολύ από τις περασμένες. Ακόμη συμβαίνουν θαύματα ή ατυχίες στη ζωή του κάθε ανθρώπου. Ακόμη κάποιοι αδικούνται τη στιγμή που κάποιοι κερδίζουν περισσότερα. Όμως ποτέ πριν δεν είχε εκμεταλλευτεί τόσο έντονα η ανάγκη επικοινωνίας των ανθρώπων μεταξύ τους.

Ήδη από τη δεκαετία του '90, όταν πρωτοδιαδόθηκαν τα γνωστά κινητά τηλέφωνα στην Ελλάδα, ξεκίνησε η εμπορευματοποίηση της επικοινωνίας μέσω των εταιριών που υποστήριζαν τη δικτύωσή τους(Telestet, Panafon, Cosmote). Κάποιοι ίσως θεωρήσουν πως αυτό έγινε και παλαιότερα (πχ. αστικές γραμμές ΟΤΕ) αλλά τα πράγματα δεν ήταν τόσο “ύποπτα” τότε. Προφανώς και μία εταιρία ολοκληρώνει ένα έργο με σκοπό να αποφέρει αυτό κέρδος πίσω σε αυτήν. Όταν, λοιπόν, ο ΟΤΕ πραγματοποιεί καλωδίωση σχεδόν όλου του ελλαδικού χώρου, είναι αυτονόητο πως θα χρεώσει με ένα πάγιο και μια συνδρομή τους πελάτες της. Όπως έγινε και με τα κινητά τηλέφωνα και την εγκατάσταση κεραιών που επίσης χρεώνονται στους συνδρομητές.

Με το πέρασμα του χρόνου, οι συνδρομητές άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι τα μηνύματά τους αποθηκεύονται στους υπολογιστές της εκάστοτε εταιρίας(απόλυτα λογικό από τη στιγμή που όταν στέλνουμε ένα μήνυμα, αυτό παραμένει αποθηκευμένο μέχρι να παραληφθεί ή μέχρι να ξεπεραστεί ένα συγκεκριμένο χρονικό όριο). Πριν καιρό, όταν εμφανίστηκε το θέμα της Vodafone και της Siemens, περί υποκλοπών, έγινε αντιληπτό ότι και οι συνομιλίες αποθηκεύονται. Και ξεπωλούνται παράνομα.

Αυτό, όμως, ήταν το χτες. Το σήμερα περιλαμβάνει υπολογιστή σε κάθε σπίτι, συνδρομή για σύνδεση στο διαδίκτυο(internet), πολλούς ηλεκτρονικούς λογαριασμούς για κάθε χρήστη (e-mail, blog, websites, e-banking, e-shopping), και ειδικά πιο τελευταία και πάρα πολλές ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Αυτές οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης διαφέρουν από τις υπόλοιπες απλές ιστοσελίδες δικτύωσης στη λογική τους. Στον ιστοχώρο last.fm για παράδειγμα εγγράφονται χρήστες με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων περί της μουσικής που ακούν, ενώ το artspot.gr κάνει αντίστοιχη δουλειά σε θέματα καλών τεχνών. Και στα δύο, επίσης, ο χρήστης που έχει εγγραφεί σε αυτά, έχει τη δυνατότητα να “ανεβάσει” ηλεκτρονικά φωτογραφίες, βίντεο ή μουσική από το προσωπικό του υλικό που έχει δημιουργήσει ο ίδιος.

Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όμως, όπως badoo, facebook, hi5 κ.α. έχουν ως λογική ότι ο χρήστης δημιουργεί λογαριασμό σε αυτά τα site, για να παράσχει τα προσωπικά του στοιχεία, να τα δημοσιοποιήσει σε γνωστούς και αγνώστους του διαδικτύου(ακόμη και σε όσους απλώς ψάχνουν πχ. στο Google) ώστε όσοι επιθυμούν να τον κάνουν “φίλο” τους. Φυσικά, τα δεδομένα του κάθε χρήστη κάπου αποθηκεύονται. Είτε αυτά τα δεδομένα αφορούν καθημερινές φωτογραφίες τοπίων χωρίς πρόσωπα, είτε αφορούν το πού μένει ή συχνάζει ή πού εργάζεται ο χρήστης, αποθηκεύονται σε βάσεις δεδομένων(μεγάλες λίστες) όπου ο εκάστοτε διαχειριστής του site μπορεί να τις αναγνώσει ολοκάθαρα, σα να διαβάζει εφημερίδα στο σπίτι του. Κι αν υποθέσουμε ότι εταιρίες πληρώνουν εκατομμύρια προκειμένου να μάθουν στοιχεία για τους ανθρώπους, ώστε να μπορέσουν να βρουν τρόπους να τους πουλήσουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους, μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι οι διαχειριστές δε θα κρατήσουν τις πληροφορίες που μας αφορούν, και τους έχουμε αβίαστα δώσει, για τον εαυτό τους, χωρίς να προσπαθήσουν να ωφεληθούν από αυτές. Να σημειωθεί πως όταν γίνεται αναφορά σε εταιρίες, εννοούνται εταιρίες που βοηθούν ή αποθαρρύνουν τους πελάτες από την αγορά ενός προϊόντος, μέχρι και εταιρίες που βοηθούν ή αποθαρρύνουν τους πολίτες ώστε να ανέβει ή όχι μία κυβέρνηση.

Ίσως άκρως συνωμοσιολογικό. Ίσως πάλι και όχι. Το σίγουρο είναι ότι κατ' επιλογήν μας, έχουμε καταντήσει(ή “καταλήξει” αν φαίνεται σκληρό το “καταντήσει”) 1 στις 3 λέξεις της καθημερινής μας ζωής και της συνεννόησής μας με τους άλλους να είναι “facebook”,”msn”, ”hi5”. Χάνουμε όλο και περισσότερο το δικαίωμα να διατηρήσουμε το όνομά μας για εμάς, τη ζωή μας και την εργασία μας για αυτούς που θέλουμε στη ζωή μας και που αγαπάμε, και επειδή το κάνει ένας ή δύο, ακολουθούμε κι εμείς. Επειδή βλέπουμε σε μία σελίδα που προσπαθούμε να γραφτούμε χρήστες, να μας έχει κενά πεδία για το όνομά μας, το επάγγελμά μας, τη φωτογραφία μας, τη φωτογραφία της κοπέλας μας, της μάνας μας κ.ο.κ. νομίζουμε πως είναι υποχρεωτικό και να τα συμπληρώσουμε. Και τα δίνουμε. Και ακολουθούμε τη μόδα. Σαν τα πρόβατα. Κι η αλήθεια είναι πως δεν είναι κακό να είσαι πρόβατο. Απλώς, χρειάζεται και ο κατάλληλος βοσκός.