Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Ρούνι-Ρούνι, ύπουλο κακό...

Το καλοκαίρι μας τελείωσε (όσο σκληρό κι αν ακούγεται). Ο Σεπτέμβριος αριθμεί ήδη 19 μέρες. Κάποιοι νοσταλγούν τις διακοπές, κάποιοι χαίρονται που έρχεται ο χειμώνας, ενώ υπάρχει και ένα γενικότερο "πάλης ξεκίνημα - νέοι αγώνες" κλίμα από τις επιστροφές σε σχολεία και δουλειές, όλα συνοδεία ενός "Λονδρέζικου" από καιρικής άποψης δεκαπενθήμερου, που μας έστειλε, πρόωρα, να ψάχνουμε στις ντουλάπες μας θαμμένα μακρυμάνικα και ζακέτες.

Μέσα σε όλο αυτό το χαμό και μια ανάσα πριν από τις εκλογές, ήρθε η ώρα να θυμηθούμε και ένα παλιό φίλο που πέρυσι μας απασχόλησε πολύ και προβλέπεται φέτος να μας απασχολήσει περισσότερο... Αναφέρομαι, ασφαλώς, στη γρίπη των χοίρων.
Και γιατί είναι τώρα η κατάλληλη ώρα να ασχοληθούμε με αυτό το θέμα; Για έναν πολύ απλό λόγο. Το φθινόπωρο και ο χειμώνας είναι οι δυο εποχές που ευνοείται η μετάδοση του ιού της γρίπης, λόγω του συγχρωτισμού σε κλειστούς χώρους. Πρόκειται, δηλαδή, για εποχική ασθένεια και δεν υπάρχει χειμώνας που να μην έχουμε κρούσματά της, πόσο μάλλον μετά από τις διακοπές, που όλοι μας ήρθαμε έμμεσα σε επαφή με χιλιάδες τουρίστες. Σε αυτά τα πλαίσια, λοιπόν, ας επανεξετάσουμε το θέμα και αυτή τη φορά με πιο καθαρό μυαλό, ψυχραιμία και με λιγότερες ανακρίβειες και υπερβολές από τα Μ.Μ.Ε.

Κατ' αρχάς, για να βάλουμε και λίγο τα πράγματα στη θέση τους, ας αφήσουμε στην άκρη τις περσινές υστερείες, καταστροφολογίες και κρίσεις πανικού! Η γρίπη των χοίρων δεν είναι κάποια καινούρια, "μυστηριώδης" ασθένεια. Η γρίπη είναι γρίπη! Τη γνωριμία μας με τον ιό και τα συμπτώματα του όλοι την έχουμε κάνει, οπότε ας σταματήσουμε να την αντιμετωπίζουμε σαν να είναι beriberi, πανούκλα ή τύφος. Καλό θα ήταν, επίσης, να αρχίσουμε να την αποκαλούμε με τις επίσημες ονομασίες της, καθώς μπορεί το "γρίπη των χοίρων" να είναι δημοφιλές στο λαό, όμως είναι ανακριβές, αφού πρόκειται πλέον για ανθρώπινη αρρώστια και άλλωστε τα καημένα τα γουρουνάκια δεν φταίνε. Ιός της νέας γρίπης (novel flu virus), λοιπόν, όπως τον αποκαλεί η Κομισιόν, ή γρίπη Α (H1N1), σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ας δούμε, εν συνεχεία, τι ακριβώς είναι αυτός ο ιός. Η γρίπη των χοίρων είναι μια ασθένεια του αναπνευστικού συστήματος, μια μορφή γρίπης που αρχικά προσέβαλε μόνο τα γουρούνια, όπως δηλώνει άλλωστε και το όνομά της. Πέρασε στον άνθρωπο από ανθρώπους που είχαν στενή επαφή με τα συμπαθή, στρουμπουλά τετράποδα και κρούσματά της σε ανθρώπους υπήρχαν και πολλά χρόνια πριν, όμως η ασθένεια δεν μεταφερόταν από άνθρωπο σε άνθρωπο, αφού ως στόχο είχε τα γουρούνια. Τι άλλαξε από τότε και πλέον προσβάλει ανθρώπους και κολάει από τον έναν στον άλλο; Μα, ο ίδιος ο ιός. Ο ιός της νέας γρίπης είναι μια μετάλλαξη της απλής γρίπης. Όλοι οι ιοί μεταλλάσσονται και ο ιός της γρίπης πιο τακτικά από όλους. Έτσι, ο νέος ιός περιέχει γενετικό υλικό από τέσσερις προϋπάρχουσες μορφές, δυο από τη γρίπη των χοίρων, ένα από τη γρίπη των πτηνών και ένα από την ανθρώπινη.

Ο ιός της γρίπης δεν είναι ένας, αλλά ένα τεράστιο σόι από ιούς, στο οποίο κάθε συγγενής έχει τον δικό του ιδιότροπο χαρακτήρα και όλοι μαζί έρχονται κάθε χειμώνα και στήνουν γλέντι στις δουλειές μας, στα σχολεία και όπου αλλού μαζευόμαστε σε μεγάλες ομάδες. Καθώς "συναναστρέφονται" όλοι αυτοί οι ιοί, συχνά δημιουργούν νέα στελέχη. Τα νέα στελέχη δεν έχουν ποτέ περάσει από τον οργανισμό μας, οπότε δεν έχουμε και τα κατάλληλα αντισώματα για να τα αντιμετωπίσουμε. Όσο πιο διαφορετικά είναι τα νέα στελέχη μιας χρονιάς από την προηγούμενη, τόσο πιο πολλοί άνθρωποι θα νοσήσουν. Αυτός είναι και ο λόγος που κάθε χρόνο το εμβόλιο της γρίπης είναι διαφορετικό. Αν δε το νέο στέλεχος είναι πολύ διαφορετικό, μπορεί να προκαλέσει πανδημία, δηλαδή να νοσήσουν αρκετά περισσότεροι άνθρωποι από ότι συνήθως. Πανδημίες συμβαίνουν συχνά, μερικές όμως δεν γίνονται γνωστές καθώς δεν απασχόλησαν τα Μ.Μ.Ε. Και το αναφέρω αυτό, γιατί η λέξη και μόνο φέρνει σε κάποιους πυρετό. Αυτό συνέβη και πέρυσι. Αυτός ο νέος ιός είναι καινούριος για το ανοσοποιητικό μας σύστημα και συνεπώς δεν έχουμε τα αντισώματα για να τον αντιμετωπίσουμε.

Έρχεται εδώ το ερώτημα του πόσο επικίνδυνος είναι ο ιός. Η θνησιμότητα από το νέο ιό είναι περίπου 6-7%, περίπου επταπλάσια της συνήθους, εποχιακής γρίπης. Πιο επικίνδυνη φαίνεται, λοιπόν, να είναι η μόλυνση από τη γρίπη των πτηνών, η οποία σκοτώνει γύρω στο 60% των θυμάτων της. Πάντως, στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα θύματα της νέας γρίπης είχαν και άλλα προβλήματα υγείας. Αν, δηλαδή, νοσήσει κάποιος που δεν έχει ήδη ευαίσθητη υγεία και ακολουθήσει τις οδηγίες των γιατρών, σε γενικές γραμμές δεν διατρέχει κίνδυνο. Ας δούμε, όμως, επιγραμματικά τι προκαλεί η νόσος. Τα συμπτώματα με τη γρίπη χοίρων είναι παρόμοια με άλλες μορφές γρίπης, και περιλαμβάνουν:
  • πυρετό
  • βήχα
  • πονοκέφαλο
  • πόνο στους μυς και τις κλειδώσει
  • πόνο στο λαιμό
  • καταρροή
  • εξάντληση
  • εμετό
  • διάρροια
Άνθρωποι με υψηλότερο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών περιλαμβάνουν τις ηλικίες 65 χρονών και και μεγαλύτερους, ή παιδιά νεώτερα από 5 χρονών, έγκυοι γυναίκες, και άνθρωποι οποιασδήποτε ηλικίας με τις ιατρικές καταστάσεις, όπως το άσθμα, ο διαβήτης, η παχυσαρκία. Επίσης, ασθενείς με καρδιακές παθήσεις, ή αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο (π.χ. AIDS-HIV). Μάλιστα, σύμφωνα με το CDC (Centers for Disease Control and Prevention - Κέντρα για τον Έλεγχο και την Πρόληψη των Ασθενειών), περισσότερο από 70% των εισαγωγών σε νοσοκομείο στις ΗΠΑ είναι άνθρωποι με τους παραπάνω λόγους, και οι περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπιες.

Τα συμπτώματα που χρήζουν ιατρικής παρακολούθησης περιλαμβάνουν μπλε χείλια και δέρμα, αφυδάτωση, γρήγορη αναπνοή, υπνηλία, σημαντική οξυθυμία και επίσης έλλειψη επιθυμίας για αγκάλιασμα στα παιδιά, ενώ, στους ενήλικους, μαζί με τα τυπικά συμπτώματα γρίπης είναι γρήγορη αναπνοή, πόνος στο στήθος ή την κοιλιά, ξαφνικός ίλιγγος ή σύγχυση. Αν εμφανιστούν κάποια από αυτά τα συμπτώματα τότε απαραιτήτως πρέπει να επικοινωνήσουμε με το γιατρό μας. Πρέπει, όμως, να τρέξουμε και στο νοσοκομείο; Όπως έχουν τονίσει το ΚΕΕΛΠΝΟ και το ΕΚΕΠΥ, αν δεν είστε βαριά άρρωστοι μην τρέχετε στα νοσοκομεία! Όλοι μας μπορούμε να καταλάβουμε αν πρέπει να εισαχθούμε στο νοσοκομείο και αν όχι, μπορούμε να συμβουλευτούμε το γιατρό μας. Όχι, όμως, αμέσως στο νοσοκομείο και αυτό για τρεις λόγους:
  1. Η γρίπη δε θεραπεύεται με κάποιο ειδικό φάρμακο, οπότε το νοσοκομείο δεν μπορεί να βοηθήσει και πολύ, πρέπει η ασθένεια να κάνει τον κύκλο της. Και φυσικά δεν χρειάζεται να κάνετε εξετάσεις για να δείτε αν έχετε τη νέα γρίπη, διότι όποια γρίπη και να είναι με τον ίδιο τρόπο θα περάσει.
  2. Αν γεμίσουμε τα νοσοκομεία, το προσωπικό δεν θα επαρκεί για αυτούς που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Δεν θα αναφερθώ καν στο τι θα γίνει με τα ράντζα.
  3. Με το να μαζευόμαστε σε ένα μέρος δημιουργούμε τέλειες συνθήκες για να αναπτυχθεί ο ιός.
Σύμφωνα με άρθρο στην εφημερίδα New York Times, «...Η επίσκεψη στα εκτακτα περιστατικά των νοσοκομείων με πολλούς άρρωστους ανθρώπους μπορεί πραγματικά να σε βάλει σε περισσότερο κίνδυνο...». Ο Δρ Steven J. Davidson, ο πρόεδρος του τμήματος ιατρικής έκτακτης ανάγκης στο ιατρικό κέντρο Maimonides στο Μπρούκλιν σχολίασε: "πραγματικά θα προτιμούσαμε τους ασθματικούς και τις έγκυες γυναίκες να έμεναν μακρυά από τα έκτακτα περιστατικά."

Πώς πρέπει να συμπεριφερθούμε απέναντι σε αυτή την κατάσταση; Εφαρμόζοντας κάποιες απλές και πρακτικές συνήθειες, που καλό θα ήταν να τις κάνουμε μέρος της ζωής μας.
  1. Τηρούμε τους γενικούς κανόνες υγιεινής. Δε βήχουμε και δε φταρνιζόμαστε μπροστά στον κόσμο, καλύπτουμε πρώτα τη μύτη και το στόμα μας με χαρτομάντιλο ή προσεκτικά με το βραχίονά μας. Πλένουμε τακτικά και συχνά τα χέρια μας, με σαπούνι και νερό ή με μαντιλάκια οινοπνεύματος, αν είμαστε στο δρόμο, ειδικά πριν φάμε ή αγγίξουμε τα μάτια ή το στόμα μας. Αποφεύγουμε τους στενούς εναγγαλισμούς, ιδιαίτερα με άρρωστα άτομα.
  2. Αποφεύγουμε όσο γίνεται πολυσύχναστα μέρη.
  3. Προσέχουμε ιδιαίτερα τα βρέφη και τα μικρά παιδιά.
  4. Αν νοσήσουμε, μένουμε στο σπίτι! Δεν χρειάζεται να κολλήσουμε και άλλους.
  5. Δεν παίρνουμε φάρμακα, εκτός αν μας το συστήσει ο γιατρός. Το γνωστό tamiflu δεν είναι πάντα αποτελεσματικό και έχει αξία μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις.
  6. Ενημερωνόμαστε!
  7. Αν νοσήσουμε, μπορούμε να φοράμε και μια χειρουργική μάσκα και περισσότερη ασφάλεια.
  8. Η κατανάλωση χοιρινού κρέατος δεν έχει βρεθεί να φέρνει γρίπη, όμως είναι απαραίτητο το κρέας να είναι καλά μαγειρεμένο ούτως ή άλλως.
Πολλές φορές γίνεται η ερώτηση, αν ο ιός μπορεί να μεταλλαχθεί σε κάτι πιο επικίνδυνο. Σε άρθρο της New York Times, ο DONALD G. McNEIL Jr. αναφέρει ότι οι επιστήμονες, εξετάζοντας τη δομή του ιού, δεν βρίσκουν λόγο να γίνει κάτι τέτοιο σύντομα. Άλλωστε, όπως δηλώνουν, κάτι τέτοιο δεν θα συνέφερε τον ιό, ο οποίος μέχρι στιγμής κάνει καταπληκτική δουλειά στο να επιβιώνει μέσα μας και να πολλαπλασιάζεται, στη μορφή που είναι.

Όσον αφορά τη φαρμακευτική αντιμετώπιση, λόγω του ότι δεν έχει φτάσει σε τελικό στάδιο, ίσως είναι άσκοπο να πούμε πολλά. Αυτή τη στιγμή, δυο αντι-γριπικά φάρμακα φαίνεται να είναι αποτελεσματικά κατά της νόσου, το Tamiflu και το Relenza. Πλήρως εξουσιοδοτημένο εμβόλιο γρίπης χοίρων δεν θα υπάρχει διαθέσιμο πριν το τέλος του 2009. O Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έδωσε τον Ιούλιο του 2009, την άδεια σε οκτώ φαρμακευτικές εταιρείες να παρασκευάσουν το νέο εμβόλιο. Αυτές ήταν οι Sanofi-Aventis, Baxter, Novartis, Nobilon, GlaxoSmithKline, Solvay, CSL και AstraZeneca. Η αμερικανική φαρμακευτική εταιρία Baxter International Inc έχει δεχθεί παραγγελίες από 50 κυβερνήσεις, ενώ η ελβετική φαρμακευτική εταιρία Novartis έχει πάρει πολλές παραγγελίες και συζητά με άλλες 35 κυβερνήσεις. Ο αμερικανικός στόχος είναι να γίνουν 600 εκατομμύρια δόσεις σε έξι μήνες, αρκετό για δύο δόσεις για κάθε Αμερικανό, με ένα εκτιμώμενο κόστος $8 δισεκατομμυρίων. Εκτός ΗΠΑ, ενδεικτικά η γαλλική κυβέρνηση ετοιμάζεται να αγοράσει 100 εκατομμύρια δόσεις του εμβολίου, ενώ η Γερμανία σχεδιάζει τον εμβολιασμό του 1/3 του πληθυσμού της και η Αυστραλία παρήγγειλε 21 εκατομύρια δόσεις του νέου εμβολίου. Η Επίτροπος Υγείας της ΕΕ, κα Αντρούλα Βασιλείου, τάχθηκε υπέρ μιας κοινής στρατηγικής εμβολιασμού για τη νέα γρίπη Α (Η1Ν1), η οποία συνίσταται κυρίως στην επιλογή των ομάδων προτεραιότητας του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Μεταξύ άλλων δήλωσε: "Πιστεύω ότι είναι σημαντικό οι χώρες μέλη να συμφωνήσουν στους τρόπους παραγωγής, διαθεσιμότητας και διανομής των εμβολίων"..."Εάν χρειαστούμε ένα εμβόλιο το φθινόπωρο και εάν η διαθεσιμότητα δεν είναι επαρκής για όλους, θα πρέπει να προσδιορίσουμε τις ομάδες του πληθυσμού στις οποίες πρέπει να δοθεί προτεραιότητα, όσον αφορά τον εμβολιασμό, όπως οι ηλικιωμένοι ή τα άτομα με ειδικές ανάγκες"..."Δεν θα έχουμε από την πρώτη κιόλας ημέρα τεράστιες ποσότητες του εμβολίου στη διάθεσή μας".

Φυσικά, πολλές είναι οι θεωρίες συνωμοσίας γύρω από το θέμα, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως αυτή η πανδημία είναι ένα καλοστημένο σχέδιο για να βγάλουν λεφτά οι φαρμακευτικές. Προσωπικά δεν μπορώ να ασχοληθώ με αυτό, καθώς πιστεύω δεν έχει νόημα να λέμε πράγματα που δεν μπορούμε να αποδείξουμε. Το μόνο σίγουρο, όμως, είναι ότι η πανδημία είναι αληθινή, είτε μας αρέσει είτε όχι. Μπορεί οι θεωρίες συνωμοσίας να είναι γοητευτικές για πολλούς, όμως καλό είναι να μην παίζουμε με τις ανθρώπινες ζωές. Αφού υπάρχει πρόβλημα, πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Για την απλή γρίπη δεν κάνουμε κάθε χρόνο εμβόλιο. Δεν έχει κανένα νόημα και απλώς επιβαρύνει τον οργανισμό μας. Γιατί πρέπει να κάνουμε τώρα; Γιατί να δεχθούμε ένα εμβόλιο αμφίβολης αποτελεσματικότητας και πιθανώς επικίνδυνο, ειδικά αφού "ξέρουμε" ότι είναι κόλπο των φαρμακευτικών; Η απάντηση είναι ότι η συγκεκριμένη γρίπη έχει ιδιαίτερα σκληρά συμπτώματα, είναι πιο "βαριά" από την απλή και ήδη γνωστή γρίπη. Επιβαρύνει το αναπνευστικό σύστημα πολύ έντονα και αν εξελιχθεί και σε πνευμονία τα πράγματα μπορεί να γίνουν άσχημα. Αυτό σημαίνει ότι οι ευαίσθητες ομάδες, που αναφέρθηκαν και παραπάνω, καλό θα ήταν να αποφύγουν τον κίνδυνο. Με τον εμβολιασμό μπορούμε να αποφύγουμε να νοσήσουμε, αν είμαστε στις ευπαθείς ομάδες, ή να κολλήσουμε τους δικούς μας και γλιτώνουμε από γεμάτα νοσοκομεία με κρούσματα. Όσο για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του εμβολίου, αυτά δεν μπορούμε να τα κρίνουμε εμείς, αλλά οι ειδικοί (η ανακοίνωση του Π.Ο.Υ. στο link αξίζει μια ανάγνωση). Κάθε εμβόλιο πριν δοθεί στο κοινό εξετάζεται για τις παρενέργειες που πιθανόν προκαλεί, ώστε αυτές να εξαλοιφθούν. Για να γίνει μαζική παραγωγή εμβολίου, σημαίνει πως ο κίνδυνος από την ασθένεια είναι μεγαλύτερος από την απίθανη περίπτωση το εμβόλιο να εμφανίσει σε κάποιον κάποια σπάνια ή άγνωστη παρενέργεια. Η υπεύθυνη συμπεριφορά, λοιπόν, είναι να εμβολιαστούμε αν μας ζητηθεί, ασχέτως του αν πιστεύουμε πως είναι όλα ψέματα. Είναι σημαντικό για την υγεία ΟΛΩΝ!

Πολύς λόγος έγινε και για κλείσιμο των σχολείων. Μια τέτοια ενέργεια δεν θα είχε ιδιαίτερη αξία, παρά μόνο προληπτικά και μόνο εφόσον οι μαθητές δεν συναναστρέφονταν μεταξύ τους εκτός σχολείου. Σύμφωνα με δηλώσεις του Υπουργού στην τηλεόραση, τα σχολεία θα κλείσουν αν τα ποσοστά απουσιών λόγω γρίπης αγγίξουν το 40%. Το ποσοστό αυτό είναι αστρονομικό, οπότε πρακτικά δεν υπάρχει πιθανότητα να κλείσουν τα σχολεία, ειδικά αφού κάτι τέτοιο θα είχε μεγάλες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις. Υπάρχουν, όμως, συγκεκριμένα μέτρα που έχει συστήσει ο Π.Ο.Υ. για τα σχολεία.

Έχοντας υπόψιν μας όλα αυτά και με λίγη κοινή λογική πιστεύω πως μπορούμε να φιλτράρουμε τις ανοησίες και την παραπληροφόρηση που πηγάζει από διάφορους άσχετους, τυχάρπαστους που κάνουν δηλώσεις χωρίς να ξέρουν ή να έχουν ερευνήσει για τι πράγμα μιλάνε. Ο ιός δυστυχώς δημιουργήθηκε. Να του κάνουμε φλιτ και να φύγει δεν γίνεται, οπότε θα αναγκαστούμε λίγο-πολύ όλοι μας κάποια στιγμή να τον υποστούμε. Αν όχι φέτος, μπορεί του χρόνου ή και πιο μετά. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να είμαστε προσεκτικοί και να μην πανικοβαλλόμαστε στην προοπτική να νοσήσουμε, καθώς και αυτό να συμβεί, το μόνο που χρειάζεται είναι να ακολουθήσουμε τις οδηγίες των γιατρών και σύντομα η ασθένεια θα κάνει τον κύκλο της και θα μας αφήσει... και μετά από 4-5 χρόνια ούτε που θα το θυμόμαστε.


P.S.: Ζητώ συγγνώμη για το post-μαμούθ. Προσπάθησα να το κάνω όσο πιο συμπυκνωμένο γίνεται, όμως πιστεύω ότι σε θέματα υγείας καλό είναι να είμαστε ενημερωμένοι επαρκώς. Και επειδή πρότεινα την ενημέρωση και παραπάνω, παραθέτω στο τέλος δυο αξιόλογες πηγές πληροφόρησης επί του θέματος.

http://news.bbc.co.uk/2/hi/in_depth/world/2009/swine_flu/default.stm
http://pandemicflugr.wordpress.com/

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009

Κλωνοποίηση

Εισαγωγή
Όταν πριν μερικά χρόνια οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μπορούν να αλλάξουν τον πυρήνα του ωαρίου, και να τον αντικαταστήσουν με ένα κύτταρο από ζωντανό ιστό, προέκυψαν πολλά σενάρια σχετικά με το τί δυνατότητες δίνει η ανακάλυψη αυτή. Όσον αφορά στα σενάρια αυτά, συνδυάστηκαν με τη φαντασία και, με την εξέλιξη του κινηματογράφου, παρουσιάστηκαν στη μεγάλη οθόνη με τη μορφή ταινιών. Ας δούμε, όμως, πρώτα τί είναι η κλωνοποίηση...

Από τη σελίδα αυτή μεταφράζουμε το παρακάτω κείμενο:
Όταν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αναφέρουν την κλωνοποίηση ως όρο, συνήθως αναφέρονται σε ένα συγκεκριμένο τύπο κλωνοποίησης που ονομάζεται "Reproductive Cloning"(Αναπαραγωγική Κλωνοποίηση). Όμως, υπάρχουν διαφορετικοί τύποι κλωνοποίησης και οι τεχνολογίες κλωνοποίησης χρησιμοποιούνται για άλλες μεθόδους πέραν της παραγωγής του γενετικού διδύμου ενός οργανισμού [...]. Αναφέρονται οι 3 παρακάτω τύποι τεχνολογιών κλωνοποίησης:
1.Τεχνολογία αναδόμησης του DNA ή Κλωνοποίηση DNA(recombinant DNA technology or DNA cloning)
2.Αναπαραγωγική Κλωνοποίηση
3.Θεραπευτική κλωνοποίηση.


Κλωνοποίηση DNA
[...]Η πρώτη μέθοδος αφορά στη μεταφορά ενός κομματιού DNA που μας ενδιαφέρει από έναν οργανισμό σε ένα αυτο-αναπαραγόμενο γενετικό στοιχείο όπως ένα βακτηριακό πλασμώδιο. Έπειτα, το DNA χορηγείται σε ένα ξένο κύτταρο που το φιλοξενεί, Αυτή η τεχνολογία υπάρχει από τη δεκαετία του '70 και αποτελεί μία από τις πιο συνηθισμένες πρακτικές στα εργαστήρια μοριακής βιολογίας στις μέρες μας[...]. Ερευνητές χρησιμοποίησαν τη μέθοδο αυτή για να αντιγράψουν γονίδια και άλλα είδη χρωμοσωμάτων για να αποκτήσουν αρκετά πανομοιότυπα αντίτυπα του υλικού για περαιτέρω μελέτη.

Η 1η αυτή μέθοδος κλωνοποίησης, δε φαίνεται να προκαλεί ερωτήματα(ηθικά ή κοινωνικά). Ίσως γιατί τα πλασμώδια αυτά δεν επηρεάζουν τους ανθρώπους. Ίσως και όχι. Όπως και να έχει, δεν προβάλλεται κάτι παράξενο από τη διαδικασία αυτή. Ερευνητές απλώς παράγουν υλικό για μεταγενέστερη έρευνα. Οι άλλες δύο μέθοδοι, όμως, οφείλουν να συζητηθούν.

Αναπαραγωγική Κλωνοποίηση
Συνεχίζοντας τη μετάφραση του άρθρου της προηγούμενης σελίδας διαβάζουμε:
Η Αναπαραγωγική κλωνοποίηση είναι η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για να παράγει ένα ζώο που έχει τον ίδιο πυρήνα DNA όπως ένα άλλο ζώο που υπάρχει(ή κάποτε υπήρξε).

Η Dolly, για παράδειγμα, δημιουργήθηκε μέσω της διαδικασίας Αναπαραγωγικής Κλωνοποίησης. Η διαδικασία ονομάζεται SCNT(Somatic Cell Nuclear Transfer). Σε αυτή τη διαδικασία, οι επιστήμονες μεταφέρουν γεννητικό υλικό από τον πυρήνα ενός ενήλικου κυττάρου-δότη σε ένα ωάριο του οποίου ο πυρήνας, άρα και το γεννητικό υλικό, έχει αφαιρεθεί. Στο αναδομημένο ωάριο που περιέχει το DNA του κυττάρου-δότη, χορηγούνται χημικά ή ηλεκτρική τάση προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία της διαίρεσης. Από τη στιγμή που το κλωνοποιημένο έμβρυο φτάσει σε ένα κατάλληλο στάδιο ανάπτυξης, μεταφέρεται στη μήτρα ενός θηλυκού οργανισμού, όπου και συνεχίζει να αναπτύσσεται μέχρι τη γέννα
.

Σχετικά με το τί ακριβώς σημαίνει SCNT μπορούμε να δούμε σε αυτή τη σελίδα από όπου μεταφράζουμε:
Somatic Cell: Ένα σωματικό κύτταρο είναι ένα οποιοδήποτε κύτταρο του σώματος εκτός από τα δύο είδη αναπαραγωγικών κυττάρων, σπέρματος και ωαρίου[...]. Στα θηλαστικά, κάθε σωματικό κύτταρο έχει 2 ολοκληρωμένα ζεύγη χρωμοσωμάτων, ενώ το σπέρμα και το ωάριο έχουν μόνο ένα ολοκληρωμένο ζεύγος.

Nuclear: Ο πυρήνας είναι σαν τον εγκέφαλο του κυττάρου. Είναι ένα κλειστό μέρος που περιέχει όλη την πληροφορία που χρειάζονται τα κύτταρα προκειμένου να δημιουργήσουν έναν οργανισμό. Αυτή η πληροφορία έρχεται σε μορφή DNA. Αυτές οι διαφορές στο DNA είναι που κάνουν τον καθένα μας μοναδικό.

Transfer: Η μεταφορά ενός αντικειμένου από ένα μέρος σε ένα άλλο
.

Όσον αφορά στη διαδικασία αυτή της Αναπαραγωγικής Κλωνοποίησης, είναι γνωστή η φήμη ότι οι κλώνοι πεθαίνουν πρόωρα. Ο Rudolf Jaenisch είναι ερευνητής στο κέντρο Βιοϊατρικής Έρευνας στο Cambridge της Μασαχουσέτης και σε αυτή τη σελίδα αναφέρεται η προσωπική του εμπειρία και άποψη από όπου μεταφράζουμε:
Λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα σφάλματα στην έκφραση των γονιδίων, ο Jaenisch, λέει πως είναι καταπληκτικό που τα (κλωνοποιημένα) έμβρυα καταφέρνουν να επιβιώσουν μέχρι τη γέννα. "Υπάρχει ένα συγκεκριμένο ποσοστό ανοχής απέναντι σε λανθασμένη έκφραση των γονιδίων. Όμως, η ανάπτυξη είναι σαν τη συμφωνία", αναφέρει. "Καθένας οφείλει να παίξει σωστά ώστε η συμφωνία να ακουστεί τέλεια. Μπορείς να κάνεις πάρα πολλά λάθη και η συμφωνία θα συνεχίσει, όμως θα ακούγεται χάλια".

[...]Όταν ένα ζώο κλωνοποιείται, ο πυρήνας του ώριμου ενηλικιωμένου κυττάρου αφαιρείται και εισάγεται σε ωάριο του οποίου ο πυρήνας έχει αφαιρεθεί. Στο νέο αυτό περιβάλλον, το γενετικό υλικό πρέπει κάπως(!) να αναπρογραμματιστεί ώστε να απενεργοποιήσει τα γονίδια εκείνα που αφορούν καθαρά το ενήλικο κύτταρο και να ενεργοποιήσουν τα γονίδια που απαιτούνται για την εμβρυακή ανάπτυξη.

"Θα μπορούσαμε να φανταστούμε ένα κύτταρο από το συκώτι να ζει χαρούμενο, κοιτάζοντας μόνο τη δική του δουλειά, να είναι δηλαδή κύτταρο συκωτιού, και να εκφράζει τα γονίδια εκείνα που το κάνουν κύτταρο για το συκώτι.", λέει ο Colin Stewart του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου στο Frederick, Maryland. Αν, όμως, το κύτταρο από το συκώτι μπει σε ένα ωάριο, τότε υποβάλλεται σε παράγοντες για τους οποίους οι ερευνητές δεν γνωρίζουν τίποτα.

"Ξαφνικά",συνεχίζει ο Stewart,"ο χαρούμενος πυρήνας, που λειτουργούσε ως πυρήνας κυττάρου του συκωτιού, οφείλει να απενεργοποιήσει όλα τα γονίδια εκείνα που το κάνουν να λέει 'Κάντε με κύτταρο συκωτιού' και να ενεργοποιήσει όλα εκείνα τα γονίδια που λένε 'Τώρα κάντε με έμβρυο'[...]
.

Όπως αναφέρεται, λίγο παρακάτω, στο ίδιο άρθρο, τα ποντίκια(όπου γίνονται συνήθως τα πειράματα) παρουσιάζουν ιδιαίτερα προβλήματα στον πλακούντα και όχι στο συκώτι. Οι υποψίες πέφτουν στο ότι το υπό ανάπτυξη (κλωνοποιημένο) έμβρυο δεν έχει αρκετό χρόνο ώστε να υποβληθεί σε διαδικασία αναπρογραμματισμού.

Αν δούμε και άλλες σελίδες, όπως πχ. αυτή, θα κατανοήσουμε πως το ότι πετύχαμε την κλωνοποίηση ζώων, έστω με κάποια (σοβαρά) προβλήματα υγείας, δεν σήμαινε πως θα υπάρχει και η αντίστοιχη επιτυχία στον άνθρωπο. Για παράδειγμα, στα κουνέλια η κλασική μέθοδος για την κλωνοποίηση δεν καρποφορούσε:
"Η επιτυχία ήρθε μόνο όταν οι ερευνητές έκαναν κατάλληλες προσαρμογές σύμφωνα με πληροφορίες που είχαν σχετικά με την πρόωρη εμβρυακή ανάπτυξη στα κουνέλια και στον κατάλληλο χρόνο που πρέπει να μεταφερθεί το (κλωνοποιημένο) έμβρυο στη μητέρα".

[...]Η έρευνα αναφέρει πως η κλωνοποίηση μπορεί, πιθανόν, να διεξαχθεί επιτυχώς σε κάθε θηλαστικό λαμβάνοντας υπόψιν τα φυσιολογικά χαρακτηριστικά των ανώριμων ωαρίων και των εμβρύων[...]. Τα κουνέλια είναι πιο συγγενικά προς τον άνθρωπο απ' ότι τα ποντίκια, οπότε και μπορεί να αποτελέσουν χρήσιμα μοντέλα της ανθρώπινης ασθένειας, ειδικά αν η κλωνοποίηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με άλλα γενετικά εργαλεία
.

Χρήσιμο είναι και αυτό που αναγράφεται στο τέλος της προηγουμένως αναφερόμενης σελίδας για την κλωνοποιημένη γάτα με όνομα "Cc:"(Carbon Copy, χρησιμοποιείται συνήθως στα e-mail για να δηλώσουμε την ομάδα που θα λάβει ένα πιστό αντίγραφο του e-mail που στέλνουμε στον παραλήπτη). Η γάτα, όπως αναφέρεται, έχει διαφορετικά σημάδια από την πραγματική μητέρα, κάτι που μας δείχνει το ρόλο που παίζουν μη-γενετικοί παράγοντες σε χαρακτηριστικά, όπως το χρώμα του τριχώματος.

Θεραπευτική Κλωνοποίηση
Η Θεραπευτική Κλωνοποίηση είναι η κλωνοποίηση που έχει σχέση με τους ανθρώπους. Στο internet υπάρχουν διάφορες σελίδες, όμως δεν ορίζουν όλες με τον ίδιο τρόπο την έννοια αυτή. Για παράδειγμα, στην πρώτη σελίδα που αναφέρθηκε, αναφέρεται πως είναι η παραγωγή ανθρώπινων εμβρύων για χρήση στην έρευνα. Ο σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι, όχι να δημιουργηθούν κλώνοι ανθρωπίνων όντων, αλλά, καλύτερα, να καλλιεργηθούν κύτταρα(stem cells) που θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν για να μελετηθεί η ανθρώπινη ανάπτυξη και για να βρεθούν θεραπείες για ασθένειες. Αυτή η έννοια μπορεί να σημαίνει ότι θα δημιουργηθούν κύτταρα και θα δοκιμάζονται πάνω σε αυτά τα νέα εμβόλια κτλ ώστε να μην κινδυνεύουν οι άνθρωποι.

Η σελίδα αυτή, αντίθετα, δίνει μια κάπως διαφορετική σκοπιά του θέματος λέγοντας ότι οι ερευνητές ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν την τεχνική που ονομάζεται θεραπευτική κλωνοποίηση, για να παράγουν κύτταρα(stem cells) που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να αντικαταστήσουν κατεστραμμένους ιστούς και όργανα. Τα εμβρυακά κύτταρα έχουν την προοπτική να γίνουν οποιοδήποτε σωματικό κύτταρο. Χρησιμοποιώντας, λοιπόν, τα κύτταρα του ίδιου του ατόμου για να δημιουργήσουμε τα αρχικά εμβρυακά κύτταρα, κάθε κύτταρο ή ιστός που μεταμοσχεύεται δε θα απορρίπτεται από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Όπως συνεχίζει όμως το πρώτο κείμενο, εξηγώντας τη διαδικασία που διενεργείται στο επόμενο στάδιο:
[...]Τα εμβρυακά κύτταρα εξάγονται από το ωάριο αφού πρώτα έχει αφεθεί σε διαδικασία διαίρεσης για 5 μέρες. Το ωάριο στο στάδιο αυτό της ανάπτυξης ονομάζεται βλαστοκύστη. Η διαδικασία εξαγωγής καταστρέφει το έμβρυο[...].

Η μη-επιστημονική πλευρά
Αν σκεφτείτε αυτά που αναφέρονται παραπάνω, θα ανακαλύψετε κάποια κενά. Έστω ότι το έμβρυο δεν έχει ψυχή και άρα δεν είναι ηθικώς επιλήψιμο να το καταστρέψεις(και όχι "σκοτώσεις"). Ποια η πιθανότητα ο άνθρωπος να χρειάζεται μόνο ένα μικρό κομματάκι ιστού προκειμένου να γιατρευτεί; Πιο πιθανό δεν είναι να θέλει ολόκληρο κάποιο όργανο, παρά ένα κύτταρο ή έναν ιστό; Το έμβρυο είναι προφανές πως δεν είναι σε θέση να παρέχει τα όργανα αυτά. Άρα θα πρέπει να αναπτυχθεί πρώτα και μετά να χρησιμοποιηθεί. Αυτό, όμως, αφενός προκαλεί ερωτήματα όπως "Πού και πώς θα μεγαλώνουν οι κλώνοι;" ή "Το έμβρυο-κλώνος δε θεωρείται ότι έχει ψυχή. Πώς όμως λες το ίδιο και για τον ενήλικα-κλώνο που περπατάει, γελάει, μιλάει και μπορείς να δεις, αγγίξεις, νιώσεις!".

Αυτά τα ερωτήματα είναι αποτελέσματα της σκέψης ή της φαντασίας κάποιων ανθρώπων. Σκέψεις που έγιναν πραγματικότητα μέσα από τον κινηματογράφο. Ταινίες, όπως "The Island", όπου οι κλώνοι κλεισμένοι στην δική τους πραγματικότητα περιμένουν να πάνε στη σωτηρία, στο Νησί, ενώ στην πραγματικότητα περιμένουν να χρειαστούν κάποιο όργανό τους οι πραγματικοί άνθρωποι.

Βασιζόμενοι, επίσης, στην έννοια ότι για να αποκτηθούν τα κύτταρα(stem cells) που χρειάζονται, κάποιο έμβρυο πρέπει να πεθάνει, έχουν βγει και διάφορες άλλες ταινίες που αποτελούν θρίλερ με πρωταγωνιστές κλώνους. Για παράδειγμα, η ταινία "Godsend" αφορά στην κλωνοποίηση ενός παιδιού, το οποίο τελικώς παραδίδεται σε εφιάλτες και πράξεις που πηγάζουν από την κακία. Η προαναφερθείσα ταινία, μάλιστα, προκαλεί σκέψεις όπως "Αν ένας άνθρωπος κλωνοποιηθεί, τότε ο κλώνος του έχει ψυχή;" και "Στα γονίδιά μας αποθηκεύονται αναμνήσεις από τη μέχρι τώρα ζωή μας; Κι αν ναι, αυτές μεταφέρονται με την κλωνοποίηση;". Χαρακτηριστική κι η φράση ενός επιστήμονα από την ταινία που λέει "Αν δεν πρέπει να το κάνω, τότε πώς γίνεται να μπορώ;".

Επίλογος
Διαβάζοντας και το υπόλοιπο κείμενο από τις σελίδες που αναφέρθηκαν παραπάνω, μπορούμε να δούμε πως σκοπός δεν είναι το έμβρυο να μεγαλώσει, αλλά να αναπτυχθεί αρκετά, ώστε να παρέχει τα κύτταρα(stem cells) που χρειάζεται, για να δημιουργηθούν, σε κατάλληλο περιβάλλον και με τα κατάλληλα ερεθίσματα, τα όργανα που απαιτούνται. Ακόμη κι έτσι, όμως, να είναι, πέφτουμε πάλι στο ερώτημα "Το έμβρυο είναι άνθρωπος ή όχι;".

Για τα ζώα που βρίσκονται στα όρια εξαφάνισης έχει νόημα το να κλωνοποιηθούν ώστε να διαιωνιστεί το είδος τους, σύμφωνα με ερευνητές. Ο άνθρωπος, όμως, γιατί να κλωνοποιηθεί; Κάθε οργανισμός στον κόσμο έχει μία αρχή και ένα τέλος. Ίσως το τέλος να είναι δύσκολο όταν ένας γονιός χάνει το παιδί του. Όμως ποιο παιδί του θέλει πίσω; Αυτό που έχασε; Ή ένα που να είναι πανομοιότυπο με αυτό ώστε να το αντικαταστήσει;

Όταν το αμάξι μας μετά από χρόνια χαλάσει, το πετάμε και αγοράζουμε καινούριο. Αυτό επιθυμούμε και για τα παιδιά μας και αυτούς που αγαπάμε;

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2009

Ιερά Εξέταση, Malleus Maleficarum κ.α.

Διαβάζοντας πρόσφατα σε ένα βιβλίο για τα "απαγορευμένα βιβλία" έπεσα πάνω σε ένα κεφάλαιο που αφορούσε στο Malleus Maleficarum ή, αλλιώς, το βιβλίο-εγχειρίδιο που χρησιμοποιούνταν από την Ιερά Εξέταση την περίοδο του Μεσαίωνα. Ήταν γραμμένο από δύο καθηγητές θεολογίας με σκοπό να οριστεί το τί ακριβώς είναι μάγισσα και πώς τις αναγνωρίζουμε κτλ. Όμως τί έψαχναν αλήθεια;

Καταρχάς, οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως κυνηγούσαν κυρίως μάγισσες και όχι μάγους(με εξαίρεση την Ισλανδία όπου το 90% των κατηγορουμένων ήταν άντρες). Κυνηγούσαν γυναίκες, δηλαδή, ως επί το πλείστον. Άλλωστε, στην Ιερά Εξέταση κυριαρχούσε η αντίληψη ότι οι γυναίκες δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία "αναπόφευκτη αναγκαιότητα για την αναπαραγωγή" (στην καλύτερη περίπτωση).

Ακόμη, η Ιερά Εξέταση, μαζί με όλα τα άλλα, είχε και την άποψη ότι οι γυναίκες είναι λιγότερο πιστές από τους άντρες κάτι που δικαιολογείται και ετυμολογικά:
This absence of faith is explained in an etymological breakdown of the word for woman, for Femina comes from Fe and Minus, since she is ever weaker to hold and preserve the faith
(Μετ. Αυτή η έλλειψη πίστης εξηγείται στην ετυμολογική έννοια της λατινικής λέξης για τη γυναίκα, που είναι Femina, η οποία αποτελείται από το Fe και το Minus, λόγω του ότι η γυναίκα είναι παντοτινά αδύναμη να κρατά την πίστη).


Μάλιστα, για να προληφθεί η οποιαδήποτε προσπάθεια μιας γυναίκας να... σηκώσει κεφάλι, μέσα στο Malleus Maleficarum βρίσκεται και η φράση:
[...]μεταξύ των πραγμάτων που χαρακτηρίζουν τις γυναίκες ως ευάλωτες στη μαγεία είναι η φιλοδοξία.

Τα παραπάνω ακούγονται, ίσως, παράλογα. Ειδικά αν τα διαβάζει κάποια γυναίκα. Έτσι, λοιπόν, οφείλουμε να σκεφτούμε κατά πόσον αυτή η φράση εκφράζει την άποψη της χριστιανικής θρησκείας ή κάποιων (ανδρών) εκπροσώπων της!

Η Ιερά Εξέταση άνθισε την εποχή που ήταν πολύ έντονη η σύγκρουση της Προτεσταντικής και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Οι Ορθόδοξοι, αντίθετα, δεν υιοθέτησαν τέτοιες μεθόδους καταδίωξης και έτσι δεν είχαν κάτι αντίστοιχο της "Ιεράς Εξέτασης". Ας μην ξεχνάμε όμως πως οι Ορθόδοξοι, όπως και οι Καθολικοί, και οι Προτεστάντες κτλ, είναι δόγματα της ίδιας χριστιανικής θρησκείας. Έτσι, όταν οι εκπρόσωποί της έχουν αποκλίνει από την πορεία τους, αυτό είναι κάτι που αφορά όλους τους πιστούς της συγκεκριμένης θρησκείας.

Άλλωστε, ο Χριστός, στην ύπαρξη, διδασκαλία και ανάσταση του οποίου στηρίζεται ολόκληρη η χριστιανική θρησκεία, μέσα σε όλα όσα είπε, εξισορρόπησε τις γυναίκες και τους άνδρες στα μάτια Του(πχ. Κατά Μάρκον, κεφ. ιστ' στιχ. 9-10, Κατά Λουκάν, κεφ. ζ' στιχ. 50). Έτσι, όταν οι άντρες εκπρόσωποι του χριστιανισμού μιλάνε για τη γυναίκα σαν τη μάγισσα που υπάρχει μόνο για να τεκνοποιεί(“κάτι που πολλές φορές εκμεταλλεύεται από τα δαιμόνια”, όπως έλεγαν) αφενός, δρουν ως άντρες μισογύνηδες και όχι ως εκπρόσωποι της θρησκείας τους, αφετέρου δε εναντιώνονται στη διδασκαλία του Δασκάλου τους. Κι αυτό το μπέρδεμα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Πόσοι άνθρωποι, γιαγιάδες, παππούδες αλλά και νεότεροι, δεν Εκκλησιάζονται αλλά χωρίς να τους αρέσουν οι παπάδες; Πόσοι άλλοι άνθρωποι δε χρησιμοποιούν τους παπάδες ως δικαιολογία για το ότι δεν πιστεύουν; Ή μήπως δεν είναι απλά δικαιολογία;

Αλήθεια, στις ιερατικές σχολές γιατί να υπάρχει βαθμός πρόσβασης για να μπορέσεις να μπεις σε αυτές; Όταν κάποιος πιστεύει και θέλει να μάθει, θα μάθει! Θα βρει κάποιον πνευματικό και θα μάθει. Όταν, όμως, άνθρωποι πηγαίνουν στις ιερατικές σχολές για να βγάλουν λεφτά ή για να αποφύγουν το στρατό, και όταν τελειώσουν κυκλοφορούν στους δρόμους βρίζοντας τα θεία, τον Θεό στον οποίο βαφτίστηκαν και τον οποίο "σπούδασαν" να τιμούν με τη ζωή τους και τα λόγια τους, πώς να τους δει ο πιστός σοβαρά; Πώς να τους πλησιάσει ο άπιστος; Και πάνω από όλα, γιατί να τους πλησιάσει;

Αν πάει κάποιος στην Ακρόπολη, δε θα δει κανέναν να πουλάει δωδεκαθεϊστικά σύμβολα. Όχι γιατί απαγορεύεται αλλά επειδή υπάρχει σεβασμός στους ιερούς χώρους τους. Όταν παπάδες έρχονται στις πόλεις ή από το χώρο του ναού/εκκλησίας πωλούν κομποσκοίνια γιατί να τους πλησιάσει κάποιος; Εκτός αν πιστεύει και σε χαρτορίχτρες. Για έναν άνθρωπο έχει περισσότερη σημασία η ευχή κάποιου, να νιώσει ότι ο άλλος τον αγαπάει και τον εναγκαλίζεται, παρά να έχει ένα "φυλακτό" που θα τον προστατεύει "Με 1 ευρώ προστασία από το κακό πνεύμα".

Όταν είχαν ρωτήσει οι Απόστολοι το Χριστό τί μέτρα να λάβουν απέναντι στους ανθρώπους που δεν πίστευαν σε Αυτόν, αλλά στο όνομά Του διενεργούσαν θαύματα, ο Χριστός τους είχε πει "Αφήστε τους. Όποιος διενεργεί θαύματα στο όνομα κάποιου, στο τέλος πιστεύει στη δύναμή του". Κι αν το σκεφτείτε λίγο, πράγματι έτσι είναι. Όταν λες κάτι συνέχεια, στο τέλος το πιστεύεις κι εσύ ο ίδιος. Όμως, οι άνθρωποι αυτοί δε διενεργούν θαύματα στο όνομα κανενός. Είναι λοιπόν αρκετά ως δικαιολογία τα παραπάνω για να παραμένουν στη θέση τους ως εκπρόσωποι της χριστιανικής θρησκείας; Ή μήπως είναι απλά μια νεότερη γενιά Φαρισαίων που έμεινε ξεχασμένη και δεν πειράζει κανέναν αφού "πια κανείς δεν πιστεύει σε θαύματα";

Υποσημείωση:
Η αλήθεια είναι πως θαύματα γίνονται. Το πρόβλημα είναι πως οι άνθρωποι έχουν παραδοθεί σε μία μάλλον εγωιστική τάση. Όλοι, ή σχεδόν όλοι, ξέρουν ότι ο Χριστός προέτρεπε τους αδικημένους να γυρίσουν και το άλλο μάγουλο σε περίπτωση που κάποιος τους χαστούκιζε. Κι αν τους έκλεβε κάποιος το παλτό, τους προέτρεπε να δώσουν στον κλέφτη και το πουκάμισό τους.

Σύμφωνα με τη χριστιανική θρησκεία, μόνο μέσω του ονόματος του Ιησού Χριστού μπορεί κάποιος να σωθεί. Ας μην το πάμε όμως τόσο "μακριά". Όπως κι αν αποκαλεί κανείς το Θεό, σίγουρα τα δύο παραπάνω παραδείγματα-προτροπές τα γνωρίζει. Και του ακούγονται και ωραία. Στην πράξη όμως... πόσοι είναι πράγματι πρόθυμοι να τα εφαρμόσουν; Πρόσφατα, μία μητέρα μάλωνε το κοριτσάκι της επειδή έκανε μια χάρη στην αδελφή του. Τα λόγια της ήταν τα εξής:
"Να ξέρεις στη ζωή σου να μην κάνεις τίποτα για τον άλλον. Αν είναι στον δρόμο σου να το κάνεις, να το κάνεις. Αλλιώς να μην το κάνεις".

Όταν η μάνα δεν προτίθεται να δώσει και το παιδί έχει, ως πρότυπο, τη μάνα, τί αλλαγή μπορούμε να περιμένουμε; Μόνο αν τα παιδιά αντιμετωπίσουν τον υπέρμετρο εγωισμό που τους έχουν επιβάλλει οι γονείς τους ή "οι καταστάσεις", θα υπάρξει βελτίωση. Στο σχολείο, άλλωστε, δε λένε οι εκπαιδευτικοί στα παιδιά "Εσείς είστε το μέλλον!"; Αν δεν σκότωσες τον εαυτό σου, έχεις κι εσύ ένα παιδί μέσα στην ψυχή σου!

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

Εσείς; Είστε καλός άνθρωπος;

Όλοι γνωρίζουμε τη στιγμή της αλήθειας. Λιγότεροι ίσως ξέρουν ότι κόπηκε. Σχεδόν όλοι ξέρουν ότι η ιδέα της εκπομπής αυτής πρωτοπραγματοποιήθηκε εκτός ελληνικών συνόρων. Υπάρχει όμως κάποιο δίδαγμα που μπορούμε να πάρουμε από την εκπομπή αυτή; Κι αν ναι, τι είναι αυτό;

Το παρακάτω βίντεο περνάει στην αρχή γρήγορα ένα ολόκληρο επεισόδιο από τον "Ορό της αλήθειας" και στο τέλος υπάρχουν κάποια σχόλια από έναν άνθρωπο άσχετο με την παραγωγή της εκπομπής. Δείτε το και κρατήστε ό,τι θέλετε από αυτά που θα ακούσετε. Αυτά που χρειάζεται θα τα σημειώσουμε παρακάτω:



Αναφέρω περιληπτικά το τι έγινε στο βίντεο. Η "παίκτρια" λέει ότι έχει κλέψει χρήματα, ότι έχει σκεφτεί άλλους άντρες όσο είναι παντρεμένη. Λέει κι άλλα... Σίγουρα όσοι δουν το βίντεο ή είδανε άλλα αντίστοιχα βίντεο από την ελληνική αντίστοιχη εκπομπή θα είπανε "τι ξετσίπωτη αυτή"!

Είμαστε τόσο πρόθυμοι να κρίνουμε τους άλλους! Όμως λείπουν 2 πράγματα που χρειάζεται να τα παρατηρήσουμε και να καταλάβουμε τη σημασία τους.

Το ένα είναι ότι αν κοιτάξουμε καλά το τί κατακρίνουμε, θα παρατηρήσουμε ότι ένα άτομο(άντρας ή γυναίκα) που απατάει τον/την σύντροφο ή που κλέβει χρήματα, δεν το κατακρίνουμε επειδή κάνει ό,τι κάνει αλλά επειδή βγήκε στην τηλεόραση για να το πει. Ίσως ακόμη και να ζηλεύουμε και να κρυβόμαστε πίσω από δικαιολογίες σαν "Κατέστρεψε την οικογένειά της για να πάρει αυτά τα λεφτά", ενώ στο, είδωλό μας στον καθρέφτη, μερικοί από εμάς μπορεί να λέμε "βρε ας είχα τα λεφτά αυτά και δε θα με ένοιαζε τίποτα".

Το δεύτερο σημείο που αξίζει να παρατηρήσουμε και που αναφέρεται και στο βίντεο είναι το εξής. Η "παίκτρια" χάνει γιατί απαντάει λάθος σε μία ερώτηση. "Πιστεύεις πως είσαι καλός άνθρωπος;". Αλήθεια, εμείς είμαστε καλοί άνθρωποι;

Πολύ πιθανόν να πούμε "Ε εντάξει έκανα 1-2 λάθη αλλά αυτά τα λάθη τα έχουν κάνει όλοι. Άρα ναι. Είμαι καλός άνθρωπος".

Καταρχάς, αυτό το "όλοι το κάνουν" είναι από τις πιο πολυμασημένες καραμέλες που κυκλοφορούν. Σε μία από τις ελληνικές αντίστοιχες εκπομπές η μάνα της παίκτριας είχε βάλει τα κλάματα επειδή η κόρη της είχε κάνει χρήση ναρκωτικών. Η παίκτρια την παρηγόρησε λέγοντας "Όλοι το κάνουν. Όλοι έχουν κάνει. Άλλωστε πέρασε τώρα".

Όταν ένας άνθρωπος, που δεν είναι φίλος μας, μας κλέψει μία φορά, αμέσως τον λέμε κλέφτη. Όταν ένας άνθρωπος απατάει τον/την σύντροφό του, αμέσως τον κατηγορούμε για μοιχεία. Ίσως μάλιστα να έχουμε ορίσει την κλεψιά ως κάτι πιο σοβαρό από τη μοιχεία. Ίσως γιατί θέλουμε να είμαστε κι εμείς "φιλελεύθεροι" και να κάνουμε κι εμείς τις "κουτσουκέλες" μας. Όπως και να έχει, όμως, είμαστε τόσο πρόθυμοι να κατηγορήσουμε τους άλλους αλλά όχι να κρίνουμε και τον εαυτό μας.

Είστε καλός άνθρωπος; Άρα δεν έχετε κλέψει ποτέ, αφού τότε θα ήσαστε κλέφτης. Επίσης, δεν έχετε απατήσει ποτέ αφού τότε θα ήσαστε μοιχός. Επίσης, γενικά δεν έχετε πει ποτέ ψέμματα αφού τότε θα ήσαστε ψεύτης.

Αυτό το "πέρασε τώρα" που είπε η προαναφερθείσα παίκτρια, οφείλει ή να ισχύει για όλους ή να μην ισχύει. Όταν είμαστε σκληροί απέναντι στους άλλους, οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο και τον εαυτό μας. Όταν είμαστε μαλακοί απέναντι στον εαυτό μας, οφείλουμε να είμαστε μαλακοί και απέναντι στους άλλους. Στην αντίθετη περίπτωση, ζούμε απλά σε έναν ρομαντικό κόσμο όπου κάθε προσπάθεια επικοινωνίας με τον πραγματικό κόσμο θα καταλήγει σε σύγκρουση.

Αλήθεια...
...πότε ήταν η τελευταία φορά που μιλήσαμε στο είδωλό μας στον καθρέφτη;

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

Καρκίνος του μαστού

Το θέμα της παρούσας ανάρτησης, προκύπτει από ένα e-mail που έφτασε στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο και αφορούσε το θέμα "Καρκίνος του στήθους". Έτσι, έψαξα να βρω πόσο αλήθεια είναι. Φυσικά, κάτι δεν μπορείς να ξέρεις ότι είναι αλήθεια, μέχρι να το εξακριβώσεις ο ίδιος. Όπως και να 'χει όμως θα γίνει παρουσίαση και των 2 πλευρών που βρέθηκαν στο διαδίκτυο για το θέμα και οι αναγνώστες ας κρίνουν.

To e-mail που παρέλαβα ήταν αυτό:
Πρόκειται για μια πληροφορία η οποία διασταυρώθηκε με ασθενείς που κάνουν χημειοθεραπεία και ερευνητές που ήδη γνωρίζουν το ζήτημα[...].

Η βασική αιτία που προκαλεί καρκίνο του στήθους είναι τα ανθιδρωτικά[...]. Τα περισσότερα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά είναι συνδυασμός ανθιδρωτικού με αποσμητικό (antiperspirant - deodorant). Γι' αυτό, μόλις πάτε σπίτι, ελέγξτε : «deodorant» (αποσμητικό) είναι εντάξει «antiperspirant» όχι! Γίνεται συγκέντρωση τοξινών η οποία προκαλεί μετάλλαξη κυττάρων στην περιοχή. Διαβάστε γιατί :

Το ανθρώπινο σώμα έχει κάποιους μηχανισμούς για να αποβάλει τις τοξίνες οι περιοχές αυτές είναι πίσω από τα γόνατα, πίσω από τα αυτιά, η βουβωνική χώρα και οι μασχάλες οι τοξίνες αποβάλλονται με την εφίδρωση. Τα ανθιδρωτικά (antiperspirant), όπως και η ονομασία τους μας προσδιορίζει, σας εμποδίζουν να ιδρώνετε, και γι αυτό αποτρέπουν το σώμα από το να αποβάλει τοξίνες στην περιοχή της μασχάλης.

Οι τοξίνες δεν εξαφανίζονται με μαγικό τρόπο αντιθέτως, το σώμα τις συσσωρεύει στα λεμφικά κέντρα κάτω από τις μασχάλες εφόσον δεν μπορεί να τις αποβάλει σχεδόν όλοι οι καρκινικοί όγκοι στο έξω και επάνω τέταρτο της περιοχής του στήθους σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκονται τα λεμφικά κέντρα.

Επίσης, για τους άντρες είναι πιο δύσκολο , άλλα όχι απίθανο, να πάθουν καρκίνο του στήθους από τα ανθιδρωτικά, διότι η μεγαλύτερη ποσότητα του προϊόντος μένει στις τρίχες της περιοχής χωρίς να εισχωρεί κατευθείαν στο δέρμα.

Οι γυναίκες που χρησιμοποιούν ανθιδρωτικό αμέσως μετά το ξύρισμα αυξάνουν τις πιθανότητες να νοσήσουν, διότι το ξύρισμα προκαλεί ανεπαίσθητες ανοιχτές εγκοπές στο δέρμα , από τις όποιες τα χημικά εισχωρούν μέσω της μασχάλης άμεσα στο σώμα.[...]


Τα [...] είναι τα κλασικά "Μεταδώστε το" κτλ που εμφανίζονται συνήθως σε τέτοια e-mail για να γίνουν πιο πειστικά. Ας δούμε όμως και την αντίθετη άποψη.

Από τη σελίδα αυτή μεταφράζουμε:
Οι αιτίες του καρκίνου του μαστού δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητές αλλά σίγουρα υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που σίγουρα επηρεάζουν την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Αυτοί είναι:
Ηλικία: Σχεδόν το 80% των γυναικών που διαγνώστηκαν με καρκίνο του στήθους είναι άνω των 50 ετών.
Ιστορικό: Γυναίκες των οποίων η μητέρα, αδελφή ή κόρη ανέπτυξε την πάθηση διπλασιάζεται ο κίνδυνος πάθησης. Αν μάλιστα, κάποιος από αυτούς τους συγγενείς ανέπτυξε καρκίνο του μαστού πριν την εμμηνόπαυση, αυτό αυξάνει τον κίνδυνο ακόμη περισσότερο.
Προηγούμενη διάγνωση σε ένα μαστό: Αν σε μια γυναίκα έχει διαγνωστεί καρκίνος ήδη στον ένα μαστό, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης νέου καρκινικού όγκου στον άλλο μαστό.
Ηλικία που ξεκίνησε η περίοδος: Αν η περίοδος ξεκίνησε νωρίς (πριν την ηλικία των 12 ετών) ή αν η εμμηνόπαυση συνέβη πριν τα 50.
Ηλικία πρώτης εγκυμοσύνης: Γυναίκες που δεν έχουν παιδιά ή που έκαναν το πρώτο τους παιδί μετά την ηλικία των 30.
Έκθεση σε ακτινοβολία: Αν υποβλήθηκε το άτομο σε ραδιοθεραπεία σε νεαρή ηλικία, πχ για θεραπεία της νόσου του Hodgkin.
Λήψη ορμονών: Γυναίκες που παίρνουν χάπια ή βρίσκονται σε HRT(hormone replacement therapy) έχουν έναν ελάχιστα υψηλότερο κίνδυνο να παρουσιάσουν καρκίνο του μαστού(ενώ η πιθανότητα για άλλες μορφές καρκίνου μειώνεται).
Βάρος: Υπάρχουν ενδείξεις που δείχνουν πως το να είναι το άτομο υπέρβαρο μπορεί να συμβάλει στην αύξηση του κινδύνου.
Δίαιτα: Δίαιτες με υψηλή συγκέντρωση λίπους και αλκοόλ συνδέονται με μία αυξημένη επικινδυνότητα, όσον αφορά στον καρκίνο του μαστού
Θηλασμός: Υπάρχουν ενδείξεις πως γυναίκες που θηλάζουν έχουν μικρότερο ρίσκο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού.


Διαβάζοντας σε αυτή τη σελίδα μπορούμε να διαπιστώσουμε πως το e-mail κυκλοφορεί από το 1999! Πιο πριν, μάλιστα, αναφέρονται σε 6 συγκεκριμένα σημεία τα λάθη του κειμένου που κυκλοφορεί μέσω e-mail. Ενδεικτικά λοιπόν παίρνουμε το (1) από όπου μεταφράζουμε:
Σύμφωνα με το e-mail, "Το ανθρώπινο σώμα έχει κάποιους μηχανισμούς για να αποβάλει τις τοξίνες. Οι περιοχές αυτές είναι πίσω από τα γόνατα, πίσω από τα αυτιά, η βουβωνική χώρα και οι μασχάλες. Οι τοξίνες αποβάλλονται με την εφίδρωση". Η τεχνητή διατύπωση της πρότασης αυτής είναι ουσιαστικά τυπολατρική. Είναι τεχνικά ορθή, σε περίπτωση που ο συγγραφέας του κειμένου παραυρεθεί στο δικαστήριο. Όμως είναι εντελώς παραπλανητική. Όλα αυτά τα μέρη του σώματος παράγουν ιδρώτα(όπως και κάθε άλλο σημείο του δέρματος), και ίχνη από παραπροϊόντα του μεταβολισμού που, ως επί το πλείστον, εκκρίνονται από τα νεφρά, καταλήγουν στον ιδρώτα.

Αν όμως ο ιδρώτας ήταν η κύρια μέθοδος που χρησιμοποιεί ο οργανισμός για να αποβάλλει τις τοξίνες, δε θα υπήρχε λόγος οι άνθρωποι με νεφρική ανεπάρκεια να κάνουν θεραπεία. Και αν υπήρχε κάποια γνωστή ουσία που μπορεί να βρίσκεται μόνο στον ιδρώτα της περιοχής της μασχάλης, ανεξάρτητα του αν συγκεντρώνεται εκεί, ο συγγραφέας θα την κατονόμαζε.

Αν επισκεφτείτε ιστοχώρους άλλων "ανεξάρτητων διανοούμενων περί υγείας", θα ανακαλύψετε πως συχνά δείχνουν αρκετή(αν και επιλεκτική) επιτήδευση στη βιοχημεία. Ο συγγραφέας του κειμένου γνωρίζει πως δεν υπάρχει τέτοια ουσία, και άρα δεν έχει καν προσπαθήσει να τη βρει.


Το θέμα αυτό φαίνεται πως προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και δικαιολογημένα, αφού, όπως βλέπουμε εδώ, υπήρξαν μελέτες πάνω στο θέμα μία το 2002, δύο το 2003, μία το 2004 και μία το 2005. Άλλοι επιστήμονες λένε πως ο καρκίνος του μαστού και η χρήση ανθιδρωτικών συνδέονται και άλλοι όχι. Όπως αναφέρεται όμως στην παραπάνω σελίδα:
Δυστυχώς, υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις που συζητούν το θέμα, αλλά πολύ λίγες μελέτες στις οποίες έχουν συλλεχθεί και αναλυθεί δεδομένα.

Τέλος, ας επισημανθεί μία άλλη λεπτομέρεια που βρίσκεται στον ιστοχώρο αυτό από όπου μεταφράζουμε:
Ακόμη κι αν τα περιεχόμενο των ανθιδρωτικών συγκεντρωνόταν στους λεμφαδένες της περιοχής της μασχάλης, το λεμφικό υγρό δε θα απορροφόταν από το στήθος. Η κατεύθυνση του λεμφικού υγρού ξεκινάει από το μαστό, και βγαίνει, χρησιμοποιώντας τους λεμφαδένες, προς το λαιμό και πίσω στην κυκλοφορία.

Επιπλέον, οι βαλβίδες, κατά μήκος των λεμφικών καναλιών απορρόφησης, συγκρατούν το υγρό ώστε να κινείται προς μία κατεύθυνση μόνο (ΜΑΚΡΙΑ από το στήθος, όχι ΠΡΟΣ το στήθος).


Όσον αφορά σε εμένα, ως συγγραφέα όλου αυτού του κειμένου, και άσχετου με ιατρικά ή ό,τι άλλο ζητήματα, οφείλω να καταθέσω την προσωπική μου άποψη, με την οποία και θα κλείσω. Όποια και αν είναι η αλήθεια. Είτε τα ανθιδρωτικά προκαλούν τελικά καρκίνο, είτε όχι...Παν μέτρον άριστον

ΥΓ: Να ευχαριστήσω τον φίλο ETK για τη συμμετοχή και βοήθειά του για την ολοκλήρωση του κειμένου

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν:
1. http://www.breastcancer.org/risk/myths/antipersp.jsp
2. http://www.bupa.co.uk/health_information/html/health_news/130104breast.html
3. http://www.pathguy.com/antipers.htm
4. http://www.cancer.gov/cancertopics/factsheet/risk/ap-deo

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009

Απόκρυφες Φήμες

Αυτή η ανάρτηση ξεφεύγει πολύ από το συνηθισμένο που έχουν συνηθίσει ίσως οι αναγνώστες αυτής της σελίδας. Παρόλα αυτά όμως νομίζω ότι παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον. Άλλωστε, όλοι γνωρίζουμε τον Μπραμ Στόκερ. Κι όσοι δεν τον ξέρουμε, γνωρίζουμε σίγουρα το έργο του με τίτλο "Dracula" που εκδόθηκε πρώτη φορά το 1827.

Το βιβλίο σχηματίστηκε χρησιμοποιώντας ως πηγές 4 άλλα βιβλία. Το "Disserations sur les Apparitions den Anges, des Demons, des Esprits, et sur les revenants , et Vampires de Hongrie, de Boheme, de Moravie, et de Silesi" του Dom Augustin Calmet, το "The Vampyre" του John William Polidori, το "The Mysterious Stranger" του Mark Twain και το "The Land Beyond the Forest" της Emily Gerard.

Αυτό που είναι ενδιαφέρον, όμως, είναι να δούμε κάποια στοιχεία συγκεκριμένα.
Ο John William Polidori αυτοκτόνησε το 1821, δύο χρόνια μετά την έκδοση του Vampyre, μόλις 26χρονών. Όπως αναφέρεται και στη Wikipedia "Πέθανε στο Λονδίνο τον Αύγουστο του 1821, καταφρονημένος από κατάθλιψη και χρέη λόγω τζόγου. Παρά τα ισχυρά στοιχεία ότι αυτοκτόνησε χρησιμοποιώντας υδροκυάνιο, ο ιατροδικαστής απέδωσε το θάνατο σε φυσικά αίτια".

Όσο για το επόμενο απόσπασμα βρίσκεται σε ένα βιβλίο που κυκλοφορεί στο εμπόριο με τίτλο "Βρυκόλακες" από τις εκδόσεις Αρχέτυπο. Από αυτό, λοιπόν, διαβάζουμε:

Δεν είναι γνωστό σε πολλούς, ότι ο Μπραμ Στόκερ ήταν μέλος μιας αποκρυφιστικής αδελφότητας, και μάλιστα της πιο αξιόλογης και σημαντικής των τελευταίων δύο αιώνων, του μυστικιστικού Ερμητικού Τάγματος της Χρυσής Αυγής(Hermetic Order of the Golden Dawn). Άλλοι σημαντικοί λογοτέχνες που ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής ήταν ο William Butler Yeats, o Arthur Machen, ο Algernon Blackwood, ο Sax Rohmer, ο Henri Bergson, ο Will Graham, η Γεωργία Σάνδη, ο S. Brodie-Innes, ο Aleister Crowley κ.α. Ο Στόκερ ανήκε στη στοά Isis-Urania Temple του Λονδίνου(ήταν ο Fratter Verus ad Finem, 3 = 8).

Στους κύκλους της Χρυσής Αυγής είχε ακούσει τις πρώτες αποκρυφιστικές συζητήσεις περί Βαμπιρισμού, συζητήσεις στις οποίες χρησιμοποιούνταν πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες που δεν ήταν διαθέσιμες στο ευρύ κοινό, και είχε πέσει πάνω σε θέματα σχετικά με τις γενεαλογίες διαφόρων ευγενών, καθώς και σε παράξενα ζητήματα γενετικής που τις αφορούσαν, γνώσεις που οδηγούσαν σε άλλα ποράξενα ζητήματα περί ηγεμόνων και δυναστειών, περί αίματος, περί φαντασμάτων, περί μαγικών συμβολαίων, και άλλα πολλά για τα οποία δύσκολα μπορεί να μάθει και να συζητήσει κανείς.

Επιπλέον, εκεί άκουσε τις φήμες περί της "Σκιάς", μίας υποτιθέμενης δύναμης που εισχωρεί στον κόσμο μας από "αλλού" και μπορεί να εισβάλλει σ' έναν τόπο ή σε ένα ανθρώπινο σώμα (Ο Στόκερ έγραψε και μία μικρή νουβέλα με αυτές του τις γνώσεις, το "The Shadow-Builders), αλλά και για τη δυνατότητα "κατασκευής" ή γέννησης ειδικών παιδιών με τη βοήθεια μαγικών διαδικασιών που σχετίζονται με αυτή τη "Σκιά" (embodied elementals).

Επιπλέον, εκεί έμαθε πολλά πράγματα για τα αιγυπτιακά μυστήρια και για τις δυνατότητες χειρισμού του "Κα", αλλά και για την "Κατάρα του Φαραώ" (και με αυτές του τις γνώσεις έγραψε την "Κατάρα της Μούμιας").

Και, τέλος, στους κύκλους της Χρυσής Αυγής, ένιωσε τον τρόμο για τις Βαμπιρικές Μαύρες Τέχνες και για τα πράγματα που μπορεί κάποιος να κάνει με αυτές, και έμαθε πού μπορούσαν να οδηγήσουν όλα αυτά.

Αυτά και πολλά άλλα παράξενα πράγματα μάθαινε μεταξύ άλλων ο Στόκερ στη Χρυσή Αυγή, και ήταν γνώσεις, παραδόσεις και πληροφορίες που τις ενσωμάτωσε με έντεχνο τρόπο στα έργα του, αλλά συχνά αντλούσε και την έμπνευσή του απ' αυτές, και ιδίως στο Dracula
.

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

Τα δέντρα δεν πληρώνουν... Την πληρώνουν!


Όταν μιλούσαν οι πολιτικοί αρχηγοί στο γνωστό σε όλους DEBATE* όλα τα κανάλια το έδειχναν. Τώρα που καίγεται ο Υμηττός εδώ και κάποιες ώρες, γιατί το δείχνει μόνο το ΣΚΑΪ; Γιατί περιμένουν να γίνει 6 που είναι τα απογευματινά δελτία για να το αναφέρουν; Το ΣΚΑΪ γιατί το αναφέρει; Δεν αλλάζει την κανονική ροή του προγράμματός του;

Αλλά έτσι είναι.Τα δέντρα και η φύση δε δίνουν μίζες και δεν πληρώνουν σε χρήματα αλλά σε οξυγόνο και όμορφα τοπία. Τι να τα κάνεις όμως τα όμορφα τοπία και το οξυγόνο όταν τα χρήματα μπορούν να σου εξασφαλίσουν μερικά αυθαίρετα και να τα κάνεις νόμιμα μόλις το κόμμα που υποστηρίζεις εκλεγεί κυβέρνηση;

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

Μην είναι άνθρωποι κι αυτοί...

Ανοίγοντας κάποιος την τηλεόραση θα βρει διάφορες εκπομπές που αφορούν τον ανθρώπινο πόνο και τις ανθρώπινες εμπειρίες. Όμως αυτοί οι άνθρωποι γιατί βγαίνουν στην τηλεόραση να πουν τον πόνο τους; Τι κερδίζει ο τηλεθεατής από αυτό;

Ο Quino(Αργεντινός δημιουργός της Mafalda) είχε φτιάξει ένα στριπάκι όπου μία κοπέλα έλεγε "Διαβάζω στην εφημερίδα όλα αυτά τα κακά που συμβαίνουν στον κόσμο και διαπιστώνω πόσο καλή είμαι!". Είναι αλήθεια; Έτσι σκέφτονται οι τηλεθεατές; Μήπως είναι και τηλεθεατές που δεν έχουν κάτι να κάνουν εκείνη την ώρα και κάθονται και το παρακολουθούν; Ας δούμε όμως καλύτερα τους ανθρώπους που μοιράζονται το πρόβλημά τους.

Κυκλοφορεί σαν φήμη ότι οι επισκέπτες των εκπομπών αυτών λαμβάνουν κάποια χρήματα ώστε να "ξεπουλιούνται". Συγκεκριμένα διαβάζουμε από την εφημερίδα Espresso:
"Εδώ και ενάμιση χρόνο προσπαθούσα να φτιάξω τα δόντια μου[...]Δεν ήξερα ποτέ ποσά λεφτά έπαιρνα το μήνα, γιατί δεν ήταν στάνταρ. Τα περισσότερα που πήρα ποτέ ήταν 400 ευρώ, αλλά έχει τύχει να πάρω και μόνο 70,".

Αντίστοιχα,σε συνέντευξη του Γιώργου Σταυρακάκη, για λογαριασμό του περιοδικού "ΠΑΝΟΡΑΜΑ" βρέθηκε το παρακάτω απόσπασμα:
«Αυτά τα ταλέντα, εντός ή εκτός εισαγωγικών, είναι άνθρωποι που καταφεύγουν στη σημερινή τηλεόραση, αφού κάθε κανάλι τηλεοπτικό έχει και την δισκογραφική του εταιρία, με την ελπίδα ότι σύντομα θα γίνουν αστεράκια ή αστέρες. Δεν τους περνάει καθόλου απ' το μυαλό ότι τους εκθέτουν, τους αλέθουν και αφού τους ξεζουμίσουν για ένα εξάμηνο τους εγκαταλείπουν και ετοιμάζουν το επόμενο κοπάδι για το σφαγείο. Αν μπλέξεις με δισκογραφικές τέτοιου είδους, εκεί θα καταλήξεις».

Βλέπουμε λοιπόν πως αυτή η "φήμη" που προαναφέρθηκε, ίσως να είναι περισσότερο πραγματικότητα παρά φήμη. Πραγματικά άνθρωποι ξεπουλιούνται για τα χρήματα. Το χειρότερο μάλιστα είναι όταν ξεπουλιούνται για χρήματα που δεν παίρνουν ποτέ.

Βλέπουμε στο enet.gr:
Από τη μια οι ειδικοί της τηλεόρασης λένε πως τέτοιες εκπομπές χαμηλής ποιότητας, την αισθητική και την τηλεθέασή τους την οφείλουν στο δάκρυ ενός βασανισμένου. Από την άλλη τη συνταγή τους τη στηρίζουν στη βαθιά υποτίμηση της ανθρώπινης υπόστασης.
ενώ συνεχίζει:
Τη διέσυραν μέχρι τελικής πτώσης. Της αντάλλαξαν τη δίψα για δημοσιότητα με την απόγνωση της ψυχής της. Προφανώς και η ίδια επέλεξε έως ένα σημείο να συμμαχήσει με τους όρους ενός παιχνιδιού, που δεν ήξερε όμως πώς εξελισσόταν και με ποιους όρους.

Βλέπουμε λοιπόν πως οι άνθρωποι αυτοί της τηλεόρασης(παραγωγοί, παρουσιαστές κτλ) δεν φέρουν όλη την ευθύνη αφού όλα γίνονται με την ανοχή των "επισκεπτών". Κι αυτή είναι και η δικαιολογία τους. "Δεν τους κάνουμε κάτι που δε θέλουν". Όμως κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους είναι άρρωστοι. Το να τους παρέχονται χρήματα επειδή είναι άρρωστοι αλλά όχι αρκετά ώστε να σταματήσουν να είναι(οπότε και θα τελείωνε η εκμετάλλευσή τους) δεν είναι και ό,τι πιο ανθρώπινο. Στο βωμό του χρήματος και της δόξας παραμυθιάζουν ανθρώπους και μετά τους πετάνε στα σκουπίδια.

Παράδειγμα φέρεται η Λίλη από την εκπομπή παρατράγουδα που βρίσκεται στη σελίδα της εφημερίδας Espresso που προαναφέρθηκε:
«Εδώ και ενάμιση χρόνο προσπαθούσα να φτιάξω τα δόντια μου. Μέχρι να αρχίσει να φαίνεται η αλλαγή ήμουν η καλή και πάντα φρόνιμη Λίλη, όπως μου έλεγαν. Ξαφνικά, όταν η διαφορά άρχισε να φαίνεται, έπαψαν να ενδιαφέρονται και για μένα. Ακόμα θυμάμαι τα λόγια του σκηνοθέτη μας κ. Ευστρατιάδη που μόλις με αντίκρισε γυρίζοντας από τις καλοκαιρινές μου διακοπές, μου είπε: “Και τώρα τι κατάφερες, έγινες όπως και οι υπόλοιπες;”. Δηλαδή φυσιολογική» προσθέτει η Λίλη.

Και για όσους γνώρισαν την κα. Ελισάβετ σαν την τρελόγρια που τραγουδούσε "Πού είναι ο Βάγκνερ και ο Πουτσίνι" στο πλευρό της Αννίτας Πάνια αλλά και σε άλλες εκπομπές, οφείλουμε να δείξουμε μία διαφορετική οπτική. Ένα βίντεο που προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης της Αθήνας το 2007.
Και κλείνω με το σχόλιο ενός από αυτούς που παρακολούθησαν το βίντεο στο youtube:
Πολλές φορές οι άνθρωποι εγκλωβίζονται στην εικόνα που έχουν οι άλλοι γι' αυτούs και φοβούνται να εκφραστουν, [...] Πρέπει να κοιτάμε καλά μέσα στα μάτια των ανθρώπων. Είναι τόσο δύσκολο να τους καταλάβουμε πραγματικά...

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά

Σήμερα μου χτύπησαν την πόρτα δύο κυρίες και μου έδωσαν μία πρόσκληση. Ανεξάρτητα του πού με καλούσαν, μου θύμισαν ότι δεν είχε αναφερθεί τίποτα στην προηγούμενη ανάρτηση σχετικά με το Χριστιανισμό και τα δόγματα όσον αφορά στους μάρτυρες του Ιεχωβά. Φυσικά, θα υπάρξει ανάλογο αφιέρωμα και για τα υπόλοιπα δόγματα σε μετέπειτα αναρτήσεις.

Φυσικά μία από τις κύριες πηγές ενημέρωσης είναι η Wikipedia η οποία στον ορισμό της λέξης Ιεχωβά γράφει:
Ο όρος Τετραγράμματο αναφέρεται στη λέξη με την οποία είναι γραμμένο το προσωπικό όνομα του Θεού στο εβραϊκό κείμενο της Αγίας Γραφής.[...]Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η αρχαία εβραϊκή γραμματεία είναι αρκετά περιορισμένη, ότι η φιλολογική μελέτη της εβραϊκής γλώσσας είναι σχετικά πρόσφατη και ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχουν προστεθεί νέα αρχαιολογικά ευρήματα (βλ. Ουγκαριτικά κείμενα), μπορεί κανείς να κατανοήσει γιατί οι απόψεις για δύσκολα γλωσσικά ζητήματα παρουσιάζουν αστάθεια και ανεπαρκή τεκμηρίωση, γεγονός που οδηγεί σε πληθώρα ερμηνειών και ασυμφωνία μεταξύ των λογίων. Τα προβλήματα αυτά έχουν, αναμφίβολα, επηρεάσει και τις θέσεις αναφορικά με την ετυμολογία και την προφορά του βιβλικού Θεϊκού Ονόματος.

Παρακάτω μάλιστα στην ίδια σελίδα αναφέρεται:
Ο φωνηεντισμός «Ιεχωβά» αποτελεί απόδοση του λεγόμενου «Τετραγράμματου» και αποτελεί το κύριο προσωπικό όνομα του Θεού της Αγίας Γραφής. Είναι το κατ' εξοχήν όνομα του Θεού, σε αντιδιαστολή με άλλους περιγραφικούς τίτλους ή επιθετικούς προσδιορισμούς που Του αποδίδονται, όπως «Θεός», «Κύριος», «Παντοδύναμος», κ.α.

Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν, το όνομα "Ιεχωβά" αποτελεί το πραγματικό όνομα του Ενός Θεού. Τι συμβαίνει όμως με τους μάρτυρες του Ιεχωβά; Είναι λογικό ότι απλώς αποτελούν τους πιστούς του Ιεχωβά. Άρα τους πιστούς του Θεού. Τους πιστούς του Ιησού Χριστού που είναι έτοιμοι να μαρτυρήσουν για Αυτόν. Ας διαβάσουμε λοιπόν λίγο παρακάτω:
Ο Ιεχωβά είναι ο Παντοδύναμος Θεός και Πατέρας του Ιησού Χριστού, ο οποίος αποκάλυψε το προσωπικό του όνομα «Ιεχωβά» μέσα στο λόγο Του την Αγία Γραφή. Η χρήση του προσωπικού ονόματος του Θεού απαιτείται για να μπορέσει να οικοδομήσει ένας άνθρωπος προσωπική σχέση με τον Θεό και τελικά να σωθεί.

Σε αυτό το σημείο το κείμενο αποκτά ενδιαφέρον. Ο Ιεχωβά είναι ο Θεός και ο Πατέρας του Ιησού Χριστού. Σωστά. [...]ο οποίος αποκάλυψε το όνομα Ιεχωβά μέσα στο Λόγο Του, την Αγία Γραφή. Πάλι σωστά. Όσον αφορά στην τελευταία φράση, δίνεται παραπομπή στις πράξεις των Αποστόλων(Κεφ.2 21') όπου διαβάζουμε:
21 καὶ ἔσται πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται

Έτσι όμως, αν το σκεφτούμε λίγο, δημιουργείται μία πλάνη. Αν αντί για Θεός, Κύριος κτλ χρησιμοποιούμε το όνομα Ιεχωβά και καλούμε αυτόν τον Ιεχωβά να μας σώσει, τότε ο Ιησούς Χριστός γιατί ήρθε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε; "Ναι, αλλά αφού έτσι λένε οι Πράξεις των Αποστόλων. Να μην τις λάβουμε υπόψην μας;".

Εδώ οφείλω να ανοίξω μία μεγάλη παρένθεση. Όπως και σήμερα, οι άνθρωποι, όταν θέλουν να πουν κάτι και να του δώσουν έμφαση, μιλάνε με στόμφο ή δυναμώνουν τη φωνή τους. Πολύ πιθανόν να συνέβαινε το ίδιο και με το Χριστό. Όμως, όταν ο προφορικός λόγος μετατρέπεται σε γραπτό, πώς μπορείς να μεταφέρεις και αυτό το δυνάμωμα της φωνής; Με bold πιθανόν, αλλά τότε δεν υπήρχαν αυτά τα στυλ. Έτσι ο Χριστός έλεγε και ξαναέλεγε τα ίδια πράγματα με διαφορετικό τρόπο για να τα κάνει πιο έντονα ή για να τα εξηγήσει. Αυτό παρατηρείται γενικότερα στη Γραφή και αυτό συμβαίνει λοιπόν κι εδώ (και κλείνω την παρένθεση).

Ας ξαναδούμε το Κεφ.2 21':
21 καὶ ἔσται πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται
και ας διαβάσουμε και το Κεφ.16 31':
31 οἱ δὲ εἶπον· Πίστευσον ἐπὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου.
και ας μην ξεχνάμε και το Κεφ. 4 12'
12 καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία· οὐδὲ γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς.

Συνοψίζοντας τα παραπάνω έχουμε:
  • Όποιος επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί
  • Ο Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός και, αν πιστεύσεις σε Αυτόν, θα σωθείς κι εσύ και η οικογένειά σου
  • Δεν είναι δυνατόν δι' ουδενός άλλου να πετύχουμε τη σωτηρία, διότι δεν υπάρχει κανένα άλλο όνομα κάτω από τον ουρανό που να έχει δοθεί από τον Θεό για να μας σώσει.

Οφείλω εδώ να πω πως τις "αποκαλύψεις" που κάνω με αυτό το κείμενο δεν τις είχα σχεδιάσει αλλά προέκυψαν ψάχνοντας. Σκοπός ήταν να καταλήξω, όπως και κάνω, σε ένα βιβλίο που διαφημίζεται προς πώληση με τίτλο "ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Πράγματι Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ" και ήταν πάνω στην πρόσκληση που μου δόθηκε.

Καταρχάς, αυτό το "Πράγματι" που είναι με μικρά γράμματα γραμμένο, θυμίζει καταστάσεις όταν κάποιος μιλάει και αυτό που λέει δεν το πολυπιστεύει, οπότε το λέει κάπως ψιθυριστά.

Από εκεί και πέρα... Τι διδάσκει πράγματι η Αγία Γραφή; Γιατί χρειάζεται εξήγηση αλήθεια; Ο Ιησούς μίλαγε με παραβολές. Μίλαγε με παραβολές που καταλάβαινε ο αγράμματος κόσμος που είχε 2 πρόβατα και 1 χωραφάκι. Πλέον ο κόσμος είναι γεμάτος από σπουδαγμένους στα πανεπιστήμια και στα σχολεία. Τι δε μπορεί ο σημερινός κόσμος να καταλάβει, που μπορούσε να καταλάβει ο χωρικός του τότε; "Μα η Αγία Γραφή (που κυκλοφορεί στο ελληνικό εμπόριο) είναι γραμμένη σε αρχαία ελληνικά". Πράγματι. Αν όμως θέλουμε να μεταφέρουμε επακριβώς μία έκδοση σε νεότερη γλώσσα, τότε οφείλουμε να τη μεταφράσουμε. Όχι να την ερμηνεύσουμε κατά πώς αρέσει στον καθένα.

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Χριστιανισμός

Η Ελλάδα θεωρείται από πολλούς μία χριστιανική χώρα όπως και η Ρωσία. Όμως τι σημαίνει αλήθεια Χριστιανισμός; Γιατί δε μπορείς απλά να πεις "Είμαι Χριστιανός" και να σε καταλάβουν αλλά πρέπει μετά να ρωτήσουν "Ορθόδοξος ή καθολικός;". Κι αν η απάντηση είναι "Προτεστάντης" ή "Πεντηκοστιανός" τι κάνεις; Δε νιώθεις μειονεκτικά; Ας κάνουμε λοιπόν μία αρχή να ξεχωρίσουμε τις έννοιες και αργότερα θα θίξουμε και ένα θέμα του πώς προέκυψε οι προγαμιαίες σχέσεις να θεωρούνται κατακριτέες από την εκκλησία.

Καταρχήν ας δούμε σε τι διαφέρει η Ορθοδοξία από τον Καθολικισμό. Όπως αντλούμε από εδώ η Δυτική εκκλησία δηλώνει ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και από τον Υϊό ενώ η Ορθόδοξη από τον Πατέρα μόνο. Όσον αφορά στον Πάπα, θεωρείται πως ό,τι κι αν λέει, προέρχεται απευθείας από το Άγιο Πνεύμα. Ακόμη, στο θέμα των κληρικών, στη Δυτική εκκλησία οι καθολικοί κληρικοί είναι άγαμοι, ανεξαρτήτως αξιώματος, ενώ οι ορθόδοξοι είναι άγαμοι μόνο αν είναι ιεράρχες ή επίσκοποι. Τέλος, στο θέμα των λειτουργιών, οι καθολικοί βαφτίζουν ρίχνοντας νερό στο κεφάλι του βαφτιζομένου, ενώ η ορθόδοξη δια καταδύσεως.

Περνώντας στο θέμα Προτεσταντισμός βρίσκουμε το παρακάτω σε αυτή τη σελίδα:
Ένας Προτεστάντης, έχει διδαχθεί (και έχει αποδεχθεί χωρίς έλεγχο και τεκμηρίωση), ότι [...] η πηγή της Χριστιανικής πίστης, είναι η Αγία Γραφή, και ότι τίποτα δεν πρέπει να δεχόμαστε έξω από αυτή. Μάλιστα, πιστεύει ότι η Αγία Γραφή αποτελείται από 66 βιβλία, χωρίς ποτέ να του έχουν εξηγήσει, για ποιο λόγο αφήνουν έξω από αυτή, τα 10 εκείνα βιβλία, που δέχονται οι Ορθόδοξοι.

Τέλος, όπως βλέπουμε εδώ:
Οι οπαδοί του δόγματος,[...] που αυτοαποκαλούνται «άνθρωποι της Πεντηκοστής» θεωρούν [...] ότι κατά τις λατρευτικές τους εκδηλώσεις επαναλαμβάνονται και σ’ αυτούς όλες εκείνες οι έκτακτες χαρισματικές εκδηλώσεις που συνέβησαν στους μαθητές του Χριστού. Και τούτο, διότι πιστεύουν ότι πραγματοποιείται η κάθοδος του Πνεύματος προσωπικά σε κάθε «πιστό», γεγονός που, όπως ισχυρίζονται, έχει ως αποτέλεσμα να παρατηρούνται, κατά τρόπο αόρατο και μυστικό, «υπερφυσικά» φαινόμενα, τα οποία εκλαμβάνονται ως το «βάπτισμα του Αγ. Πνεύματος».

Κάποια από τα παραπάνω, ίσως να φαίνονται παράλογα. Άλλα ίσως φαίνονται λογικά. Η αλήθεια όμως είναι πως αναφερόμαστε σε ανθρώπινες απόψεις του ίδιου θέματος.

Ο σωστός Χριστιανός είναι σωστός είτε τον λένε οι άλλοι καθολικό είτε ορθόδοξο είτε προτεστάντη είτε λουθηριανό είτε οτιδήποτε. Σημασία έχει οι διάφοροι πατέρες της εκκλησίας, να μην λένε στους πιστούς "Έλα κοντά στον Χριστό. Αλλά πρώτα γίνε ορθόδοξος". Ούτε "Πρώτα θα γίνεις Πεντηκοστιανός και μετά θα έχεις τη χάρη Του". Η φράση που οφείλει να λέγεται είναι "Γνώρισε τον Χριστό". Και να τελειώνει εκεί. Χωρίς προσηλυτισμούς κτλ.

Μάλιστα, όπως λέει κι ο ίδιος ο Χριστός σε μια συζήτηση που αναφέρεται εδώ:
Είναι όλες ίδιες στα Μάτια Μου. Εγώ ποτέ δεν θέλησα το Σώμα Μου μοιρασμένο, εσείς Με διαμελίσατε! Εσείς αποφασίσατε για το Σώμα Μου! Με ακρωτηριάσατε.

Επίσης, να ορίσουμε κάτι που συχνά δε γίνεται αντιληπτό! Όπως αναφέραμε, η Ελλάδα είναι μία, ως επί το πλείστον, χριστιανική χώρα. Όταν λοιπόν μια ομάδα ατόμων αποφασίζει να πάει για ιεραποστολή στην Ελλάδα κάτι περίεργο συμβαίνει. Έρχονται να διδάξουν το Χριστό σε ένα λαό που Τον ξέρει; Μάλλον όχι! Άρα τι μπορεί να θέλουν να προωθήσουν; Το δόγμα τους ίσως;
Όσον αφορά στο θέμα των προγαμιαίων σχέσεων...

Συχνά, ακούγεται από νέους ανθρώπους ότι δεν πιστεύουν σε Θεούς και Δαίμονες γιατί λέει η εκκλησία τους κόβει τα φτερά και δεν τους αφήνει να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους ανάγκες που θεωρούνται κατακριτέες κτλ. Τα πράγματα είναι πολύ απλά και πολύ λογικά δομημένα.

Οι άνθρωποι μέχρι σχετικά πρόσφατα, λόγω ασθενειών κυρίως, ζούσαν λίγο. 30 χρονών ένας άνθρωπος θεωρούνταν ήδη γέρος. Έτσι, μία κοπέλα στην ηλικία των 14 χρονών ήταν κατάλληλη για τεκνοποίηση και για παντρειά. Έτσι, όταν πραγματοποιήθηκε ο "Ευαγγελισμός της Θεοτόκου", οι άνθρωποι δεν απόρησαν που η Παναγία 14 χρονών κοπέλα έμεινε έγκυος αλλά είχαν την απορία με ποιον έμεινε έγκυος!

Οι σεξουαλικές επιθυμίες των νέων ξεκινούν ακόμη και τώρα περί των 14-15 χρονών. Τότε όμως, σε αυτή την ηλικία οι άντρες και οι γυναίκες παντρευόντουσαν. Άρα ικανοποιούσαν τη σεξουαλική τους ανάγκη με τον ή την σύζυγό τους. Κάτι που, όπως και αν το δει κάποιος, κατακριτέο δεν είναι!

Στην πορεία όμως των χρόνων, μπήκανε άλλες αντιλήψεις. Αυξήθηκε ο μέσος όρος ζωής, οι γυναίκες άρχισαν να σπουδάζουν και να εργάζονται κ.α. τα οποία δεν ήταν αρνητικά αλλά συνολικά οδήγησαν όχι στην αύξηση του χρόνου ζωής του αντρόγυνου, αλλά στην αύξηση της ηλικίας γάμου από τα 14 στα 30 χρόνια με την πρόφαση της ελεύθερης βούλησης. Όμως οι σεξουαλικές ανάγκες υπάρχουν. Άρα τι γίνεται από τα 14 μέχρι τα 30; Νομίζω αν δούμε γύρω μας, θα καταλάβουμε.


ΥΓ: Προσπάθησα να αφαιρέσω όσο το δυνατόν τις προσωπικές κατακρίσεις των συγγραφέων των παραπάνω αποσπασμάτων στα θέματα που έθιγαν.
ΥΓ: Η έννοια της "Εκκλησίας" διαφέρει από την έννοια της "εκκλησίας". Η Εκκλησία σχετίζεται με την πνευματική ένωση των πιστών πχ. όταν προσεύχονται. Η εκκλησία αντίθετα είναι το κτήριο, ο ναός δηλαδή, ή η αντίληψη που χρησιμοποιείται πχ. Δυτική/Ανατολική εκκλησία.

ΥΓ: Επίσης, ένα κείμενο που πραγματικά αξίζει να διαβάσετε όλοι είναι στη σελίδα http://www.oodegr.com/oode/koinwnia/oikogeneia/progamiaies2.htm με τίτλο "Γιατί γάμος και όχι προγαμιαίες σχέσεις ή συμβίωση;".

Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

Τα χρώματα που βλέπεις...

Τα παιδιά από μικρά μαθαίνουν να λένε και να παίζουν με τα χρώματα. Κόκκινο, πράσινο, μπλε, κίτρινο, μαύρο, άσπρο, γαλάζιο και ροζ είναι μόνο μερικά από τις βασικές λέξεις χρωμάτων που διδάσκονται. Όσο μεγαλώνουν, όμως, όλο και περισσότεροι εκπαιδευτικοί τους αναφέρουν ότι ίσως τα χρώματα να μην είναι όπως τα βλέπουμε. Ίσως απλά ο φακός του ματιού μας να μας κάνει να το νομίζουμε ότι βλέπουμε τα χρώματα αυτά χωρίς πράγματι να υπάρχουν. Τι συμβαίνει στ' αλήθεια; Κι αν όντως "νομίζουμε ότι τα βλέπουμε" γιατί επηρεάζουν την ψυχολογία μας και πώς;

Πιάνοντας το πρώτο σκέλος της ερώτησης "Αν υπάρχουν χρώματα" μπορούμε να βρούμε μια λογική εξήγηση στη σελίδα αυτή από όπου μεταφράζουμε:

Φαίνεται ότι οι ιδιότητες απορρόφησης, αντανάκλασης και διάχυσης του καθαρού φωτός ενός αντικειμένου καθορίζουν και το χρώμα του. Ένα αντικείμενο που διαχέει το φως εντελώς θα είναι άσπρο, ενώ ένα αντικείμενο που απορροφάει όλο το φως θα είναι μαύρο. Άλλα αντικείμενα, ανάλογα του πόσο πολύ αντανακλούν ή διαχέουν το φως, θα είναι κάποιο από τα ενδιάμεσα χρώματα.

[...]Οι περισσότεροι από εμάς, όταν σβήνουν τα φώτα, είμαστε πεπεισμένοι ότι τα χρώματα των αντικειμένων που μας περιέβαλλαν κατά την παρουσία του φωτός είναι "πραγματικά". Αυτό, λοιπόν, σημαίνει ότι δεν αμφισβητούμε ότι ο τοίχος του δωματίου μας είναι μπλε, ούτε ότι οι κουρτίνες μας κίτρινες: απλώς, ως δια μαγείας, με το που σβήσουν τα φώτα δε μπορούμε να δούμε αυτά τα χρώματα. Όμως, θα ήταν πιο αληθοφανές να πούμε ότι χωρίς μία πηγή φωτός, όλα τα αντικείμενα παύουν να έχουν το οποιοδήποτε χρώμα. Σε ένα σύμπαν όπου ξαφνικά όλα τα αστέρια έσβηναν, δε θα υπήρχε καθόλου χρώμα. Το χρώμα δε θα ήταν μια από τις ιδιότητες των αντικειμένων που θα υπήρχαν στο σκοτάδι.

[...]Μερικά πτηνά, έντομα και ψάρια έχον μάτια που είναι πιο ευαίσθητα στα χρώματα από ότι των ανθρώπων, ενώ οι ειδικοί επιμένουν πως μερικά μικρά μονόχρωμα καφέ πουλιά, είναι γεμάτα υπέροχα χρώματα στα μάτια άλλων πουλιών. Με έναν παρόμοιο τρόπο, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα πτηνά ανιχνεύουν τα χρώματα των μαγνητικών πεδίων που περιβάλλουν τη γη (μήκος κύματος που δεν ανιχνεύεται από το ανθρώπινο μάτι).

[...]Θα μπορούσαμε ακόμη να πούμε ότι οι ζωντανοί οργανισμοί αναπτύσσουν την δυνατότητα όρασης(και των ματιών ως φυσικά όργανα) σε ένα σύμπαν που δημιουργήθηκε με σκοπό να φαίνεται. Αν το φως δεν υπήρχε, ούτε τα μάτια θα υπήρχαν και, χωρίς αμφιβολία, θα ήμαστε όλοι αόμματοι και τυφλοί όπως είναι κάποια πλάσματα που ζουν βαθιά στο έδαφος ή βαθιά στη θάλασσα.


Όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος του θέματος και πώς επηρεάζουν τα χρώματα την ψυχολογία μας, μπορούμε να δούμε παρακάτω, όπου, σύμφωνα με το κείμενο που βρίσκεται στη σελίδα αυτή, μεταφράζουμε:

Τα χρώματα του περιβάλλοντος επηρεάζουν την χημική ισορροπία, προκαλώντας μερικά αρκετά ισχυρά σωματικά φαινόμενα.

Το κόκκινο και το πορτοκαλί χρώμα για παράδειγμα επηρρεάζουν την αίσθηση του χρόνου. Ένα τέτοιο χρώμα λοιπόν στο χώρο αναμονής ενός ιατρείου μπορεί να κάνει την αναμονή σας να φαίνεται ατελείωτη. Ένα μπλε ή πράσινο χρώμα, από την άλλη, κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Τα κόκκινα και πορτοκαλί χρώματα επηρεάζουν την αδρεναλίνη,  προκαλώντας αυξημένη ενέργεια στο σύστημά σας. Κατ' επέκταση αυτού, άλλα συστήματα μπορεί να ενεργοποιηθούν, όπως το ανοσοποιητικό, το πνευμονοαγγειακό ή το σεξουαλικό σύστημα.

Τα πράσινα και μπλε χρώματα χαλαρώνουν και η αίσθηση του χρόνου επιταχύνεται, έτσι ώστε να μοιάζει ο χρόνος πως περνάει πιο γρήγορα και η αναμονή φαντάζει λιγότερη από ότι σε ένα κόκκινο περιβάλλον Τα μπλε και πράσινα χρώματα ενεργοποιούν το ενδοκρινικό σύστημα και παράγεται μια σειρά από νευρομεταδότες οι οποίοι ηρεμούν και εμπνέουν για μια πιο αργή αλλά και πιο "ευγενή" πνευματικότητα, από ότι το κόκκινο χρώμα.


Υπάρχουν όμως και άλλες απόψεις όπως μπορούμε να δούμε σε αυτή τη σελίδα όπως, πάλι μεταφράζοντας:

Πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας συμφωνούν ότι αποτελούμαστε από δονήσεις και οι δονήσεις είναι χρώματα. Μερικοί άνθρωποι που είναι ευαίσθητοι, μπορούν να δουν άλλους ανθρώπους ή αντικείμενα να παράγουν ή να κυκλώνονται από χρώματα. Αυτά είναι που ονομάζουμε "αύρα" ή "ενεργειακά πεδία". Όμως υπάρχουν κάποιες συνηθισμένες παρεξηγήσεις που σχετίζονται με συγκεκριμένα χρώματα. Για παράδειγμα, το μαύρο χρώμα συχνά τρομάζει.  Πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει το άγνωστο. Το μαύρο χρώμα στο παρελθόν, μέχρι και σήμερα, σχετιζόταν με το ότι κάποιος είναι κακός. Αν όμως κοιτάξετε ξανά, θα δείτε ότι το μαύρο έχει μεγάλο βάθος. Πολλοί σύμβουλοι εικόνων, χρωματοθεραπευτές και  θεραπευτές έχουν μία συγκεκριμένη πεποίηθηση όσον αφορά στα χρώματα. Για παράδειγμα, το πορτοκαλί μεταφράζεται  σε χρώμα του φθινοπώρου, το μπλε ως χρώμα για χαλάρωση, το κίτρινο για πνευματικό άνοιγμα και διαύγεια, το λευκό για αγνότητα/κάθαρση, και το μωβ για δύναμη. Όμως τα χρώματα δεν χρειάζεται να είναι ορισμένα ή να χρησιμοποιούνται μόνο έτσι. Να εξερευνείτε τα χρώματα ώστε να δείτε τι σας ταιριάζει εσάς.

Κι αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να καταλάβουμε κάποια στιγμή. Δεν έχει τόση σημασία το να πεις "εγώ θα βλέπω το μαύρο ως χρώμα του καλού" όσο το να καταλάβεις ότι είσαι ελεύθερος να το κάνεις, ακόμη κι αν οι γύρω σου θα σε πουν τρελό.

Επιπλέον πληροφορίες για τα χρώματα εδώ.

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Θέμα: Βιασμός

Στο internet κυκλοφορούν διάφορες ιστορίες βιασμού από κοπέλες που αποφάσισαν να μοιραστούν την ιστορία τους. Έψαξα και λίγο παραπέρα για να βρω τι λένε τα "κοινωνικά-ψυχολογικά" site για το θέμα. Θα προσπαθήσω λοιπόν να κάνω μια παρουσίαση των όσων βρήκα, συμπληρώνοντας ή διορθώνοντας κατάλληλα κατά βούληση.

Καταρχήν, οφείλουμε να διαχωρίσουμε πως ο βιασμός ως λέξη έχει διπλή ερμηνεία. Μπορεί να είναι σωματικός βιασμός ή ψυχολογικός βιασμός(συχνά συγχέεται με τον κοινωνικό βιασμό). Η κάθε έννοια στοχεύει αντίστοιχα στο σώμα ή στον ψυχολογικό κόσμο του ατόμου.

Ο ψυχολογικός βιασμός είναι πχ. όταν παρενοχλείται κάποιος/α χωρίς να μπορεί να το αποτρέψει. Αυτό δεν περιορίζεται σε σεξουαλικά θέματα αλλά σε όλα τα επίπεδα που επιβάλεις κάτι σε κάποιον χωρίς να μπορεί να το αποτρέψει. Αυτό μπορεί να συμβαίνει μεταξύ ατόμων της ίδιας οικογένειας ή από εντελώς άσχετα, συγγενικά, άτομα.

Ο κοινωνικός βιασμός παρατηρείται σε καταστάσεις που η κοινωνία και το περιβάλλον ενός ατόμου το κατακρίνουν για κάτι που είτε προκάλεσε το ίδιο το άτομο, είτε δεν προκάλεσε αλλά, παρόλα αυτά, κατακρίνεται γι' αυτό. Παράδειγμα τέτοιας περίπτωσης αποτελεί η ιστορία που διαβάζουμε εδώ και συγκεκριμένα το απόσπασμα :
"Η ουσία όμως του πράγματος δεν είναι ούτε να περιγράψουμε με τον πιο γλαφυρό τρόπο τις φρικιαστικές εικόνες που έζησε ένα 13χρονο παιδάκι αλλά ούτε και να διαπράξουμε τον δεύτερο βιασμό στο θύμα, που δεν είναι άλλος από τον κοινωνικό βιασμό"
.

Ο σωματικός βιασμός, τέλος, έχει να κάνει με την γνωστή κατακριτέα πράξη του εξαναγκασμού του ατόμου στο σεξ.

Ο σωματικός βιασμός (αναφέρεται ως "βιασμός" από εδώ και πέρα),δεν περιορίζεται σε φύλα. Το ότι οι απόπειρες βιασμού σε άντρες είναι ελάχιστες μπροστά στον αριθμό των βιασμών σε γυναίκες, δεν εξαλείφει τον κίνδυνο για κανένα από τα δύο φύλα. Φυσικά, άλλες περιοχές είναι περισσότερο και άλλες λιγότερο επικίνδυνες. Τουλάχιστον στην Ελλάδα. Πχ. το Ζάππειο τα βράδια είναι γνωστό μέρος που κυκλοφορούν παππούδες με πακιστανούς και αρπάζουν ό,τι άλλο βρεθεί στο δρόμο τους(κατά προτίμηση αγόρι).

Όπως διαβάζουμε σε αυτή τη σελίδα:
"[...]συχνό φαινόμενο είναι ο βιασμός από κάποιο πρόσωπο που μας είναι ήδη γνωστό, είτε αυτό είναι κάποιος με τον οποίο έχουμε μια απλή γνωριμία, είτε κάποιος που νομίζαμε για καλό φίλο, είτε ακόμη κάποιος συγγενής.
Αυτές είναι και οι περιπτώσεις στις οποίες τα πράγματα μπερδεύονται περισσότερο μέσα στον ψυχισμό της κοπέλας, διότι αρχίζουν να αναφύονται ερωτήματα όπως, {τελικά ποιoν μπορώ να εμπιστευτώ;}, ή ακόμη {Στα αλήθεια υπήρξα θύμα βιασμού, ή μήπως αυτό που έγινε ήταν και με τη δική μου θέληση;}
".

Συνεχίζει το κείμενο δε, αναφέροντας, "Ακόμη και αν κατά τη διάρκεια του βιασμού η κοπέλα βίωσε απόλαυση, ούτε και τότε αλλάζει οτιδήποτε: Η απόλαυση είναι μια αυτόματη φυσιολογική αντίδραση του σώματος στο σεξουαλικό ερεθισμό, και ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί ως απόδειξη συναίνεσης". Είναι πολύ σημαντικό για το θύμα, να καταλάβει ότι αυτό που συνέβη ήταν βιασμός. Όμως είναι εξίσου σημαντικό να σημειωθούν κάποια πράγματα.

Αν το θύμα απολαύσει τον βιασμό(και κατά την ώρα της σεξουαλικής πράξης, αλλά και μετά που συνειδητοποιήσει τι έγινε) τότε δε μπορούμε να μιλήσουμε για βιασμό. Η σωματική απόλαυση, αν συμβαδίζει με την ψυχική απόλαυση, δεν μπορεί να θεωρηθεί βιασμός. Αυτό σημαίνει μόνο πως το θύμα δεν ένιωσε βιασμό. Όχι ότι ο θύτης δεν το πλησίασε χωρίς τέτοιες βλέψεις!

Αν, αντίθετα, το θύμα διαπιστώσει ότι αυτό που συμβαίνει είναι βιασμός, τότε ο ψυχισμός του ατόμου θα κυριαρχήσει της σωματικής αντίδρασης οπότε και το θύμα δε θα δεχτεί καμία απόλαυση. Ούτε ψυχική, ούτε σωματική.

Σε ερώτησή μου σε μια φίλη, περί του θέματος, απάντησε πως "Νομίζω ότι μια γυναίκα παύει να εμπιστεύεται όχι μόνο τους άντρες αλλά και το περιβάλλον της. Φοβάται! Τρομάζει και μόνο στην ιδέα. Κλείνεται στον εαυτό της! Δεν εξωτερικεύει αισθήματα! Σιχαίνεται και απεχθάνεται το άλλο φύλο". Οι απαντήσεις της ήταν τόσο κοφτές... Πράγμα που σημαίνει πως ακόμη και για μια κοπέλα που δεν έχει πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού, η ιδέα και μόνο πως κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί την πανικοβάλει. Και όχι άδικα.

Ας μην ξεχνάμε πως συνήθως, σε καταστάσεις βιασμού, δεν λαμβάνεται καμία προφύλαξη. Η μόνη προφύλαξη που υπάρχει είναι, σε περίπτωση που η γυναίκα λαμβάνει αντισυλληπτικά χάπια, ώστε να μη μείνει έγκυος. Από εκεί και πέρα όμως δεν υπάρχει καμία προφύλαξη απέναντι στις τυχόν ασθένειες που μπορεί να μεταφέρει ο θύτης.

Ένα παράδειγμα τέτοιας περίπτωσης είναι η ιστορία της Elizabeth που γράφει στο blog της ότι λόγω του βιασμού της, από κάποιον που γνώριζε και εμπιστευόταν, κόλλησε HPV. Μάλιστα ιδιαίτερης σημασίας είναι η οργή της απέναντι σε ένα πόστερ που κυκλοφορούσε και αφορά στο Date Rape όπου η Elizabeth γράφει:
"Η φράση αυτή σημαίνει πως γνωρίζεις τον βιαστή και γνωρίζεις απόλυτα τι συμβαίνει πως έχεις κάποιον που γνωρίζεις ή, ίσως, κάποιον για τον οποίο νοιάζεσαι, να χρησιμοποιεί το σώμα σου σαν ένα κομμάτι κρέας".

Φυσικά, υπάρχουν και περιστατικά βιασμού γυναικών από γιατρούς. Ευτυχώς αυτά τα περιστατικά είναι μεμονωμένα και αποτελούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα. Ένα τέτοιο παράδειγμα μπορείτε να δείτε εδώ όπου υπάρχει οπτικό υλικό(ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ) για το πώς ένας γιατρός βίασε μια ασθενή του μετά τη νάρκωσή της. Όπως και να έχει, αυτό που έχει προταθεί πολλάκις, είναι οι γυναίκες να εξετάζουν γυναίκες και οι άντρες άντρες, τουλάχιστον σε εξετάσεις που έχουν να κάνουν με τα γεννητικά όργανα ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσιμες καταστάσεις περί "σεξουαλικής παρενόχλησης" από τον γιατρό. Φυσικά, όμως, αυτές οι προαναφερθέντες μεμονωμένες περιπτώσεις, όπως λένε μεταξύ τους "Άσε να πιάνουμε και τίποτα".

Τέλος, είναι αρκετά σημαντικό να αναφερθεί πως υπάρχουν και χώρες όπου ο βιασμός των γυναικών είναι ένα καθημερινό φαινόμενο. Είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Είναι κάτι που μπορούμε να διαβάσουμε σε αυτή την εικόνα και συγκεκριμένα λέει "ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΒΙΑΣΤΗΚΑ". Φυσικά, διαβάζοντας τα μικρότερα γράμματα το νόημα αλλάζει:
"Ήταν η μόνη μου επιλογή: να φέρω ξύλα για τη φωτιά μόνη μου, ώστε να αποτρέψω το θάνατο των καλών ανδρών στην κατασκήνωση. Η κόρη μου με ικέτεψε να μην βγω έξω, καθώς γνωρίζει τι συμβαίνει. Όμως, ενώ το ότι βιάστηκα ήταν εξευτελισμός για εμένα, ταυτόχρονα ήταν και λύτρωση για τον πατέρα της".