Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Τα όνειρα πώς εξηγούνται - Πόθεν προέρχονται τα όνειρα - Κεφάλαιον Α: Φυσικές αιτίες


1ον. Από εξωτερικούς ερεθισμούς.

Όταν κοιμάται ο άνθρωπος, στο σώμα του αδρανούν οι αισθήσεις, με τις οποίες έρχεται σ΄ επαφή η ψυχή με τον έξω κόσμο. Αδρανούν η όραση, η γεύση, η όσφρηση, η αφή και τέλος η ακοή. Λειτουργούν όμως η αναπνοή, η κυκλοφορία του αίματος και η χώνευση.


Από την ψυχή, όταν κοιμόμαστε αδρανεί η βούληση, η θέληση, δηλαδή ο θυρωρός αυτός και χωροφύλακας της ψυχής. Παραμένουν όμως και αγρυπνούν τα συναισθήματα, η φαντασία και η κρίση. Επειδή αδρανεί ο φύλακας αυτός η βούληση, γι' αυτό στον ύπνο μας τα συναισθήματα μας αφηνιάζουν και η φαντασία οργιάζει, σαν παιδιά κλεισμένα στην αίθουσα σχολείου όταν λείπη ο δάσκαλος. Γι' αυτό τα όνειρα μας είναι ασυνάρτητα και βλέπει κανείς πράγματα και συναισθάνεται συναισθήματα, που ουδέποτε σκέφθηκε ή έζησε.


Επομένως τα φυσικά όνειρα προκαλούνται πολλές φορές από εξωτερικούς ερεθισμούς, τους οποίους παραποιεί και παραμορφώνει η ψυχή. Εκείνος δηλαδή που εύκολα αναπνέει, βλέπει ότι πετά στα ύψη. Αντίθετα δε, εκείνος που δύσκολα αναπνέει, βλέπη εφιάλτες, σαν ένα βάρος να τον πιέζη. Αισθάνεται δηλαδή να τον κυνηγούν και αυτός να μη μπορή να φύγη. Νομίζει, ότι τον πνίγουν από το λαιμό. Επίσης εκείνος, που του έπεσαν τα κλινοσκεπάσματα ονειρεύεται ότι είναι γυμνός. Ο βαρυστομαχιασμένος βλέπει εφιάλτες και ο νηστικός ονειρεύεται ψωμιά, ενώ ο διψασμένος, που έφαγε αλμυρά, ονειρεύεται βρύσες και ποτάμια για να ξεδιψάση· η βροντή άμα βρέχει του φαίνεται πυροβολισμός και το τρίξιμο της πόρτας το ονειρεύεται σαν διάρρηξη του σπιτιού. Ο Καρτέσιος, που τον τσίμπησε στον ύπνο ένας ψύλλος, ονειρεύθηκε, ότι τον δάγκασε ένα φίδι.


2ον. Από εικόνες και εντυπώσεις του παρελθόντος.

Τα φυσικά όνειρα προκαλούνται όχι μόνο από εξωτερικά αίτια της στιγμής, που παράγουν τις παραισθήσεις, αλλά και από εικόνες και εντυπώσεις διαφόρων συμβάντων του παρελθόντος, καθώς και από ερεθισμούς του μυαλού.

Οι εικόνες και εντυπώσεις, λέγουν, ότι τοποθετούνται στο υποσυνείδητο της ψυχής. Σκέψεις, επιθυμίες, παραστάσεις, πηγαίνουν εκεί και τη νύκτα ανασύρονται και αναπλάσσονται. Εκείνος π.χ. που πήγε στον κινηματογράφο το βράδυ, βλέπει σκηνές του έργου στον ύπνο του. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στα παιδιά, που ταράσσονται από τα όνειρα στον ύπνο τους. Όταν έχης καλές σκέψεις την ημέρα, το βράδυ θα δεις καλά όνειρα. Όταν πριν τον ύπνο διαβάσης ένα καλό βιβλίο, κατόπιν θα ονειρευθής τις παραστάσεις του. Εντυπώθηκαν στο μυαλό σου. Κακώς, λοιπόν, κάνουν όσοι πηγαίνουν στον κινηματογράφο ή παρακολουθούν τηλεόραση με άσεμνο περιεχόμενο.


Επίσης εκείνος, που σκέπτεται πριν κοιμηθή στρατούς, ονειρεύεται μάχες, ο φιλάργυρος χρήματα, ο μαθητής τους δασκάλους του και ο μοναχός της ευχής συνεχίζει την ευχή του στον ύπνο του. Το νευρικό σύστημα ξεκουράζεται με τον ύπνο και η κρίσις βρίσκει ευχερέστερα την λύση των ζητημάτων, που μας απασχολούν. Γι' αυτό εκείνος, που τον βασανίζει ένα πρόβλημα, όταν είναι ξύπνιος, βρίσκει τη λύση του προβλήματος στο όνειρο του...

Όπως λοιπόν, από αυτά φαίνεται: α) Έχουμε όνειρα που προέρχονται από σωματικούς και υλικούς λόγους, β) έχουμε όνειρα πνευματικά, που έχουν αφετηρία τη ψυχή στο υποσυνείδητο μας.


Σε όλα αυτά τα όνειρα, τα φυσικά, κοιμούνται και παύουν οι εξωτερικές αισθήσεις της οράσεως, της γεύσεως, της οσφρήσεως και της ακοής δια των οποίων επικοινωνεί η ψυχή με τον έξω κόσμο. Και ενώ αυτός που κοιμάται βλέπει με τα αισθητά μάτια του, δεν ακούει τίποτε από τον εξωτερικό κόσμο, ούτε γεύεται, ούτε οσφραίνεται, εν τούτοις εσωτερικώς μπορεί ν' ακούει μουσικές χορωδίες, συναυλίες, παραδεισιακά πτηνά να κελαηδούν, να βλέπη πανύψηλα βουνά και βαθειά λαγκάδια, γάργαρα νερά και στρατούς ετοιμοπόλεμους, Εκκλησίες με ψαλμωδίες, Αγρυπνίες κ.τ.λ. Και όλα αυτά, καθώς τα μάτια του είναι κλειστά, το στόμα του και η όσφρηση του εξωτερικά να σταματούν να λειτουργούν. Αυτός όμως μέσα του, στον κόσμο των ονείρων του, με ευχαρίστηση οσφραίνεται και απολαμβάνει θυμιάματα και άνθη ευωδέστατα.


Και αυτά μεν τα όνειρα είναι αδιάφορα. Δεν έχουν καμία σημασία για τη ζωή μας. Μόνο μία ωφέλεια μας δίνουν· το ότι είναι μια ισχυρή απόδειξη της υπάρξεως της ψυχής. Διότι τα όνειρα είναι, ως γνωστό, ψεύτικα. Όσα ακούμε, βλέπουμε, οσφραινόμαστε, γευόμαστε στον ύπνο μας δεν ανταποκρίνονται στον εξωτερικό κόσμο. Είναι φανταστικά. Αλλά εκείνος, που τα γεύεται, που τα ακούει ή τα αγγίζει δεν είναι ψεύτικος, διότι ξυπνά πολλές φορές έντρομος και λέγει " Ευτυχώς ήταν όνειρο!".


Αλλά το όνειρο πώς το βλέπει; Μήπως μόνο με κάποιο υλικό μέρος του εγκεφάλου; Αλλά πού είναι το υλικό τούτο μέρος, που μπορεί να αναπληρώνη τις αισθήσεις μας, ώστε να βλέπη, ν' ακούη και να οσφραίνεται; Η φυσιολογία σ' αυτό σιωπά. Η ψυχολογία και ειδικότερα η παραψυχολογία είναι αδύνατο ν' αρνηθούν, ότι εκείνη που βλέπει και ακούει, που γεύεται την ώρα του ύπνου, είναι η ψυχή του ανθρώπου!! Δεν είναι κάτι το υλικό, αλλά άϋλη ψυχή. Και έτσι το όνειρο, όπως φαίνεται, είναι μια ισχυρή απόδειξη της ύπαρξης της ψυχής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: