Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

ΛΟΓΙΚΗ - ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

   Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που έχουν ταυτίσει την έκφραση των συναισθημάτων και των προβληματισμών τους ως αδυναμία χαρακτήρα. Όλο και περισσότερο προωθείται η έλλειψη επικοινωνίας, η εσωστρέφεια, οι προκαταλήψεις, σ'έναν κόσμο όπου η τεχνολογία μας κάνει να επικοινωνούμε απρόσωπα και μηχανικά και που ο φόβος χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την καθοδήγηση των μαζών. Στον σύγχρονο κόσμο τα μηνύματα που πλασάρονται είναι πολλά και τα περισσότερα στοχευμένα προς ένα συγκεκριμένο παθητικό και επιφανειακό πρότυπο επικοινωνίας και συσχέτισης με τους άλλους. Οι νέες γενιές μαθαίνουν να δημιουργούν σχέσεις επιφανειακές, βασισμένες στο πάθος και όχι στην γνωριμία του άλλου και τη συντροφικότητα. Ο έρωτας έχει παρεξηγηθεί και ταυτίζεται με τον ενθουσιασμό και την επιθυμία χωρίς ιδιαίτερο βάθος. Έτσι οι νέες γενιές εκπαιδεύονται καλά στο να μην διατηρούν συναισθηματικούς δεσμούς, να μην επιμένουν στη διατήρηση ουσιαστικών σχέσεων και να προχωράνε εύκολα παρακάτω και με το κεφάλι ψηλά,αφήνοντας πίσω τους μαζί με τ'άσχημα, αξίες και πρόσωπα πολύτιμα στη ζωή τους. Το να λειτουργεί κανείς πλέον ψυχαναγκαστικά, βαφτίστηκε ''λογική'' στις μέρες μας και το να αδιαφορεί για όλους και για όλα έχει γίνει ''της μόδας'' πλέον. Με αυτή τη λογική που πλασάρεται, τα συναισθήματα πάνε στον Καιάδα. Άλλοτε πάλι, παρουσιάζονται μόνο αυτά, χωρίς ίχνος λογικής και θεοποιούνται, περνώντας το μήνυμα της συναισθηματικής υπερβολής στους επηρεαζόμενους. Τελικά ποιά είναι η πιο αποτελεσματική έκφραση προσέγγισης των άλλων στη ζωή μας; Το μηδενιστικό πρότυπο που καταπίνει κάθε συναίσθημα, δεν εκφράζεται και λειτουργεί καταναγκαστικά στον ψυχισμό μας; Ή το απόλυτα συναισθηματικό πρότυπο, χωρίς ίχνος λογικής,που είναι επιφανειακό,παροδικό και αποβαίνει κι αυτό καταστροφικό για τις ζωές μας; Μήπως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση; Μήπως λογική και συναίσθημα λειτουργούν αποτελεσματικά μόνο όταν συνεργάζονται; Μήπως μια καλύτερη ζωή είναι αποτέλεσμα της αρμονικής συνύπαρξης μυαλού και καρδιάς; Η ζωή μας χρειάζεται και τα δύο. Όταν λείπει το ένα συνήθως αισθανόμαστε ανικανοποίητοι και ''μη ολοκληρωμένοι''. Πνιγόμαστε στη λογική μας ή πνιγόμαστε στην ευαισθησία μας. 
   Πόσο καλύτερα θα αισθανόμασταν ως άτομα, αν μαζί με τις λογικές επιλογές μας υπολογίζαμε και τη καρδιά μας; Πόσο πιο αποτελεσματικοί θα ήμασταν, όταν σε κάθε επιθυμία της καρδιάς μας, χρησιμοποιούσαμε και την ασπίδα της λογικής μας; Έτσι τα διλλήματα τέτοιου έιδους αποτελούν ευκαιρίες να μάθουμε να εξισορροπούμε τα δυο αυτά όπλα μας, είτε μέσα από τη ζωή μας, είτε μέσα από παραδείγματα άλλων. 
   Δύο χαρακτηριστικά εμπόδια που αναστέλουν την αρμονική λειτουργία λογικής - συναισθήματος, είναι ο εγωισμός και ο φόβος. Η λογική διαστρεβλώνεται προβάλλοντας τους φόβους του ατόμου κι όχι τη πραγματικότητα. Έτσι λειτουργεί κανείς μη έχοντας ρεαλιστική εικόνα της κάθε κατάστασης και δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο που λειτουργεί είς βάρος του. Ξεγελάει ο εγωισμός, απελπίζει ο φόβος. Πόση προσπάθεια άραγε χρειάζεται να κοιτάξουμε μέσα μας και ν'αναγνωρίσουμε την αρνητική επίδραση αυτών των δύο χαρακτηριστικών και πόση θέληση έχουμε να το παραδεχτούμε; 
Ας μη γελιόμαστε από τη πολυλογία του κόσμου. Ο καθένας μέσα του έχει σημασία να γνωρίζει πως δεν είναι άτρωτος. Έχει σημασία, να έχει τη δυνατότητα όταν χρειάζεται ν'αναγνωρίζει τις παγίδες του εαυτού του.Εχει σημασία να μπορεί να ορίζει εκείνος τον εαυτό του κι όχι να ορίζεται από αυτόν. Τα πάθη γίνονται ωφέλημα όταν τ'αναγνωρίζεις.Το κάθε τι που επιδρά αρνητικά στις ζωές μας, μπορεί να μετατραπεί σε κάτι ωφέλημο όταν απλά το κατανοήσεις. Έτσι, ο φόβος και ο εγωισμός, όταν αναγνωρίζονται, μπορούν να χρησιμοποιούνται επιλεκτικά, χωρίς να παραβιάζουν την εσωτερική μας γαλήνη. Τότε είναι που γίνονται αποτελεσματικές άμυνες. 
   
   Θυμήσου μια γνωστή φράση του Γκάντι που λέει: '' Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέφτεσαι, αυτά που λες και αυτά που κάνεις, βρίσκονται σε αρμονία.''


Κρεμμύδα Μαρία

Δεν υπάρχουν σχόλια: