Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά

Σήμερα μου χτύπησαν την πόρτα δύο κυρίες και μου έδωσαν μία πρόσκληση. Ανεξάρτητα του πού με καλούσαν, μου θύμισαν ότι δεν είχε αναφερθεί τίποτα στην προηγούμενη ανάρτηση σχετικά με το Χριστιανισμό και τα δόγματα όσον αφορά στους μάρτυρες του Ιεχωβά. Φυσικά, θα υπάρξει ανάλογο αφιέρωμα και για τα υπόλοιπα δόγματα σε μετέπειτα αναρτήσεις.

Φυσικά μία από τις κύριες πηγές ενημέρωσης είναι η Wikipedia η οποία στον ορισμό της λέξης Ιεχωβά γράφει:
Ο όρος Τετραγράμματο αναφέρεται στη λέξη με την οποία είναι γραμμένο το προσωπικό όνομα του Θεού στο εβραϊκό κείμενο της Αγίας Γραφής.[...]Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η αρχαία εβραϊκή γραμματεία είναι αρκετά περιορισμένη, ότι η φιλολογική μελέτη της εβραϊκής γλώσσας είναι σχετικά πρόσφατη και ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχουν προστεθεί νέα αρχαιολογικά ευρήματα (βλ. Ουγκαριτικά κείμενα), μπορεί κανείς να κατανοήσει γιατί οι απόψεις για δύσκολα γλωσσικά ζητήματα παρουσιάζουν αστάθεια και ανεπαρκή τεκμηρίωση, γεγονός που οδηγεί σε πληθώρα ερμηνειών και ασυμφωνία μεταξύ των λογίων. Τα προβλήματα αυτά έχουν, αναμφίβολα, επηρεάσει και τις θέσεις αναφορικά με την ετυμολογία και την προφορά του βιβλικού Θεϊκού Ονόματος.

Παρακάτω μάλιστα στην ίδια σελίδα αναφέρεται:
Ο φωνηεντισμός «Ιεχωβά» αποτελεί απόδοση του λεγόμενου «Τετραγράμματου» και αποτελεί το κύριο προσωπικό όνομα του Θεού της Αγίας Γραφής. Είναι το κατ' εξοχήν όνομα του Θεού, σε αντιδιαστολή με άλλους περιγραφικούς τίτλους ή επιθετικούς προσδιορισμούς που Του αποδίδονται, όπως «Θεός», «Κύριος», «Παντοδύναμος», κ.α.

Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν, το όνομα "Ιεχωβά" αποτελεί το πραγματικό όνομα του Ενός Θεού. Τι συμβαίνει όμως με τους μάρτυρες του Ιεχωβά; Είναι λογικό ότι απλώς αποτελούν τους πιστούς του Ιεχωβά. Άρα τους πιστούς του Θεού. Τους πιστούς του Ιησού Χριστού που είναι έτοιμοι να μαρτυρήσουν για Αυτόν. Ας διαβάσουμε λοιπόν λίγο παρακάτω:
Ο Ιεχωβά είναι ο Παντοδύναμος Θεός και Πατέρας του Ιησού Χριστού, ο οποίος αποκάλυψε το προσωπικό του όνομα «Ιεχωβά» μέσα στο λόγο Του την Αγία Γραφή. Η χρήση του προσωπικού ονόματος του Θεού απαιτείται για να μπορέσει να οικοδομήσει ένας άνθρωπος προσωπική σχέση με τον Θεό και τελικά να σωθεί.

Σε αυτό το σημείο το κείμενο αποκτά ενδιαφέρον. Ο Ιεχωβά είναι ο Θεός και ο Πατέρας του Ιησού Χριστού. Σωστά. [...]ο οποίος αποκάλυψε το όνομα Ιεχωβά μέσα στο Λόγο Του, την Αγία Γραφή. Πάλι σωστά. Όσον αφορά στην τελευταία φράση, δίνεται παραπομπή στις πράξεις των Αποστόλων(Κεφ.2 21') όπου διαβάζουμε:
21 καὶ ἔσται πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται

Έτσι όμως, αν το σκεφτούμε λίγο, δημιουργείται μία πλάνη. Αν αντί για Θεός, Κύριος κτλ χρησιμοποιούμε το όνομα Ιεχωβά και καλούμε αυτόν τον Ιεχωβά να μας σώσει, τότε ο Ιησούς Χριστός γιατί ήρθε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε; "Ναι, αλλά αφού έτσι λένε οι Πράξεις των Αποστόλων. Να μην τις λάβουμε υπόψην μας;".

Εδώ οφείλω να ανοίξω μία μεγάλη παρένθεση. Όπως και σήμερα, οι άνθρωποι, όταν θέλουν να πουν κάτι και να του δώσουν έμφαση, μιλάνε με στόμφο ή δυναμώνουν τη φωνή τους. Πολύ πιθανόν να συνέβαινε το ίδιο και με το Χριστό. Όμως, όταν ο προφορικός λόγος μετατρέπεται σε γραπτό, πώς μπορείς να μεταφέρεις και αυτό το δυνάμωμα της φωνής; Με bold πιθανόν, αλλά τότε δεν υπήρχαν αυτά τα στυλ. Έτσι ο Χριστός έλεγε και ξαναέλεγε τα ίδια πράγματα με διαφορετικό τρόπο για να τα κάνει πιο έντονα ή για να τα εξηγήσει. Αυτό παρατηρείται γενικότερα στη Γραφή και αυτό συμβαίνει λοιπόν κι εδώ (και κλείνω την παρένθεση).

Ας ξαναδούμε το Κεφ.2 21':
21 καὶ ἔσται πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται
και ας διαβάσουμε και το Κεφ.16 31':
31 οἱ δὲ εἶπον· Πίστευσον ἐπὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου.
και ας μην ξεχνάμε και το Κεφ. 4 12'
12 καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία· οὐδὲ γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς.

Συνοψίζοντας τα παραπάνω έχουμε:
  • Όποιος επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί
  • Ο Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός και, αν πιστεύσεις σε Αυτόν, θα σωθείς κι εσύ και η οικογένειά σου
  • Δεν είναι δυνατόν δι' ουδενός άλλου να πετύχουμε τη σωτηρία, διότι δεν υπάρχει κανένα άλλο όνομα κάτω από τον ουρανό που να έχει δοθεί από τον Θεό για να μας σώσει.

Οφείλω εδώ να πω πως τις "αποκαλύψεις" που κάνω με αυτό το κείμενο δεν τις είχα σχεδιάσει αλλά προέκυψαν ψάχνοντας. Σκοπός ήταν να καταλήξω, όπως και κάνω, σε ένα βιβλίο που διαφημίζεται προς πώληση με τίτλο "ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Πράγματι Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ" και ήταν πάνω στην πρόσκληση που μου δόθηκε.

Καταρχάς, αυτό το "Πράγματι" που είναι με μικρά γράμματα γραμμένο, θυμίζει καταστάσεις όταν κάποιος μιλάει και αυτό που λέει δεν το πολυπιστεύει, οπότε το λέει κάπως ψιθυριστά.

Από εκεί και πέρα... Τι διδάσκει πράγματι η Αγία Γραφή; Γιατί χρειάζεται εξήγηση αλήθεια; Ο Ιησούς μίλαγε με παραβολές. Μίλαγε με παραβολές που καταλάβαινε ο αγράμματος κόσμος που είχε 2 πρόβατα και 1 χωραφάκι. Πλέον ο κόσμος είναι γεμάτος από σπουδαγμένους στα πανεπιστήμια και στα σχολεία. Τι δε μπορεί ο σημερινός κόσμος να καταλάβει, που μπορούσε να καταλάβει ο χωρικός του τότε; "Μα η Αγία Γραφή (που κυκλοφορεί στο ελληνικό εμπόριο) είναι γραμμένη σε αρχαία ελληνικά". Πράγματι. Αν όμως θέλουμε να μεταφέρουμε επακριβώς μία έκδοση σε νεότερη γλώσσα, τότε οφείλουμε να τη μεταφράσουμε. Όχι να την ερμηνεύσουμε κατά πώς αρέσει στον καθένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: