Ο ξένος στο σπίτι όλων μας

«Λίγους μήνες πριν γεννηθώ, ο πατέρας μου γνώρισε έναν ξένο, που ήταν καινούριος στην περιοχή μας. Ο πατέρας μου εντυπωσιάστηκε από την πρώτη στιγμή μαζί του και σύντομα τον προσκάλεσε να έρθει να μείνει μαζί μας. Ο ξένος έγινε γρήγορα αποδεκτός από την οικογένειά μου και μάλιστα ήταν εκεί για να με υποδεχτεί την ημέρα που ήρθα στον κόσμο.

Καθώς μεγάλωνα, ποτέ δεν αμφισβήτησα τη θέση του ανάμεσά μας. Η μητέρα μου δίδαξε να αγαπώ τον Λόγο του Θεού και ο πατέρας μου να τον υπακούω, αλλά ο ξένος ήταν αυτός που μας διηγιόταν ιστορίες. Έπλεκε τις πιο συναρπαστικές διηγήσεις. Περιπέτειες, μυστήρια και κωμωδίες ήταν θέματα της καθημερινής μας κουβέντας.

Μπορούσε να κρατάει γύρω του όλη την οικογένεια μαγεμένη για ώρες ολόκληρες κάθε απόγευμα.

Ήταν σαν φίλος για όλους μας. Πήγε τον πατέρα μου, τον αδερφό μου κι εμένα στον πρώτο μας μεγάλο ποδοσφαιρικό αγώνα. Πάντα μας ενθάρρυνε να βλέπουμε ταινίες και μάλιστα τα κανόνισε έτσι ώστε να γνωρίσουμε κάποια από τα μεγάλα κινηματογραφικά αστέρια.

Ο ξένος μιλούσε ακατάπαυστα. Τον πατέρα δε φαινόταν να τον νοιάζει ιδιαίτερα, η μητέρα μου όμως κάποιες φορές σηκωνόταν ήσυχα και έφευγε, ενώ όλοι εμείς ήμασταν απορροφημένοι σε κάποια ιστορία του για τόπους μακρινούς. Πήγαινε στο δωμάτιό της, διάβαζε την Αγία Γραφή της και προσευχόταν. Τώρα αναρωτιέμαι μήπως προσευχόταν για να φύγει ο ξένος αυτός από το σπίτι μας…

Βλέπετε, ο πατέρας μου είχε θέσει στο σπίτι κάποιες ηθικές αρχές, αλλά ο ξένος ποτέ δεν ένιωσε την υποχρέωση να τις σεβαστεί. Για παράδειγμα, η βλασφημία δεν επιτρεπόταν στο σπίτι μας, ούτε από εμάς, ούτε από τους φίλους μας, ούτε από τους μεγάλους. Ο μακροχρόνιος επισκέπτης μας, ωστόσο, χρησιμοποιούσε μερικές φορές κάποιες λέξεις που έκαναν τα μάγουλά μου να κοκκινίζουν και τον πατέρα μου να στριφογυρίζει στην καρέκλα του. Απ’ όσο ξέρω, τον ξένο κανείς ποτέ δεν τον μάλωσε.

Ο πατέρας ήταν εναντίον του ποτού και δεν επέτρεπε καθόλου οινόπνευμα στο σπίτι, ούτε καν για τη μαγειρική, αλλά ο ξένος προφανώς πίστευε ότι χρειαζόμασταν να εκτεθούμε και σε άλλα πράγματα και έτσι αποφάσισε να μας μάθει τη ζωή. Μας πρόσφερε μπίρα και άλλα αλκοολούχα ποτά συχνά, και έκανε το κάπνισμα του τσιγάρου να μοιάζει αντρικό πράγμα και το κάπνισμα της πίπας κάτι το ξεχωριστό.

Μιλούσε ελεύθερα (κάπως υπερβολικά ελεύθερα) για το σεξ. Τα σχόλιά του ήταν κάποτε χυδαία, κάποτε μας έδιναν καινούριες ιδέες, αλλά γενικά μας έφερναν σε αμηχανία. Ξέρω τώρα ότι οι αρχικές μου απόψεις πάνω στα θέματα των σχέσεων των δύο φύλων ήταν επηρεασμένες από τον ξένο αυτόν.

Καθώς κοιτάζω προς τα πίσω, πιστεύω ότι ήταν μόνο η χάρη και το έλεος του Θεού που ο ξένος δε μας επηρέασε ακόμα πιο πολύ. Κατά καιρούς αντιτασσόταν στις αξίες που είχαν θέσει οι γονείς μου, αλλά
κανείς δεν τον επέπληττε παρά σπάνια και ποτέ δεν άκουσα να του ζητήσουν να φύγει.

Πάνω από τριάντα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη την ημέρα που ο ξένος πρώτη φορά μπήκε στο σπίτι μας. Ακόμη και τώρα, όταν μπαίνω στο σπίτι των γονιών μου, τον βρίσκω πάντα εκεί, καθισμένο στη γωνιά του, να περιμένει κάποιον να ακούσει τις ιστορίες του ή για να του δείξει τις εικόνες του. Μα τόση ώρα δε σας είπα το όνομα του ξένου. Εμείς απλώς τον αποκαλούσαμε τηλεόραση»

Λίγα, πολύ απλά σχόλια στην πιο πάνω γλαφυρή διήγηση. Η τηλεόραση έχει μπει στη ζωή μας, δε μας κάνει εντύπωση πια, όμως τα θύματά της συνεχώς αυξάνουν και μέσα στα ίδια μας τα σπίτια, στις Εκκλησίες μας. Η τηλεόραση διευκολύνει την εισβολή της αμαρτίας στη ζωή μας, αμβλύνει τα αισθητήριά μας, μειώνει την ευαισθησία μας στο αρρωστημένο, στο αμαρτωλό, στο σαρκικό, στο κοσμικό.

Η τηλεόραση μάς επιβάλλεται με την έντονη επίδραση επάνω μας της εικόνας και ταυτόχρονα μας επιβάλλει εγωιστικά και με αυθάδεια τις απόψεις, τις θέσεις, τα πιστεύω όσων κρύβονται πίσω της και τη χρησιμοποιούν.

Η θέση μας παραμένει αμετακίνητη εδώ και δεκαετίες. Η τηλεόραση δεν έχει θέση στο Χριστιανικό σπίτι, στη Χριστιανική οικογένεια. Ότι καταλαμβάνει στην καρδιά μας, στη σκέψη μας η τηλεόραση, το χάνει ο Κύριος. Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι δεν γνωρίζουμε το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να κάνει στη ζωή μας, στη λογική μας, στα συναισθήματά μας, στις σχέσεις μας, στην καρδιά μας η δύναμη της εικόνας που εμφυτεύεται μέσα μας και μπορεί να μας δηλητηριάζει επί χρόνια ή μετά από πολλά χρόνια χωρίς εμείς να το γνωρίζουμε ή να μπορούμε να το ελέγξουμε. Όμως η ζημιά γίνεται και θα γίνεται και οι συνέπειες είναι βαριές και απρόβλεπτες για εμάς και το περιβάλλον μας.

Το πρόβλημα άλλωστε δεν είναι η τηλεόραση αλλά ο αμαρτωλός νους που κρύβεται πίσω απ’ αυτήν και που εργάζεται την ανομία και την υπηρετεί συστηματικά κι εμείς ενδίδουμε στα επικίνδυνα παιχνίδια της αμαρτίας.

Και κάτι ακόμα πιο συγκλονιστικό. Η διήγηση για τον ξένο που διαβάσατε πιο πάνω είναι πέρα για πέρα αληθινή, γράφτηκε από Αμερικανό στην Αμερική. Εκεί που ίσως νομίζουμε πως όλα επιτρέπονται και όλα χωνεύονται. Πιστεύουμε ότι η τηλεόραση εκεί έχει αφομοιωθεί πλήρως απ’ όλους και δεν προβληματίζει κανέναν. Και όμως! Να επαναλάβω την πολύ σημαντική ομολογία, «καθώς κοιτάζω πίσω πιστεύω ότι ήταν μόνον η χάρη και το έλεος του Θεού που ο ξένος δε μας επηρέασε ακόμα πιο πολύ». Κι εγώ να συμπληρώσω, είναι η χάρη και το έλεος του Θεού που ακόμα
υπάρχουν τέτοιες φωνές, τέτοιες θέσεις, τέτοιες καρδιές, τέτοιες ζωές χωρίς συμβιβασμό, χωρίς συνθηκολόγηση, με άκρατη και απόλυτη απόρριψη του κόσμου της ανομίας, της αμαρτίας.

Είναι η χάρη και το έλεος του Κυρίου και μεγάλη ευλογία που μεγαλώσαμε τα παιδιά μας χωρίς τηλεόραση...

Πηγή

Ανάμεσα στα πολλά είδα και αυτό

Αναζητώντας κάτι στα πλαίσια της δουλειάς μου βρέθηκα σε μία σελίδα με βίντεο και απλώς πάτησα στο πρώτο που βρέθηκε μπροστά μου. Ο τίτλος Gordon Ramsay : "The worst act of animal cruelty I've ever seen" ήταν λίγο περίεργος αλλά με τη φαντασία μου, μιας που δε διάβασα την περιγραφή, δε μπορούσε να φτάσει το μυαλό μου σε αυτό που αντίκρισα. Σωματικά έμεινα σταθερός. Ψυχικά, όμως, πραγματικά γονάτισα. Το μέσα μου κλωνίστηκε και δεν ξέρω τί μπορεί να γίνει για να διορθωθεί η κατάσταση. Δεν ξέρω δηλαδή τί είναι ανθρωπίνως δυνατό...

Δε συνηθίζω να αναπαράγω πράξεις που δεν τιμούν τους ανθρώπους, ακόμη κι αν δεν τις κάνω ο ίδιος, αλλά έστω και η απλή ενσωμάτωση του βίντεο μπορεί να θεωρηθεί διαφήμιση. Όφειλα πάντως στο μέσα μου να το δείξω... Για όποιον ενδιαφέρεται να το δει...

Αφαιρέθηκε ο Σταυρός σε Αμερικάνικη βάση στο Αφγανιστάν

Ένας μεγάλος σταυρός που είχε περίοπτη θέση έξω από ένα παρεκκλήσι σε μια απομονωμένη στρατιωτική βάση στο βόρειο Αφγανιστάν, αφαιρέθηκε την περασμένη εβδομάδα, προκαλώντας οργή σε ορισμένους Αμερικανούς, μέλη της υπηρεσίας που υπηρετούν εκεί.

"Είμαστε εδώ μακριά από τις οικογένειές μας, και το εκκλησάκι είναι το μοναδικό σημείο που αισθάνεται κάποιος σαν το σπίτι του", μας δήλωσε ένα μέλος της υπηρεσίας στο Camp Marmal."Με το σταυρό σε εξωτερικό σημείο μέσα στη βάση, είναι μια συνεχής υπενθύμιση για όλους μας ότι ο Ιησούς είναι δίπλα μας".

"Το να μην υπάρχει ο Σταυρός, είναι πραγματικά εξοργιστικό", πρόσθεσε ένας άλλος αξιωματικός. "Εγώ περνάω καθημερινά από το παρεκκλήσι στο δρόμο για το γυμναστήριο ή το φαγητό, και βλέποντας τον σταυρό είναι μια καθημερινή υπενθύμιση της πίστης μου και το τι έχει κάνει για μένα ο Ιησούς. Αποτελεί καθημερινή έμπνευση και το κίνητρο για μένα να αναγνωρίσω την πίστη μου και να παραμείνω στον σωστό δρόμο".

Το στρατόπεδο Camp Marmal είναι μια γερμανική βάση, η οποία φιλοξενεί τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Το επίμαχo διαθρησκευτικό παρεκκλήσι, εποπτεύεται από τον αμερικανικό στρατό.

Οι στρατιώτες είπαν ότι αισθάνονται μεγάλη άνεση στο παρεκκλήσι - αλλά και με τον σταυρό ορατό σε εξωτερικό σημείο. "Μερικές φορές η Εκκλησία δίνοντας τη δυνατότητα να εκφράζονται ανοιχτά όλες οι θρησκευτικές απόψεις, φέρνει τελικά τους ανθρώπους πιο κοντά της" , δήλωσε κάποιος στρατιώτης μέσω e-mail.

Ένας στρατιώτης της υπηρεσίας είπε ότι ζήτησε από τον ιερέα της βάσης, που είναι αξιωματικός του στρατού, να μάθει τι είχε συμβεί στο σταυρό. "Έπρεπε να τον κατεβάσω", είπε ο ιερέας, σύμφωνα με το στρατιώτη, χωρίς να του δώσει περαιτέρω εξηγήσεις.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Πενταγώνου διοικητής William Speaks επιβεβαίωσε το γεγονός ότι αφαιρέθηκε ο σταυρός και δήλωσε, "Η απομάκρυνση του σταυρού, έγινε σύμφωνα με τους στρατιωτικούς κανονισμούς" και επεσήμανε ότι το Στρατιωτικό εγχειρίδιο του ιερέα, απαγορεύει τη μόνιμη έκθεση οποιονδήποτε θρησκευτικών συμβόλων.

"Διακριτικά θρησκευτικά σύμβολα, όπως σταυροί ... δεν θα τοποθετούνται ή θα εμφανίζονται μόνιμα στο εσωτερικό της εκκλησίας, σε εξωτερικούς χώρους ή στο έδαφος" αναφέρει το εγχειρίδιο.

Ο διοικητής Speaks είπε ότι ο σταυρός είχε τοποθετηθεί από τα μέσα Οκτωβρίου, ενώ ο στρατιώτης δήλωσε ότι η τοποθέτηση είχε γίνει πολύ πιο πριν.

Και οι δύο χαρακτήρισαν την απομάκρυνση του σταυρού ως επίθεση κατά της θρησκείας τους και επεσήμαναν ότι δεν υπήρξε κανένα παράπονο από μουσουλμάνους ( υπάρχουν δύο τζαμιά στη βάση ) ή τους Εβραίους οι οποίοι είχαν διεξάγει πρόσφατα μια εκδήλωση στο παρεκκλήσι, χωρίς να σημειωθεί κάποιο περιστατικό.

"Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί οι Χριστιανοί γίνονται πάντα ο στόχος. Αν υπήρχε μια ημισέληνος πάνω από ένα τζαμί δεν θα το κατέβαζαν ποτέ", είπε ένας αξιωματούχος των ενόπλων δυνάμεων του στρατού.

"Θα θέλαμε απλώς να γνωρίζουμε ποια είναι η  «οριακή» γραμμή. Οι ιερείς φορούν διάφορα θρησκευτικά σύμβολα στις στολές τους, ανάλογα με το ποια θρησκεία πρεσβεύουν. Αυτό είναι το επόμενο θέμα που πρόκειται να καταπολεμήσουν;" προσέθεσε ένα δεύτερο μέλος της υπηρεσίας.

Ξηλώνουν τα παγκάκια για να διώξουν τους αστέγους σαν δώρο του δήμου για τις γιορτές

1. Η απόφαση πάρθηκε από το δημοτικό συμβούλιο, λόγω ανάπλασης του κέντρου 
2. Για “άκαρδη απόφαση” χωρίς μέριμνα για τους ανθρώπους κάνει λόγο σύμβουλος 
3. Οι άστεγοι της Αθήνας φτάνουν τις 20.000 αλλά όλοι αποστρέφουν το βλέμμα

Έναν πρωτόγνωρο και πρωτοφανή τρόπο επέλεξε η δημοτική αρχή των Αθηνών για να διώξει τους αστέγους και τους τοξικομανείς από την πλατεία Κλαθμώνος ενόψει των εορτών των Χριστουγέννων. Εν μία νυκτί απομάκρυνε όλα τα παγκάκια πάνω στα οποία οι συνάνθρωποι μας έβρισκαν καταφύγιο χωρίς βέβαια να μεριμνήσει για την τύχη τους.

Η δημοτική αρχή της Αθήνας, απ’ ότι φαίνεται ενέδωσε στις πιέσεις μερίδας πολιτών και καταστηματαρχών της περιοχής που λέει ότι το κάτω μέρος της πλατείας Κλαυθμώνος έχει μετατραπεί σε κέντρο χρήσης και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, ότι η δυσοσμία είναι αφόρητη από τις ακαθαρσίες των αστέγων καθώς και ότι φοβούνται οι πολίτες να διέλθουν από το συγκεκριμένο σημείο.

Πηγές από τον δήμο Αθηναίων λένε ότι πρόκειται για απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, που πέρασε με πλειοψηφία στο πλαίσιο της ανάπλασης του κέντρου και ότι για τους αστέγους υπάρχουν κοινωνικές υπηρεσίες.

Η υπηρεσία ηλεκτροφωτισμού του δήμου κρεμάει λαμπάκια στα δέντρα κάτω απο τα οποία έβρισκαν καταφύγιο οι άστεγοι.

Όταν μείνεις σε συνθήκες αστέγου μερικές ώρες τότε μόνο συνειδητοποιείς ότι η ανασφάλεια δεν έχει οροφή. Και ότι κανένας άνθρωπος που διαθέτει κοινή λογική δεν θα επέλεγε τέτοιο τρόπο ζωής.

Μόνο έτσι θα καταλάβει κανείς ότι ο άστεγος είναι κατά κανόνα και άρρωστος. Ένα βαρύ ή ελαφρύτερο ψυχιατρικό πρόβλημα, η βύθιση σε μια εξάρτηση και πολλές άλλες αιτίες σχεδόν όσες και οι άστεγοι.

Όπως δήλωσε o Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων, Πέτρος Κωνσταντίνου "είναι μια άκαρδη επίθεση σε βάρος των ανθρώπων που είναι άστεγοι. Πρώτα έπρεπε να υπάρξει μέριμνα για μετεγκατάσταση αυτών των συνανθρώπων μας και μετά να γίνουν έργα ανάπλασης".

Μπορεί ο δήμος να ξηλώσει τα παγκάκια οι άστεγοι όμως δύσκολα θα φύγουν από την πλατεία.

Είναι η τιμωρία όσων δεν ενσωματώνονται ή όσων βρέθηκαν κάποια κρίσιμη στιγμή εκτός εργασίας ή και οικογένειας. Είναι το μέτρο των ανοχών και των αντοχών της κοινωνίας μας. Όσο πιο αόρατοι οι άστεγοι τόσο πιο εκδικητικός ο κόσμος μας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με έρευνες μη κυβερνητικών οργανώσεων οι άστεγοι της Αθήνας έχουν φτάσει τις 20.000 και αν πράγματι οι υπηρεσίες λειτουργούσαν δεν θα ζούσαν μέσα στην εξαθλίωση. Πέραν των περιπτώσεων που αφορούν ναρκωτικά και ψυχικές ασθένειες ή σωματική αναπηρία, πρόκειται τελευταία όλο και περισσότερο για ανθρώπους που μέχρι πρότινος δεν φαντάζονταν ποτέ ότι θα βρίσκονταν μία ημέρα στο δρόμο.

10 φράσεις για να ΜΗΝ πείτε στο παιδί σας

Το να είναι κανείς γονιός είναι δοκιμασία της υπομονής, της αντοχής, του κουράγιου μετά το τέλος μιας κοπιαστικής μέρας, σα να προχωρά κανείς ως ακροβάτης πάνω σε τεντωμένο σχοινί και μάλιστα χωρίς προστατευτικό δίκτυο από κάτω. Κάποιες φορές συμβαίνει το "ολίσθημα" και ακούγονται λόγια, που καλό είναι να τα αποφεύγουν οι γονείς :

1.   «Μα είσαι τόσο χαζός»
   Μερικές φορές πάνω στην ένταση της στιγμής, οι γονείς το λένε στο παιδί τους. Όταν όμως το επαναλαμβάνουν συχνά, υπάρχει κίνδυνος εκείνο να το πιστέψει. Δοκιμάστε αντί γι’ αυτό να πείτε: «Ήταν χαζό αυτό που έκανες, δεν είναι έτσι;»
2. «Θα μπορούσες να τα πας πολύ καλά αν...»
   Αν και η φράση αυτή εμπεριέχει ένα θετικό μήνυμα — πως πιστεύετε πως το παιδί σας έχει δυνατότητες — ωστόσο, αυτό που φτάνει στ’ αυτιά του είναι μάλλον αρνητικό. Μπορείτε να περιμένετε να κάνει κάτι αξιέπαινο και να του πείτε: «Πραγματικά. έχεις βελτιωθεί πολύ».
3. «Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν...»
   Αυτό σε καμία περίπτωση δεν Θα μπορούσε να εκληφθεί ως κοπλιμέντο. Στο κάτω κάτω, αν Θέλετε το παιδί σας να μοιάζει με κάποιο άλλο, στην ουσία δεν θέλετε να είναι ο εαυτός του. Είναι επικίνδυνο να συγκρίνετε.
4. «Εύχομαι να μην είχα παιδιά»
   Μπορεί όλοι μας να το ευχόμαστε αυτό μία φορά στο τόσο, όμως δεν πρέπει να το λέμε. Είναι τι μεγαλύτερη απόρριψη για ένα παιδί. Αν αισθάνεστε τόσο εκνευρισμένος για να πείτε κάτι τέτοιο, βγάλτε τον εαυτό σας απ’ αυτή την κατάσταση — βγείτε από το δωμάτιο. Είναι ένας καλός τρόπος να αντιμετωπίσετε τέτοιες καταστάσεις έντασης
5. «Κοίτα τι θυσίασα για το χατήρι σου»
   Με άλλα λόγια, «αν δεν είχες γεννηθεί, η ζωή μου Θα ήταν πολύ καλύτερη τώρα». Μπορεί να ακουστεί σκληρό, όμως τα παιδιά δεν ζήτησαν να γεννηθούν. Θυμηθείτε πως το να είναι κανείς γονιός, σημαίνει πως έχει αποφασίσει να κάνει παιδί.
6. «Είσαι ψεύτης και κλέφτης»
   Στα περισσότερα παιδιά αρέσει να παίρνουν κάτι που δεν τους ανήκει και μετά να αρνούνται τα πάντα. Με τη σωστή απάντηση σε τέτοιες περιπτώσεις, τα παιδιά μπορούν να μάθουν από τις εμπειρίες και τα λάθη τους και να συνεχίσουν μπροστά. Αυτό είναι σίγουρα πολύ καλύτερο, από το να κουβαλούν πάντα τις ετικέτες του «κλέφτη» και του «ψεύτη».
7. «Μην είσαι ανόητος. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι»
   Είναι κάτι πολύ εύκολο να πει κανείς στο μικρό που φοβάται πως κρύβεται ένα τέρας κάτω από το κρεβάτι του, όμως του δίνετε έτσι το επιζήμιο μήνυμα πως είναι ηλίθιο να φοβάται κανείς και αυτό μπορεί να το κάνει να μη μοιραστεί μαζί σας τους φόβους του στο μέλλον. Ο κόσμος μπορεί να είναι τρομακτικός κι εσείς θα πρέπει να συμπαραστέκεστε του παιδιού σας.
8. «Θα σε παρατήσω»
   Φωνάζοντας «αν δεν έρθεις εδώ αυτή τη στιγμή, θα φύγω και θα σε παρατήσω εδώ», όταν το παιδί σας έχει σταματήσει σε μια βιτρίνα, το μόνο που καταφέρνετε είναι να του ξυπνήσετε τον πιο δυνατό από τους φόβους του: πως μπορεί να εξαφανισθείτε και να μη γυρίσετε ποτέ πια. Δοκιμάστε να του δώσετε λίγο χρόνο και βάλτε το να διαλέξει τι θέλει: να σας κρατήσει το χέρι ή να το κουβαλήσετε μαζί σας.
9. «Πρέπει πάντα να υπακούς τους μεγάλους»
   Ένα παιδί που έχει μάθει να υπακούει σε όλους του μεγάλους, είναι κατ’ αρχήν το πιο εύκολο θύμα όλων των «κακών μεγάλων», των απαγωγέων, για παράδειγμα. Μάθετε στο παιδί σας να σέβεται τους μεγάλους, εξηγήστε του όμως πως αρκετές φορές δεν θα πρέπει να υπακούει, ενώ άλλες η γνώμη του είναι εξίσου σημαντική.
10. «Περίμενε, μέχρι να γυρίσει ο πατέρας σου και θα δεις»
    Το να βάζει κανείς τον ένα γονιό στο ρόλο του τιμωρού, είναι κακό τόσο για τον γονέα όσο και για το παιδί. Ο πατέρας - στην περίπτωση - αυτή γίνεται για το παιδί «κάποιος που πρέπει να φοβάται» και από την άλλη το παιδί υποφέρει από την αγωνία, περιμένοντας την τιμωρία του.

Πηγή: http://anthropinessxeseis.blogspot.com